Η εικόνα που εκπέμπει σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ θυμίζει περισσότερο σκηνικό ελεγχόμενης κατεδάφισης παρά το στρατηγείο ενός κόμματος που, πριν από μόλις έντεκα χρόνια, κρατούσε τα κλειδιά της χώρας.
Στους διαδρόμους της Κουμουνδούρου, εκεί όπου άλλοτε κυριαρχούσε η σιγουριά της εξουσίας, τώρα ψιθυρίζονται σενάρια που αγγίζουν τα όρια της πολιτικής παράνοιας.
Πολιτικοί παρατηρητές, παρακολουθώντας τις κινήσεις του Σωκράτη Φάμελλου, δεν διστάζουν να χρησιμοποιήσουν σκληρές εκφράσεις για να περιγράψουν την τρέχουσα δυναμική, υποστηρίζοντας πως η στάση του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ μοιάζει με ένα έμμεσο προσκλητήριο προς τον Αλέξη Τσίπρα, μια ιδιότυπη συνθηκολόγηση, που θα μπορούσε να συνοψιστεί στη φράση «πάρε ό,τι θέλεις, παλιατζή».
Μάλλον είναι η αίσθηση ότι το «μαγαζί-γωνία» του 2015 έχει βγει στο σφυρί, με τα «ασημικά» του να προσφέρονται σε τιμή ευκαιρίας στον άνθρωπο που το έφερε στην εξουσία, αλλά πλέον μοιάζει να κινείται σε μια δική του παράλληλη τροχιά. Αυτή η ατμόσφαιρα «ξεπουλήματος» έχει προκαλέσει ισχυρές δονήσεις στο εσωτερικό, με τα κορυφαία στελέχη να βρίσκονται σε κατάσταση γενικής επιφυλακής.
Τα.. τελεσίγραφα
Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι ένα άτυπο αλλά σαφέστατο τελεσίγραφο έχει ήδη φτάσει στο γραφείο του Σ. Φάμελλου, με τις απόψεις του Νίκου Παππά, της Ρένας Δούρου και του Παύλου Πολάκη να βαραίνουν το κλίμα εναντίον του. Η «τρόικα» φαίνεται πως έχει θέσει κόκκινες γραμμές με ημερομηνία λήξης, προειδοποιώντας τον πρόεδρο να μην τολμήσει καν να σκεφτεί την αναστολή της λειτουργίας του κόμματος.
O Π. Πολάκης αναπαρήγαγε ανάρτηση του Χριστόφορου Βερναρδάκη, που λίγο-πολύ υποστηρίζει ότι «ο ΣΥΡΙΖΑ έχει μετατραπεί σε κόμμα-τράνζιτ», ενώ ο Νίκος Παππάς υποστήριξε ότι «εάν προϋπόθεση συνάντησης με την ΕΛΑΣ είναι να μην είναι ο ΣΥΡΙΖΑ συντεταγμένη δύναμη, περιμένω να ακούσω τη θέση του Σωκράτη Φάμελλου».
Ο φόβος για πολλούς είναι διάχυτος και συγκεκριμένος, αφού μια τέτοια κίνηση θα άφηνε τον Αλέξη Τσίπρα ελεύθερο να «λεηλατήσει» πολιτικά τον χώρο, στήνοντας το κόμμα του πάνω στα συντρίμμια και του ΣΥΡΙΖΑ, χωρίς να χρειαστεί να κουβαλήσει τα βάρη και τις αμαρτίες του παρελθόντος.
Το πολιτικό θερμόμετρο αναμένεται να χτυπήσει κόκκινο τις επόμενες ώρες, καθώς η συνεδρίαση της Πολιτικής Γραμματείας αποτελεί τον προπομπό μιας εξαιρετικά κρίσιμης Κεντρικής Επιτροπής το Σάββατο. Εκεί θα κριθούν πολλά – αν όχι όλα.
Μέσα σε αυτό το κλίμα αμφισβήτησης και εσωστρέφειας, ο Φώτης Κουβέλης, από τη θέση του προέδρου της Επιτροπής Δεοντολογίας, έσπευσε να βάλει τα θεσμικά όρια, υπενθυμίζοντας με νόημα ότι αποφάσεις τέτοιου βεληνεκούς, όπως η αναστολή του κόμματος ή η αποχή από εκλογικές αναμετρήσεις, δεν μπορούν να ληφθούν σε κλειστά δωμάτια ή από περιορισμένα όργανα.
Κατά τον ίδιο, μόνο ένα Έκτακτο Συνέδριο έχει τη νομιμοποίηση να υπογράψει τη ληξιαρχική πράξη θανάτου του ΣΥΡΙΖΑ, μια τοποθέτηση που ερμηνεύεται ως «φρένο» στις διαθέσεις της ηγεσίας για γρήγορες και ριζικές αποφάσεις που θα ευνοούσαν το σενάριο της «μεγάλης επιστροφής» του Τσίπρα μέσω άλλης οδού.
Μάλιστα κάποιοι υποστηρίζουν ότι ο Σωκράτης Φάμελλος σχεδιάζει να τηλεφωνήσει στον πρώην πρωθυπουργό προκειμένου να διερευνήσει αν τους θέλει στην ΕΛΑΣ και περίπτωση αρνητικής απάντησης τα όργανα του ΣΥΡΙΖΑ θα συνεδριάσουν για να πάρουν την τελική απόφαση.
Χαμένοι από χέρι
Η πραγματικότητα είναι πως η Κουμουνδούρου βρίσκεται σε ένα σταυροδρόμι όπου καμία κατεύθυνση δεν μοιάζει ασφαλής. Από τη μία, ο Σ. Φάμελλος κατηγορείται ότι προετοιμάζει το έδαφος για μια «φιλική απορρόφηση» από τον Α. Τσίπρα, μετατρέποντας το κόμμα σε πολιτικό σκελετό. Από την άλλη, η παλιά φρουρά οχυρώνεται πίσω από τα καταστατικά και τα όργανα, φοβούμενη ότι η διάλυση του ΣΥΡΙΖΑ θα σημάνει και το δικό της πολιτικό τέλος.
Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, η δήλωση της Έφης Αχτσιόγλου ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα εξέπεμπε μια πολύ πιο σοβαρή εικόνα αν η ίδια είχε εκλεγεί πρόεδρος και ότι έχει να επικοινωνήσει με τον Αλέξη Τσίπρα από το 2023, ρίχνει λάδι στη φωτιά των εντυπώσεων και καταδεικνύει το βαθύ χάσμα και την έλλειψη εμπιστοσύνης που διατρέχει το σύνολο της Αριστεράς.
Με τον Αλέξη Τσίπρα να παραμένει ο «σιωπηλός παίκτης» στο βάθος του ορίζοντα και τα στελέχη να ανταλλάσσουν τελεσίγραφα, ο συγκεκριμένος πολιτικός χώρος μοιάζει με σκάφος που βυθίζεται, ενώ το πλήρωμα τσακώνεται για το ποιος θα κρατάει το τιμόνι την ώρα της πρόσκρουσης.
Τα επόμενα 24ωρα θα δείξουν αν υπάρχει ακόμα περιθώριο για μια αξιοπρεπή υποχώρηση ή αν η «λεηλασία» που φοβούνται πολλοί θα προχωρήσει στο επόμενο στάδιο, υλοποιώντας ένα σχέδιο το οποίο φαίνεται ότι έχει εκπονηθεί εδώ και καιρό με κάθε λεπτομέρεια.
