Σε όλο και περισσότερες υποθέσεις αποδεικνύεται ότι τα κόμματα της αντιπολίτευσης «κακοποιούν» το θεσμό της Δικαιοσύνης με τις παράλογες αντιδράσεις τους.

Τελευταία περίπτωση αποτελούν οι υποκλοπές. Στην πρόσφατη Δίκη καταδικάστηκαν 4 ιδιώτες για το Predator ενώ δεν υπήρξε κανένα στοιχείο για την κυβέρνηση, την ΕΥΠ και γενικά το ελληνικό κράτος.

Και ούτε η αντιπολίτευση είχε προσκομίσει κάποιο στοιχείο άλλωστε, πέρα από τις δηλώσεις στα μέσα ενημέρωσης για επικοινωνιακούς λόγους. Και όλες οι επισυνδέσεις της ΕΥΠ έχουν κριθεί νόμιμες από τον Άρειο Πάγο.

Ο Νίκος Ανδρουλάκης όμως, ο οποίος παλαιότερα είχε δηλώσει ότι δεν εμπιστεύεται τη Δικαιοσύνη, έκανε έκτακτη συνέντευξη τύπου πανηγυρίζοντας για την απόφαση του Δικαστηρίου. Και το καλύτερο; έκανε ένα λογικό και νομικό άλμα, μιλώντας για ενοχή της κυβέρνησης.

Την ίδια ώρα που αυτοί που καταδικάστηκαν ήταν ιδιώτες, δεν υπήρξε κανένα στοιχείο για κυβερνητικούς αξιωματούχους και ο δικαστικός έλεγχος στην ΕΥΠ δεν βρήκε κάτι παράνομο. Ούτε φυσικά τα κόμματα της αντιπολίτευσης έφεραν αποδείξεις εις βάρος της κυβέρνησης.

Οπότε ο Νίκος Ανδρουλάκης τι ακριβώς έκανε; τελικά πανηγύρισε για την απόφαση της Δικαιοσύνης, που υποτίθεται δεν εμπιστεύεται και συνέδεσε την καταδίκη με την κυβέρνηση, δίχως πάλι κανένα στοιχείο. Τα ίδια έκαναν πάνω κάτω και ο Αλέξης Τσίπρας και ο Ευάγγελος Βενιζέλος, κατευθυνόμενοι από το αντικυβερνητικό τους μένος. 

Μονά ζυγά δικά τους λοιπόν. Η Δικαιοσύνη είναι καλή και έμπιστη όταν βγάζει αποφάσεις που τους συμφέρουν. Ή τουλάχιστον έτσι νομίζουν, διότι στην προκειμένη περίπτωση δεν επαληθεύτηκε καμία κατηγορία που κατά της κυβέρνησης.

Και τα ίδια έκαναν πολλές φορές στο παρελθόν. Για παράδειγμα ο Παύλος Πολάκης, ο οποίος γενικά κάνει υπαινιγμούς για τη Δικαιοσύνη, πανηγύριζε για την αρχειοθέτηση της μήνυσης εις βάρος του για συκοφαντική δυσφήμιση από τη σύζυγο του Γιάννη Στουρνάρα.

Την ίδια ώρα έχει καταδικαστεί σε μήνυση του Σταμάτη Πουλή και τότε έκανε υπαινιγμούς για την απόφαση. Κι εδώ βλέπουμε δηλαδή το ίδιο παιχνίδι: Οι πολιτικοί της αντιπολίτευσης αντιμετωπίζουν τη Δικαιοσύνη αλά καρτ, αναλόγως πως βολεύει το πολιτικό τους αφήγημα και όχι την αλήθεια.

Και τα ίδια προσπαθούν να κάνουν τα πολιτικά άκρα με το δυστύχημα των Τεμπών. Αμφισβητούν τη Δικαιοσύνη διότι ξέρουν ότι οι θεωρίες συνωμοσίας που διέδιδαν, δεν έχουν καμία βάση. 

Όμως αυτή η αμφισβήτηση της Δικαιοσύνης γέννα τέρατα στην κοινωνία. Και όποιοι νομίζουν ότι θα έχουν πολιτικά οφέλη από τέτοιες θλιβερές πρακτικές, μάλλον δεν έχουν καταλάβει ότι η αμφισβήτηση των θεσμών οδηγεί σε κινδύνους για την ίδια τη Δημοκρατία.