Η επιχείρηση που οδήγησε στη σύλληψη του Μαδούρο είναι μήνυμα στην Τεχεράνη με υψηλό συμβολικό αντίκτυπο και μια ανάγνωση: Τέρμα τα αστεία!
Και μάλιστα σε μια χρονική στιγμή που το ιρανικό καθεστώς αντιμετωπίζει ένα κύμα διαδηλώσεων σε πολλές πόλεις, συγκρούσεις, συλλήψεις και σημαντικό αριθμό θυμάτων. Μεταφρασμένο το μήνυμα αποτελεί προειδοποίηση στην περίπτωση που η Τεχεράνη επιχειρήσει να επανενεργοποιήσει το πυρηνικό της πρόγραμμα.
Ωστόσο δεν κάνει αυτόματα την αλλαγή καθεστώτος στο Ιράν «ευκολότερη». Παρ’ όλα αυτά, διαμηνύεται στον Χαμενεΐ και στον μηχανισμό του ότι οι ΗΠΑ θα σκληρύνουν τη στάση τους. Προς το παρόν ο πρόεδρος Τραμπ δεν επιθυμεί να παρέμβει στρατιωτικά ώστε να μετατρέψει μια κοινωνική διαμαρτυρία σε μια «εξέγερση υπό ξένη ηγεσία» δίνοντας άλλοθι στο θεοκρατικό καθεστώς.
Αντίθετα, με μια σειρά μη στρατιωτικών μέτρων υποστήριξης, που ιστορικά αυξάνουν την ανθεκτικότητα των κινημάτων, θα επενδύσει στην οργή των Ιρανών. Γιατί εκτός των οικονομικών προβλημάτων που τους έχουν οδηγήσει σε αδιέξοδο, είναι διάχυτη στην κοινωνία –κυρίως στους νέους– η διάθεση για επιστροφή στη δημοκρατία και στον δυτικό τρόπο ζωής.
Σε κάθε περίπτωση, η σύλληψη του Μαδούρο λειτουργεί ως επιταχυντής των εξελίξεων. Αλλά το ερώτημα είναι: μπορεί ο πρόεδρος Τραμπ να «βοηθήσει» χωρίς να μετατρέψει την εξέγερση σε πόλεμο;
