Ο Σωκράτης Φάμελλος, πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, το τερμάτισε.
Πήγε στα Τρίκαλα όπου επισκέφθηκε το εργοστάσιο που βρήκαν τραγικό θάνατο πέντε γυναίκες εργαζόμενες σε αυτό και μετά μίλησε με τη γλώσσα των… Τεμπών, τη γλώσσα της «συμμαχίας του ξυλολίου» που τώρα μεταμορφώνεται σε «κίνημα τυμβωρύχων»,
Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ μίλησε για «μπάζωμα της αλήθειας» κατηγορώντας την κυβέρνηση και υποστήριξε πως υπάρχει «οργή και αγανάκτηση». Τι θυμίζει αυτό; Τι άλλο από την εργαλειοποίηση του πόνου των συγγενών και την εκμετάλλευση των συναισθημάτων των πολιτών, όπως ακριβώς επιχειρήθηκε έναν χρόνο πριν.
Το πρόβλημα είναι ότι ο ΣΥΡΙΖΑ διάγει βίον όχι ανθόσπαρτον αλλά καταστροφικό. Οδεύει με μαθηματική ακρίβεια εκτός της επόμενης Βουλής και αναζητεί πολιτικό σωσίβιο μεταξύ Αλέξη Τσίπρα και μιας νέας αναθέρμανσης των πλατειών με τη μορφή αγανακτισμένων και οργισμένων, όμοια με αυτήν που χρησιμοποιήθηκε για την τραγωδία των Τεμπών.
Δεν το κρύβουν. Οι λέξεις λένε πολλά. Άλλωστε η Αριστερά επιδιώκει το μπάχαλο. Το έχουν τονίσει κατ’ επανάληψη πως η σταθερότητα δεν εξυπηρετεί τις επιδιώξεις τους. Με το μπάχαλο έφτασαν να γίνουν κυβέρνηση και δεν σκέφτηκαν ούτε στιγμή να μη συγκυβερνήσουν με τους ΑΝΕΛ του Πάνου Καμμένου ή να μη βρεθούν σε εκδηλώσεις μαζί με βουλευτές της Χρυσής Αυγής. Άλλωστε δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι οι ψήφοι δεν… μυρίζουν.
Το πρόβλημα είναι ότι ο λαός τούς έχει πάρει χαμπάρι. Και όσοι επιμένουν και ζουν για το μπάχαλο έχουν άλλες διεξόδους στις οποίες προστίθενται ακόμη περισσότερες. Βέβαια, στον ΣΥΡΙΖΑ όσο χειρότερα πηγαίνουν τόσο πιο πολύ φωνάζουν και τόσο πιο ακραίες ρητορικές υιοθετούν και αναπαράγουν.
Δεν πρέπει να ξεχνάμε τα υπονοούμενα του Σωκράτη Φάμελλου στη Βουλή περί δολοφόνων. Μόνο που στην προσπάθειά τους να δώσουν διαπιστευτήρια αντισυστημικότητας εκτίθενται όλο και περισσότερο.
