Ο κίνδυνος να χάσει ακόμη και τον διαγωνισμό για τον καλύτερο… δεύτερο στις επόμενες εκλογές γίνεται όλο και πιο αισθητός στην παρέα του Αλέξη Τσίπρα.
Κι αυτό διότι η… φόρα που είχε πάρει πριν από την παρουσίαση του βιβλίου του το περασμένο καλοκαίρι και μέχρι τον Νοέμβριο όχι απλά έχει ανακοπεί, αλλά μπορεί και να αναστραφεί.
Αν και δεν έχει φτιάξει ακόμη κόμμα, στις μετρήσεις που γίνονται εμφανίζεται να μη βρίσκει κοινό για να παρουσιάσει το νέο του αφήγημα. Στο κέντρο δεν καταγράφει διείσδυση και η στροφή που επιχειρεί και πάλι στα αριστερά –ίσως για να πάει από εκεί στο κέντρο όπως έλεγε το 2021– δεν δείχνει να τυγχάνει της ανταπόκρισης που θα ήθελε έστω δημοσκοπικά προτού ανακοινώσει το κόμμα του.
Ακόμη και αν καταφέρει να απορροφήσει τον ΣΥΡΙΖΑ και ένα κομμάτι της ΝΕΑΡ θεωρείται πως στον αγώνα με τον Νίκο Ανδρουλάκη και το ΠΑΣΟΚ μπορεί και να χάσει με ό,τι αυτό σημαίνει για το πολιτικό μέλλον του και την ενδεχόμενη πρόωρη –πολιτική– συνταξιοδότηση.
Οι πληροφορίες σχετικά με την πορεία της… αυτοοργάνωσης επίσης δεν είναι ενθαρρυντικές. Στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ την κάνουν από το κόμμα για να… αυτοοργανωθούν υπέρ του Αλέξη Τσίπρα. Επίσης, δεν φαίνεται να προσέρχονται σε αυτήν τη διαδικασία νέα πρόσωπα που θα μπορούσαν να δείξουν ότι υπάρχει κάποια δυναμική.
Το χειρότερο είναι ότι, ενώ η Μαρία Καρυστιανού καταγράφειπτωτική τάση και ως προς τη δημοφιλία της και ως προς την προοπτική της εμπλοκής της στην πολιτική σκηνή ειδικά στον χώρο της Κεντροαριστεράς και της Αριστεράς, ο πρώην πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ δεν φαίνεται να εισπράττει το παραμικρό.
Η τοξικότητα, η καταστροφολογία και ο λαϊκισμός που επανήλθαν με έντονο τρόπο στη ρητορική του απομάκρυναν τους μετριοπαθείς που θα ήθελαν να κατευθυνθούν προς ένα νέο εγχείρημα, την ώρα που στα αριστερά, όπου τώρα ρίχνει δίχτυ, υπάρχει υπερκορεσμός αντισυστημισμού και ροβεσπιερισμού.
Η μάχη έχει μετατοπιστεί στα αριστερά, οι προσωπικές κόντρες και διενέξεις γίνονται εντονότερες και η αδυναμία κατάρτισης και παρουσίασης εναλλακτικών προτάσεων και λύσεων γίνεται όλο και πιο εμφανής. Όπως και ο κίνδυνος όλος αυτός ο πολιτικός χυλός να λειτουργήσει με γνώμονα το μπάχαλο και το χάος την ώρα που οι πολίτες αναζητούν ασφάλεια, σταθερότητα και προοπτική.
