Η αναζήτηση μιας καλύτερης ζωής είναι ανθρώπινο δικαίωμα, αλλά όταν γίνεται παράνομα υπονομεύει την παροχή ασύλου σε όσους τη χρειάζονται πραγματικά.
Συνεπώς, κάθε κράτος-μέλος της ΕΕ οφείλει, ταυτόχρονα με την προάσπιση των συνόρων του, να υπερασπίζεται τις αξίες της Ευρώπης συγχρόνως με την αξία της ανθρώπινης ζωής.
Προκειμένου να επιτευχθεί ο συνδυασμός, παράλληλα με την εξόντωση των κυκλωμάτων των διακινητών και την επιβολή κυρώσεων στις χώρες που διευκολύνουν τις δραστηριότητές τους, απαιτείται μια δυναμική μεταναστευτική πολιτική προς τρίτες χώρες ώστε να εκπληρώνουν τις συμβατικές τους υποχρεώσεις για επανεισδοχή των υπηκόων τους.
Στόχος απολύτως εφικτός μια και η ΕΕ είναι ο μεγαλύτερος εμπορικός εταίρος περίπου ογδόντα χωρών, εκδίδει δέκα εκατομμύρια θεωρήσεις σε υπηκόους τρίτων χωρών κάθε χρόνο και είναι ο κυριότερος πάροχος αναπτυξιακής βοήθειας παγκοσμίως με δισεκατομμύρια ευρώ ετησίως.
Αρκεί να ενισχυθεί η σχέση μεταξύ της πολιτικής θεωρήσεων και της συνεργασίας, όχι μόνο για την επανεισδοχή, αλλά και για την προστασία των συνόρων, την ασφάλεια και την καταπολέμηση του λαθρεμπορίου μεταναστών.
Οι μεταναστευτικές ροές θα μειωθούν δραστικά εφόσον απο-ιδεολογικοποιηθεί το δικαίωμα κάθε χώρας να προστατεύει τα σύνορά της αντιμετωπίζοντας δραστικά τα κυκλώματα των διακινητών.
