«Μπάζωμα», «συγκάλυψη», «οργή» και «αγανάκτηση».
Θυμίζουν κάτι αυτές οι λέξεις; Μήπως έναν χρόνο πριν κυριαρχούσαν στην κεντρική πολιτική σκηνή και στο διαδίκτυο για την τραγωδία των Τεμπών από τη «συμμαχία του ξυλολίου»; Ε, λοιπόν, έρχονται και πάλι στο προσκήνιο με αφορμή το τραγικό δυστύχημα στο εργοστάσιο Βιολάντα.
Πριν καν ή την ώρα που κηδεύονται τα πέντε θύματα της φονικής έκρηξης, στο διαδίκτυο σχεδόν από την πρώτη στιγμή εμφανίστηκαν οι λέξεις αυτές, που σιγά σιγά άρχισαν να τις χρησιμοποιούν και οι πολιτικοί –επικεφαλής και μη– όλων των κομμάτων της αντιπολίτευσης, είτε κανονικά είτε αφήνοντας περίεργα υπονοούμενα κατά της κυβέρνησης.
Και δεν είναι μόνο αυτό. Είναι ότι παρά το γεγονός πως η αρμόδια υπηρεσία της Πυροσβεστικής έβγαλε σχεδόν άμεσα πόρισμα ως προς τα αίτια της έκρηξης, καταγράφοντας λάθη και παραλείψεις που δείχνουν ότι συνέργησαν στην πρόκληση της φονικής έκρηξης και της πυρκαγιάς που προκάλεσε τον τραγικό θάνατο πέντε εργατριών που δούλευαν νυχτερινή βάρδια, συνεχίζουν να μιλούν για «μπάζωμα» και «συγκάλυψη» κουνώντας το δάχτυλο.
Στο διαδίκτυο, τα σενάρια συνωμοσίας, τα fake news άρχισαν να παίρνουν διαστάσεις όπως και η προσπάθεια σύνδεσης με την τραγωδία των Τεμπών. Έφτασαν στο σημείο να γράφουν για τους τραγικούς θανάτους με αναφορές όπως ότι σκοτώθηκαν έναν μήνα πριν από την τρίτη επέτειο της τραγωδίας των Τεμπών.
Πρόκειται για ένα εμπόριο θανάτου, για ένα «εμπόριο πόνου», όπως ανέφερε ο υπουργός Επικρατείας, Άκης Σκέρτσος, για ένα κίνημα «τυμβωρύχων», όπως σημείωσε ο Παύλος Μαρινάκης. Για ένα κίνημα στο οποίο δυστυχώς σπεύδουν να ενταχθούν πολιτικά κόμματα επιχειρώντας να εργαλειοποιήσουν τον πόνο των συγγενών και την αγωνία των πολιτών.
Ουσιαστικά επιλέγουν να χτίσουν ένα αφήγημα ανάλογο με αυτό που έχτισαν πριν από έναν ακριβώς χρόνο. Να εκμεταλλευθούν τον ανθρώπινο πόνο και τον θυμό που προκαλούν στους πολίτες ανάλογα τραγικά γεγονότα.
Δεν ορρωδούν προ ουδενός. Διαστρεβλώνουν δηλώσεις, ρίχνουν δηλητήριο στην κοινωνία δείχνοντας ότι η αδυναμία τους να αντιπαρατεθούν πολιτικά μετατρέπεται σε παραπληροφόρηση και fake news αλλά και δολοφονίες χαρακτήρων εμφανίζοντας υπουργούς να λένε άλλα απ’ αυτά που είπαν.
Όχι, δεν είναι η πρώτη φορά. Αυτό όμως που προκαλεί εντύπωση είναι ότι επαναλαμβάνεται ένα μοτίβο το οποίο όταν αποκαλύπτεται καταρρέει με θόρυβο και οδηγεί τα κόμματα της αντιπολίτευσης στην απαξία που αποτυπώνεται και στις δημοσκοπήσεις.
Η προσπάθεια να δημιουργηθεί συνολικά θέμα ως προς την ασφάλεια στην εργασία είναι εμφανής. Φτάνουν στο σημείο να υιοθετούν δήθεν στοιχεία και να αμφισβητούν τα επίσημα ως προς τα εργατικά δυστυχήματα. Κινούνται όπως και στην περίπτωση της ανύπαρκτης δήθεν μικρής Μαρίας, όταν υιοθέτησαν αναφορές «επαγγελματιών» της διακίνησης μεταναστών και αμφιλεγόμενων προσώπων που όταν αποκαλύφθηκαν όσοι κουνούσαν το δάχτυλο... εξαφανίστηκαν.
Είναι τα ίδια κόμματα. Είναι οι ίδιες διαδικασίες. Δείτε, για παράδειγμα, πως τα στοιχεία που κυκλοφορούν για τα δυστυχήματα έχουν προέλθει από πρόσωπα που εμπλέκονται με πολιτικά κόμματα και αρχηγούς που κραδαίνουν τη ρομφαία της κάθαρσης και εμφανίζονται ως νέοι... Ροβεσπιέροι δηλώνοντας πως θα βάλουν τους πολιτικούς αντιπάλους στη φυλακή.
Η κοινή στάση των κομμάτων της αντιπολίτευσης στη Βουλή το απόγευμα της Τετάρτης είναι ενδεικτική. Θυμίζει όσα ζήσαμε με τις κοινές προτάσεις δυσπιστίας και τις προανακριτικές επιτροπές. ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ, Πλεύση Ελευθερίας, Νέα Αριστερά σε κοινή γραμμή που επιβεβαιώνει την εργαλειοποίηση.
*Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην έντυπη έκδοση του «Μανιφέστο».
