Η κεντρική διαχείριση των τηλεοπτικών δικαιωμάτων επιστρέφει δυναμικά στην ατζέντα της Super League και ο Γιάννης Αλαφούζος επιχειρεί να τη φέρει αυτή τη φορά με διαφορετικούς όρους.
Το σχέδιο του προέδρου της Λίγκας δεν προϋποθέτει το «σπάσιμο» των υφιστάμενων τηλεοπτικών συμβολαίων. Αντίθετα, βασίζεται σε αυτά και προβλέπει έναν μηχανισμό αναδιανομής μέρους των εσόδων προς τις μικρομεσαίες ΠΑΕ. Το βασικό εμπόδιο είναι δεδομένο. Οι περισσότερες ομάδες έχουν ήδη πολυετείς δεσμεύσεις για τα τηλεοπτικά δικαιώματά τους, αρκετές έως τον Μάιο του 2029, ενώ ο Παναθηναϊκός και ο Ηρακλής έχουν ακολουθήσει διαφορετικό δρόμο μέσω της συνεργασίας τους με τον όμιλο ΣΚΑΪ.
Συνεπώς, η άμεση επιστροφή στην κλασική μορφή κεντρικής διαχείρισης είναι πρακτικά εξαιρετικά δύσκολη. Εδώ ακριβώς παρεμβαίνει η πρόταση Αλαφούζου, η οποία επιχειρεί να δημιουργήσει μια μεταβατική λύση χωρίς να ακυρώσει τα συμβόλαια που βρίσκονται ήδη σε ισχύ.
Το μοντέλο αναδιανομής
Η ιδανική εκδοχή για τον πρόεδρο της Super League ήταν απολύτως ξεκάθαρη. Εφόσον, για παράδειγμα, τα συνολικά τηλεοπτικά έσοδα των 14 ΠΑΕ έφθαναν τα 70 εκατ. ευρώ, το ποσό θα μοιραζόταν ισόποσα μεταξύ των ομάδων, δηλαδή 5 εκατ. ευρώ σε κάθε ΠΑΕ.
Ο ίδιος, ωστόσο, αναγνωρίζει ότι ένα τέτοιο μοντέλο είναι σχεδόν αδύνατο να γίνει αποδεκτό από τις τέσσερις μεγάλες ομάδες. Οι συγκεκριμένες ΠΑΕ διαθέτουν σαφώς μεγαλύτερη εμπορική αξία και τηλεοπτικά συμβόλαια πολλαπλάσια εκείνων των μικρομεσαίων. Γι’ αυτό και η πρόταση προσαρμόζεται σε πιο ρεαλιστική βάση. Τα χρήματα από τα υφιστάμενα τηλεοπτικά συμβόλαια θα μπορούσαν να περνούν μέσω ειδικού ταμείου της Super League, ενώ ένα μέρος των εσόδων των ισχυρότερων ΠΑΕ θα αναδιανέμεται στις υπόλοιπες δέκα.
Η λογική είναι απλή: όσο μικραίνει η οικονομική ψαλίδα, τόσο περισσότερες δυνατότητες αποκτούν οι μικρότερες ομάδες να επενδύσουν σε ρόστερ και υποδομές. Με αυτόν τον τρόπο αυξάνεται ο ανταγωνισμός του πρωταθλήματος και, μαζί του, η εμπορική αξία του ίδιου του προϊόντος.
Οι προτάσεις των μεγάλων
Ο Αλαφούζος έχει ήδη βάλει συγκεκριμένους αριθμούς στο τραπέζι. Ο Παναθηναϊκός είναι διατεθειμένος να διαθέσει το 20% των εσόδων από το δικό του τηλεοπτικό συμβόλαιο για την ενίσχυση των υπόλοιπων ομάδων. Παράλληλα, σύμφωνα με όσα παρουσίασε ο πρόεδρος της Λίγκας, ο ΠΑΟΚ εμφανίζεται θετικός σε συμμετοχή της τάξης του 5%, με δεδομένο ότι το δικό του τηλεοπτικό συμβόλαιο υπολογίζεται περίπου στα 9-10 εκατ. ευρώ.
Η πρόταση δεν προβλέπει υποχρεωτικά ίδιο ποσοστό για όλους. Κάθε μεγάλη ΠΑΕ θα μπορεί να συνεισφέρει διαφορετικό μέρος των τηλεοπτικών εσόδων της, ανάλογα με το ύψος του συμβολαίου της και τη συμφωνία που θα επιτευχθεί.
Από την ΑΕΚ αναμένεται η τελική θέση της, ενώ ο Ολυμπιακός έχει εμφανιστεί αρνητικός απέναντι στη συγκεκριμένη προοπτική. Η στάση των τεσσάρων ισχυρότερων ομάδων θα είναι καθοριστική, καθώς χωρίς τη συμμετοχή τους δεν μπορεί να δημιουργηθεί ένα επαρκές οικονομικό απόθεμα για την ενίσχυση των υπόλοιπων ΠΑΕ.
Το οικονομικό αποτέλεσμα για τους μικρομεσαίους μπορεί να είναι ιδιαίτερα σημαντικό. Μια ΠΑΕ που σήμερα εισπράττει περίπου 2 εκατ. ευρώ ετησίως από τα τηλεοπτικά δικαιώματα θα μπορούσε, εφόσον εφαρμοστεί ένα γενναίο μοντέλο αναδιανομής, να φθάσει ακόμη και στα 3,5-4 εκατ. ευρώ. Πρόκειται για αύξηση που μπορεί να αγγίξει ακόμη και το 100%, δίνοντας στις μικρότερες ομάδες τη δυνατότητα να ενισχύσουν το αγωνιστικό και διοικητικό τους μοντέλο.
Η προοπτική της Super League TV
Στο συνολικό σχέδιο υπάρχει και η προοπτική δημιουργίας της Super League TV. Η ιδέα αφορά ένα τηλεοπτικό εγχείρημα της ίδιας της διοργανώτριας, το οποίο θα μπορούσε να λειτουργεί ως «δίχτυ ασφαλείας» για ομάδες που στο μέλλον θα δυσκολευτούν να εξασφαλίσουν ικανοποιητικό τηλεοπτικό συμβόλαιο. Μια τέτοια δομή θα μπορούσε να προσφέρει εναλλακτική λύση στις ΠΑΕ που δεν θα καταφέρουν να εξασφαλίσουν συμφέρουσα συμφωνία με ιδιωτικό πάροχο. Παράλληλα, θα έδινε στη Λίγκα μεγαλύτερο έλεγχο πάνω στη διαχείριση και την εμπορική αξιοποίηση του πρωταθλήματος.
Το επόμενο και καθοριστικό βήμα είναι η επίσημη κατάθεση της πρότασης στο διοικητικό συμβούλιο της Super League. Εκεί θα φανεί ποιοι συμφωνούν, ποιοι διαφωνούν και, κυρίως, με ποια ποσοστά και ποιες ασφαλιστικές δικλίδες μπορεί να οικοδομηθεί η απαιτούμενη πλειοψηφία. Ο χρονικός ορίζοντας είναι τριετής, καθώς το 2029 λήγει μεγάλο μέρος των σημερινών τηλεοπτικών συμφωνιών. Μέχρι τότε, το σχέδιο Αλαφούζου επιχειρεί να δημιουργήσει μια μεταβατική μορφή κεντρικής διαχείρισης.
Η ουσία της πρότασης βρίσκεται στα χρήματα: οι ισχυροί να παραχωρήσουν ένα τμήμα από τη σημερινή πίτα, ώστε οι μικρότεροι να αποκτήσουν μεγαλύτερη οικονομική δύναμη και η Super League να αυξήσει συνολικά την αξία της.
