Το ΚΚΕ βλέπει ιμπεριαλισμό παντού, υπερασπίζεται τον Νικόλας Μαδούρο και «μιλά εξ ονόματος λαών», μένοντας πιστό σε ένα ιδεολογικό μουσείο άλλης εποχής.
Το ΚΚΕ ξαναχτυπά, πιστό στον ρόλο του αιώνιου σχολιαστή της παγκόσμιας ιστορίας από τον καναπέ του Περισσού. Αυτή τη φορά, με αφορμή τη Βενεζουέλα, καταγγέλλει την κυβέρνηση, τις ΗΠΑ, τον Ντόναλντ Τραμπ, τους φυσικούς πόρους και –φυσικά– τον ιμπεριαλισμό. Όλα μαζί, σε ένα ιδεολογικό μπλέντερ που δουλεύει αδιάκοπα εδώ και δεκαετίες, χωρίς service.
Η υπεράσπιση του καθεστώτος Μαδούρο παρουσιάζεται –όπως πάντα– ως «υπεράσπιση του λαού της Βενεζουέλας». Μόνο που ο λαός αυτός έχει φύγει κατά εκατομμύρια από τη χώρα του, πεινάει, καταπιέζεται και ζει υπό ένα αυταρχικό καθεστώς. Λεπτομέρειες. Για το ΚΚΕ, ο δικτάτορας γίνεται επαναστάτης, αρκεί να μιλά «αντι-αμερικανικά».
Εγχειρίδιο Ψυχρού Πολέμου
Η ανακοίνωση θυμίζει εγχειρίδιο Ψυχρού Πολέμου: «ζωτικός χώρος», «γενικευμένη ιμπεριαλιστική σύγκρουση», «πολεμική προετοιμασία». Όλα τα κλασικά hits. Ένας κόσμος που έχει αλλάξει δραματικά, αλλά το ΚΚΕ επιμένει να τον ερμηνεύει με όρους δεκαετίας ’50, λες και η Ιστορία πάτησε pause για να μην χαλάσει το αφήγημα.
Και κάπως έτσι, ενώ η κυβέρνηση κινείται στη σφαίρα της διπλωματίας και του ρεαλισμού, το ΚΚΕ συνεχίζει το αγαπημένο του σπορ: να βλέπει ιμπεριαλιστικά σχέδια παντού και να υπερασπίζεται καθεστώτα στο όνομα λαών που δεν ρωτήθηκαν ποτέ. Σταθερό στις αξίες του, ακίνητο στον χρόνο.
