Ένας άτυπος διαγωνισμός εκτυλίσσεται στην πολιτική σκηνή μεταξύ του Νίκου Ανδρουλάκη και του Αλέξη Τσίπρα.
Διαγωνισμός για το ποιος θα καταστροφολογήσει περισσότερο, αν και ο Αλέξης Τσίπρας δεν έχει ακόμη ανακοινώσει το κόμμα του αφού αναζητεί… κωπηλάτες για το καράβι που δεν έχει πανιά και… ξάρτια.
Ψαρεύοντας πλέον και οι δύο στην ίδια δεξαμενή ψηφοφόρων η κόντρα τους αναλώνεται στο ποιος θα εμφανιστεί πιο… μίζερος και πιο τοξικός. Καταστροφολογία, μαυρίλα και λαϊκισμός κυριαρχούν στις εμφανίσεις τους και μπορεί το πρωτότυπο να είναι καλύτερο από το αντίγραφο, εν τούτοις δεν πρέπει να παραγνωρίζουμε πως ο Νίκος Ανδρουλάκης, έχοντας πίσω του έναν μηχανισμό όπως αυτός του ΠΑΣΟΚ, καθίσταται ικανός αντίπαλος για τον Αλέξη Τσίπρα ως προς τη διεκδίκηση της δεύτερης θέσης.
Με απλά λόγια, οι δύο πολιτικοί –ο ένας νυν αρχηγός και ο άλλος από το παρελθόν– έχουν βγει και διαλαλούν ένα εμπόρευμα ίδιο με τις «μαύρες αγκινάρες» που μοίραζε ο Αλέξης Τσίπρας πριν από τις εκλογές του 2023.
Το αστείο στην υπόθεση είναι πως ενώ και οι δύο δηλώνουν ότι υπάρχει κενός χώρος προς το κέντρο διαγκωνίζονται για τους ψηφοφόρους προς τα αριστερά τους που κινούνται μεταξύ αντισυστημισμού, διαμαρτυρίας και ψεκασμένων θεωριών.
Η φρασεολογία ακόμη και τα δήθεν επιχειρήματα που επικαλούνται είναι ακριβώς τα ίδια. Θα μπορούσε να υποστηρίξει κανείς πως υπάρχει ένας λογογράφος που γράφει και για τους δύο. Απλά ο Αλέξης Τσίπρας έχει διαφορετικό τρόπο να λανσάρει το προϊόν του από τον μονίμως θυμωμένο Νίκο Ανδρουλάκη.
Από εκεί και πέρα όμως και οι δύο με τον τοξικό και διχαστικό λόγο ευελπιστούν πως θα αποτελέσουν το πρόσωπο –ο καθένας για τον εαυτό του– που θα αναγορευθεί σε πολιτικό αντίπαλο του Κυριάκου Μητσοτάκη. Οι προσωπικές επιθέσεις που εξαπολύουν στον πρωθυπουργό έχουν αυτόν ακριβώς τον στόχο. Ουσιαστικά θέλουν να τους απαντήσει σε προσωπικό επίπεδο.
Ο Νίκος Ανδρουλάκης βέβαια έχει τα δώρα που του χάρισε ο Αλέξης Τσίπρας. Αφενός έγινε επικεφαλής της αξιωματικής αντιπολίτευσης μέσα από τις διασπάσεις του ΣΥΡΙΖΑ, στις οποίες ο πρώην πρωθυπουργός και πρώην πρόεδρος είχε μεγάλη συμμετοχή, αφετέρου βρίσκεται στη Βουλή από την οποία ο δεύτερος έχει οικειοθελώς αποχωρήσει.
Σε κάθε περίπτωση, ο λαϊκισμός και η τοξικότητα επανέρχονται στο προσκήνιο με μεγαλύτερη ένταση την ώρα που οι πολίτες ζητούν ασφάλεια σταθερότητα και προοπτική.
