Σαν σήμερα, στις 8 Ιανουαρίου 1973, ξεκινά η δίκη για το σκάνδαλο Watergate, ένα από τα μεγαλύτερα πολιτικά σκάνδαλα του 20ού αιώνα.
Επτά κατηγορούμενοι κάθονται στο εδώλιο για τη διάρρηξη στα γραφεία του Δημοκρατικού Κόμματος στο συγκρότημα Watergate της Ουάσιγκτον, μια υπόθεση που θα οδηγήσει, ενάμιση χρόνο αργότερα, στην παραίτηση ενός Αμερικανού προέδρου.
Το Watergate είχε αρχίσει να αποκαλύπτεται το καλοκαίρι του 1972, όταν πέντε άνδρες συλλαμβάνονται επ’ αυτοφώρω να τοποθετούν κοριούς στα γραφεία των Δημοκρατικών. Δεν έμοιαζαν με κοινούς διαρρήκτες, φορούσαν ακριβά κοστούμια, κουβαλούσαν χιλιάδες δολάρια σε μετρητά και είχαν εξοπλισμό παρακολούθησης υψηλής τεχνολογίας.
Σαν σήμερα, λοιπόν, η υπόθεση περνά από τα πρωτοσέλιδα στις αίθουσες των δικαστηρίων. Και σύντομα αποκαλύπτεται ότι πίσω από τη διάρρηξη κρύβεται ένας ολόκληρος μηχανισμός πολιτικής κατασκοπείας, συγκάλυψης και κατάχρησης εξουσίας που φτάνει μέχρι τον Λευκό Οίκο και τον ίδιο τον Ρίτσαρντ Νίξον.
Οι μυστικές μαγνητοταινίες, οι «υδραυλικοί», οι παράνομες χρηματοδοτήσεις και οι προσπάθειες συγκάλυψης μετατρέπουν το Watergate σε βαθιά πολιτική κρίση. Για πρώτη φορά τίθεται ανοιχτά το ερώτημα: μπορεί ο πρόεδρος των ΗΠΑ να λογοδοτήσει για τις πράξεις του;
Η απάντηση έρχεται στις 9 Αυγούστου 1974, όταν ο Νίξον παραιτείται - ο πρώτος και μοναδικός πρόεδρος στην ιστορία των ΗΠΑ που το έκανε. Το Watergate δεν άλλαξε μόνο την πολιτική ιστορία της Αμερικής, άλλαξε για πάντα τη σχέση των πολιτών με την εξουσία, γεννώντας δυσπιστία, κυνισμό αλλά και τον μύθο της ερευνητικής δημοσιογραφίας.
Οι Μπομπ Γούντγουορντ και Καρλ Μπέρνσταϊν έγιναν σύμβολα, το «Βαθύ Λαρύγγι» θρύλος και το επίθημα «-γκέιτ» συνώνυμο κάθε μεγάλου σκανδάλου μέχρι και σήμερα, με την αλήθεια, όσο αργά κι αν έρθει, να αφήνει ανεξίτηλο αποτύπωμα στην Ιστορία.
