Οι ανακοινώσεις για τα ευρήματα των ερευνών σχετικά με το δυστύχημα στο εργοστάσιο της εταιρείας Βιολάντα από την Πυροσβεστική, μετά από περίπου 48 ώρες, και η αποτύπωση των δεδομένων που οδήγησαν στην έκρηξη και στον θάνατο πέντε γυναικών που εργάζονταν στη νυχτερινή βάρδια ανέδειξε την αιτία, ενώ η διερεύνηση συνεχίζεται προκειμένου να αποδοθούν ευθύνες στους υπεύθυνους.
Κι όμως, μέσα σε αυτό το διάστημα των 48 ωρών επιχειρήθηκε να στηθεί ένα αφήγημα σύνδεσης αυτού του δυστυχήματος με το άλλο, επίσης τραγικό, δυστύχημα των Τεμπών. Ανώνυμοι, αλλά και επώνυμοι λογαριασμοί στα σόσιαλ μίντια, δυστυχώς και κόμματα του ελληνικού Κοινοβουλίου, επιχείρησαν να εργαλειοποιήσουν μία ακόμη τραγωδία και να επιρρίψουν ευθύνες στην κυβέρνηση.
Κουνώντας το δάχτυλο άρχισαν να την προειδοποιούν –και τον πρωθυπουργό– να μη «συγκαλύψει» το γεγονός και τους υπεύθυνους και ξεκίνησαν να μιλούν για… έγκλημα, όπως έκαναν και για το δυστύχημα στα Τέμπη.
Η τακτική ξεκάθαρη και αποσκοπεί σε μια σύνδεση δυστυχημάτων με νεκρούς με την κυβέρνηση, όχι με ζητήματα ολιγωρίας, αλλά συγκάλυψης των υποθέσεων για εξυπηρέτηση κάποιων τρίτων. Στην περίπτωση των Τεμπών υπήρξαν τα fake news με το ξυλόλιο.
Στήθηκε ένα αφήγημα περί λαθρεμπόρων που η κυβέρνηση ήθελε να καλύψει και οδήγησε στο περσινό πρώτο συλλαλητήριο έναν μήνα πριν την επέτειο των δύο χρόνων από το δυστύχημα.
Όταν καταρρίφθηκε, φάνηκε η γύμνια των επιχειρημάτων και αποκαλύφθηκαν οι θεωρίες συνωμοσίας περί συγκάλυψης, αν και ουδείς εκ της αντιπολίτευσης σταμάτησε να το επικαλείται. Τώρα εμφανίζεται και πάλι αυτή η κατηγορία, την ώρα που εξελίσσεται μια νέα προσπάθεια δημιουργίας κλίματος, ενώ δεν είναι λίγοι αυτοί που το συνδέουν με την τρίτη επέτειο από το τραγικό δυστύχημα.
Μάλιστα, τα περί δήθεν συγκάλυψης του δυστυχήματος στα Τρίκαλα κυκλοφορούν μεταξύ των ίδιων ανώνυμων και επώνυμων λογαριασμών που επιδιώκουν να δημιουργήσουν συνθήκες για ένα νέο συλλαλητήριο, το οποίο θα χαρακτηριστεί και πάλι αντικυβερνητικό, και έρχονται τη στιγμή που συγγενείς, όπως ο Πάνος Ρούτσι, εμφανίζονται να ζητούν 48ωρη γενική… απεργία στις 27 και ανήμερα του δυστυχήματος των Τεμπών.
Μπορεί κάλλιστα να πει κανείς ότι και αυτά είναι θεωρίες συνωμοσίας. Μόνο που το κλίμα καλλιεργείται από τους ίδιους δήθεν αντισυστημικούς λογαριασμούς που εξαπολύουν ύβρεις και κατάρες. Και από στόματα ατόμων που επιχειρούν να χτίσουν πολιτικές καριέρες πάνω σε νεκρούς. Δυστυχώς, αρέσει δεν αρέσει, αυτό είναι η έννοια της τυμβωρυχίας, της εργαλειοποίησης τραγικών συμβάντων για τη δημιουργία συνθηκών οργής και αγανάκτησης.
Είναι ένα «κίνημα των τυμβωρύχων», όπως το χαρακτήρισε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Παύλος Μαρινάκης. Ένα… κίνημα που εργαλειοποιεί και εργαλειοποιείται από κόμματα αλλά και από μέσα ενημέρωσης. Και το οποίο επιχειρεί και να εκθέσει τη χώρα με αναφορές για τα εργατικά δυστυχήματα και ατυχήματα μόνο και μόνο για να φθαρεί η κυβέρνηση.
Βρισκόμαστε στο ίδιο έργο θεατές. Δεν έχει σημασία αν πρόκειται για δύο διαφορετικά τραγικά γεγονότα. Σημασία έχει να εξαπολυθεί επίθεση στην κυβέρνηση και να πατήσουν κάποιοι πάνω στο συναίσθημα των πολιτών σε μια περίοδο που, όπως φάνηκε και πέρυσι τέτοια εποχή, ενδείκνυται για ανάλογες… επιχειρήσεις.
Μην ξεχνάμε πως εντέχνως μια δίκη που γίνεται στη Λάρισα αυτές τις ημέρες κάποιοι επιχειρούν να τη συνδέσουν με τα δύο βίντεο που δείχνουν την εμπορική αμαξοστοιχία και επιβεβαιώνουν ότι δεν μετέφερε παράνομο φορτίο. Μια δίκη που αφορά βίντεο που είχαν διαγραφεί και δεν αφορά τυχόν αμφισβήτηση των επίμαχων σκηνών που όλοι είδαν και τη γνησιότητα των οποίων έχουν επιβεβαιώσει οι αρμόδιες αρχές.
*Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην έντυπη έκδοση του «Μανιφέστο».
