Η συμπλήρωση δύο ετών στο τιμόνι ενός από τα πιο κρίσιμα και απαιτητικά χαρτοφυλάκια της χώρας, όπως αυτό του υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης, αποτελεί μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για έναν ειλικρινή απολογισμό.
Η υπουργός Νίκη Κεραμέως, μέσα από μια πρόσφατη, αναλυτική ανάρτησή της, επέλεξε να μοιραστεί με τους πολίτες τα δέκα σημαντικότερα ορόσημα αυτής της διετίας.
Το μήνυμά της δεν ήταν απλώς μια παράθεση στατιστικών στοιχείων και κυβερνητικών αποφάσεων, αλλά μια προσπάθεια να αναδειχθεί το πώς οι θεσμικές αλλαγές μεταφράζονται στην καθημερινότητα των εργαζομένων και των επιχειρήσεων.
Στο επίκεντρο αυτής της στρατηγικής βρίσκεται το όραμα για μια αγορά εργασίας που καταφέρνει να είναι ταυτόχρονα πιο δίκαιη, πιο σύγχρονη και πιο δυναμική, ισορροπώντας ανάμεσα στην κοινωνική προστασία και την οικονομική ανάπτυξη.
Το πρώτο και ίσως πιο ηχηρό αποτύπωμα αυτής της πολιτικής βρίσκεται στους δείκτες της απασχόλησης. Η μείωση της ανεργίας κατά δέκα ολόκληρες ποσοστιαίες μονάδες, φέρνοντάς την στα χαμηλότερα επίπεδα της τελευταίας 17ετίας, δεν είναι ένα απλό νούμερο σε έναν πίνακα. Είναι η επιστροφή χιλιάδων ανθρώπων στην παραγωγική διαδικασία, η ανάκτηση της επαγγελματικής τους αξιοπρέπειας και η τόνωση της κοινωνικής συνοχής.
Αυτή η θετική τροχιά συνδέεται άρρηκτα και με την ενίσχυση του διαθέσιμου εισοδήματος, καθώς οι αμοιβές άρχισαν επιτέλους να κινούνται ανοδικά ύστερα από χρόνια καθηλωμένων μισθών. Η αύξηση του κατώτατου μισθού στα 920 ευρώ και η άνοδος του μέσου μισθού πάνω από το φράγμα των 1.500 ευρώ αποτελούν απτά δείγματα αυτής της προσπάθειας, δίνοντας μια σημαντική ανάσα στα νοικοκυριά που πιέζονται από το αυξημένο κόστος ζωής.
Παράλληλα, η διετία αυτή σημαδεύτηκε από μια μεγάλη θεσμική κατάκτηση, τη σύναψη της Ιστορικής Εθνικής Κοινωνικής Συμφωνίας για τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας.
Σε μια εποχή που οι εργασιακές σχέσεις συχνά δοκιμάζονται από εντάσεις, η επίτευξη μιας τέτοιας συμφωνίας δείχνει ότι ο διάλογος ανάμεσα στους κοινωνικούς εταίρους μπορεί να αποδώσει καρπούς, θέτοντας στέρεες βάσεις για το μέλλον.
Την ίδια στιγμή, η τεχνολογία επιστρατεύτηκε ως το απόλυτο εργαλείο διαφάνειας και δικαιοσύνης. Η επέκταση της Ψηφιακής Κάρτας Εργασίας, η οποία πλέον καλύπτει 2,5 εκατομμύρια εργαζόμενους, άλλαξε ριζικά το τοπίο στην καθημερινότητα των επιχειρήσεων.
Πρόκειται για ένα μέτρο που προστατεύει τον εργαζόμενο από την απλήρωτη υπερωρία και την αυθαιρεσία, ενώ παράλληλα διασφαλίζει τον υγιή ανταγωνισμό για τις επιχειρήσεις που τηρούν τον νόμο.
Η κοινωνική ευαισθησία του υπουργείου δοκιμάστηκε και στον ευαίσθητο τομέα της στήριξης των ατόμων με αναπηρία. Η δημιουργία νέων Κέντρων Πιστοποίησης Αναπηρίας και η συνολική ενίσχυση των δομών αυτών δείχνουν μια στροφή προς ένα κράτος πιο ανθρώπινο, που περιορίζει τη γραφειοκρατία και σέβεται τον πολίτη στην πιο ευάλωτη στιγμή του.
Αυτή η φιλοσοφία της εξυπηρέτησης του πολίτη καθορίστηκε σε μεγάλο βαθμό και από την επιτάχυνση της απονομής των συντάξεων, ένα χρόνιο αγκάθι του ελληνικού κράτους που ταλαιπώρησε γενιές ολόκληρες.
Με την ψηφιοποίηση της ασφαλιστικής ιστορίας των ασφαλισμένων, μπήκαν οι βάσεις ώστε η έξοδος από τον εργασιακό βίο να μη σημαίνει πλέον μήνες ή και χρόνια αναμονής και αβεβαιότητας.
Για να παραμείνει όμως μια αγορά εργασίας ζωντανή, σύμφωνα με το υπουργείο Εργασίας, πρέπει να κοιτάζει μπροστά, και αυτό σημαίνει επένδυση στον ίδιο τον άνθρωπο.
Μέσα από εκτεταμένα προγράμματα κατάρτισης και επανακατάρτισης το υπουργείο έδωσε έμφαση στις δεξιότητες του ανθρώπινου δυναμικού, προετοιμάζοντάς το για τις απαιτήσεις της ψηφιακής και πράσινης οικονομίας.
Αυτή η προσπάθεια σύνδεσης της προσφοράς και της ζήτησης πήρε σάρκα και οστά μέσα από πρωτοβουλίες όπως το Rebrain Greece και οι Ημέρες Καριέρας, που έφεραν σε άμεση επαφή τους εργαζόμενους με τις πραγματικές ανάγκες των επιχειρήσεων, βοηθώντας παράλληλα στον επαναπατρισμό επιστημονικού προσωπικού που είχε φύγει στο εξωτερικό.
Από την άλλη πλευρά, η κυβέρνηση θέλησε να στηρίξει την επιχειρηματικότητα και τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας με έναν πολύ πρακτικό τρόπο, μειώνοντας τις ασφαλιστικές εισφορές κατά 5,5 ποσοστιαίες μονάδες. Η κίνηση αυτή έδωσε στις επιχειρήσεις τον απαραίτητο οικονομικό χώρο για να επενδύσουν και να γίνουν πιο ανταγωνιστικές, αποδεικνύοντας ότι η ελάφρυνση του κόστους εργασίας μπορεί να λειτουργήσει ως μοχλός ανάπτυξης.
Φυσικά, η ανάπτυξη αυτή δεν μπορεί να γίνει εις βάρος της ασφάλειας, και γι’ αυτό η ενίσχυση της υγείας και της ασφάλειας στους χώρους εργασίας αναδείχθηκε σε κορυφαία προτεραιότητα, με αυστηρότερους ελέγχους και σύγχρονα πρωτόκολλα προστασίας.
Κλείνοντας τον απολογισμό της, η Νίκη Κεραμέως άφησε ένα σαφές στίγμα για τη συνέχεια, τονίζοντας ότι η πραγματική πρόοδος έρχεται μόνο όταν οι εργαζόμενοι, οι επιχειρήσεις και η πολιτεία προχωρούν μαζί, με κοινό βηματισμό. Τα δέκα αυτά ορόσημα δεν αποτελούν το τέλος του δρόμου, αλλά το θεμέλιο πάνω στο οποίο το υπουργείο σκοπεύει να χτίσει τα επόμενα χρόνια.
Και όπως αναφέρει συνεχώς η υπουργός, με σχέδιο, συνέπεια και ακόμα μεγαλύτερους στόχους, η επόμενη μέρα απαιτεί εγρήγορση για να εδραιωθούν αυτές οι κατακτήσεις και να αντιμετωπιστούν οι νέες προκλήσεις που φέρνει η διεθνής οικονομική πραγματικότητα.
