Η άρνηση πολιτικών δυνάμεων και στελεχών της αντιπολίτευσης να παρευρεθούν στη Γιορτή της Δημοκρατίας εκπέμπει ένα εξαιρετικά επικίνδυνο μήνυμα στη νέα γενιά.
Οταν οι θεσμικοί εκπρόσωποι του έθνους γυρίζουν την πλάτη στην κορυφαία επέτειο αποκατάστασης της ομαλότητας, δημιουργούν ένα αρνητικό πρότυπο συμπεριφοράς. Οι νέοι, που αναζητούν υγιή σημεία αναφοράς, εισπράττουν έναν απροκάλυπτο κυνισμό και μια ισοπεδωτική απαξίωση προς τα θεμέλια του πολιτεύματος.
Η στάση αυτή καλλιεργεί τον πολιτικό μηδενισμό. Διδάσκει στους πολίτες τού αύριο ότι οι μικροκομματικές σκοπιμότητες και ο πολιτικός ακτιβισμός υπερέχουν των εθνικών συμβόλων. Αντί οι πολιτικοί να αποτελούν υπόδειγμα ενότητας, μετατρέπουν μια ημέρα μνήμης και τιμής σε πεδίο διχασμού. Αυτή η συμπεριφορά απομακρύνει τους νέους από τα κοινά, ενισχύοντας την αποχή, την απάθεια και την πεποίθηση ότι «τίποτα δεν αλλάζει».
Η Δημοκρατία δεν είναι δεδομένη· θωρακίζεται καθημερινά μέσα από τον σεβασμό στους θεσμούς της. Οταν πολιτικοί αρχηγοί μποϊκοτάρουν ένα γεγονός υψηλού συμβολισμού, νομιμοποιούν εμμέσως πλην όμως σαφώς τα αντισυστημικά ορμέμφυτα και τον κοινωνικό αυτοματισμό. Προφανώς δεν αναλογίζονται τις ευθύνες τους. Και είναι μάταιος κόπος η Δημοκρατία να περιμένει ότι θα αλλάξουν μυαλά. Το μέλλον της Ελλάδας απαιτεί έμπνευση, θεσμική σοβαρότητα και πολιτικές ηγεσίες με ήθος. Τα υπόλοιπα είναι για τα… υπόλοιπα.
