Δυστυχώς για τον κύριο Τσίπρα τα πάντα είναι καταγεγραμμένα με ακρίβεια και δεν μπορούν να αμφισβητηθούν.

Το μέγεθος της τραγωδίας από την οποία πέρασε… ξυστά η χώρα το 2015, με την «περήφανη διαπραγμάτευση» του πρώτου εξαμήνου της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, φωτίζει δίχως αμφιβολία το ντοκιμαντέρ «Στο χιλιοστό», που προβάλλεται από τον ΣΚΑΪ.

Και, αν μη τι άλλο, ο τίτλος που επέλεξαν οι δημοσιογράφοι Ελένη Βαρβιτσιώτη και Βικτώρια Δενδρινού, μεταφέροντας επί της ουσίας στη μικρή οθόνη το βιβλίο που συνέγραψαν πριν από μερικά χρόνια, δεν είναι απλώς εύστοχος. Είναι αυτός που περιγράφει με τον πιο εύγλωττο τρόπο τι ακριβώς ζήσαμε τότε – και πώς γλιτώσαμε βέβαια από τα χειρότερα.

Γράφει η Έρση Παπαδάκη

Η δημοσιογραφική έρευνα στο τηλεοπτικό ντοκιμαντέρ ξεκινά, πάντως, πριν από το πρώτο μνημόνιο, όταν ξεκίνησε επί της ουσίας αυτή η μακρά περιπέτεια, με τα επίχειρα των «Greek statistics».

Ήταν η εποχή που οι Ευρωπαίοι αναφώνησαν «The party is over» στον τότε ΥΠΟΙΚ, Γιώργο Παπακωνσταντίνου, καθώς στην Αθήνα η νεοεκλεγείσα κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου συζητούσε στο Υπουργικό Συμβούλιο για το αν θα δώσει αυξήσεις σε μισθούς και συντάξεις πάνω ή κάτω από τα 2.000 ευρώ αντί να συγκεντρώσει τις προσπάθειές της στη διευθέτηση των δημοσιονομικών της και στο διψήφιο έλλειμμα, που στον τελευταίο προϋπολογισμό της κυβέρνησης Καραμανλή είχε προσδιοριστεί στο 3% και πριν από τις εκλογές αναθεωρήθηκε στο 6%...

Όσα συνέβησαν, ωστόσο, εκείνο το διάστημα αποδεικνύονται πταίσματα μπροστά στα όσα βίωσε ο τόπος κατά την πρώτη φορά Αριστερά. Τότε που ο Αλέξης Τσίπρας δήλωνε υπερήφανα και με άγνοια κινδύνου και των ίδιων των πραγμάτων ότι οι αγορές θα χορεύουν στον ρυθμό που παίζουν τα… ελληνικά νταούλια και πως θα έσκιζε το μνημόνιο στο Περιστύλιο της Βουλής, αφού πρώτα το είχε καταργήσει «με έναν νόμο κι ένα άρθρο».

Τότε που ο Γιάνης Βαρουφάκης ηχογραφούσε τους ομολόγους του στις συνεδριάσεις του Eurogroup ή όταν έδιωχνε τον επικεφαλής του οργάνου, Γερούν Ντάισελμπλουμ. Ή όταν υπουργοί των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, όχι μόνο θιασώτες του κομμουνισμού αλλά και ο Πάνος Καμμένος, λοξοκοιτούσαν –μάταια, όπως αποδείχθηκε– προς τη Μόσχα και τον Βλαντιμίρ Πούτιν.

Όλα αυτά, βέβαια, δεν θα είχαν συμβεί όχι μόνο αν η μεγάλη μερίδα του Υπουργικού Συμβουλίου και των συμβούλων στο Μαξίμου δεν ήταν ιδεοληπτικοί, αλλά εάν είχαν συνειδητοποιήσει την κρισιμότητα της κατάστασης που βίωσε λίγους μήνες νωρίτερα η κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου.

Με τις διαπραγματεύσεις να γίνονται σε… υπόγεια και το επίδικο να είναι η παραμονή ή η οικειοθελής έξοδος της Ελλάδας από την Ευρωζώνη, με αντάλλαγμα ακόμη και ένα συγκροτημένο «πλάνο σωτηρίας», όπως αυτό που φέρεται να είχε προτείνει ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε.

Κι αν ο τελευταίος ήταν ένθερμος υποστηρικτής του Grexit, είναι αναμφισβήτητο και προκύπτει ξεκάθαρα από το τηλεοπτικό ντοκιμαντέρ ότι βρήκε εξίσου ένθερμους υποστηρικτές στη συνέχεια με τους χειρισμούς της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ και κυρίως τη μεγαλομανία του τότε ομολόγου του, Γ. Βαρουφάκη.

Μπορεί από το 2019 η χώρα να επανήλθε στην κανονικότητα και όλα αυτά να μοιάζουν σαν εφιάλτης από το παρελθόν, αλλά όπως αποδεικνύεται από την έρευνα των Βαρβιτσιώτη-Δενδρινού ήταν κιόλας. Η ιστορία έγραψε και δεν ξέγραψε, ευτυχώς, την Ελλάδα, σε αντίθεση με όσα υποστήριξε πρόσφατα ο κ. Τσίπρας για να δικαιολογήσει την άρνησή του να συμμετάσχει στο ντοκιμαντέρ και επί της ουσίας να αποφύγει να απολογηθεί για την κατάσταση στην οποία περιήλθε η χώρα με την απόλυτη ευθύνη του.

Το επιχείρημα που επικαλέστηκε ο πρώην πρωθυπουργός και εσχάτως επίδοξος «κομματάρχης» ήταν πως δεν θα νομιμοποιούσε ποτέ να γράφεται η ιστορία από τους ισχυρούς. Δυστυχώς γι’ αυτόν, όμως, τα πάντα είναι καταγεγραμμένα με ακρίβεια και δεν μπορούν να αμφισβητηθούν.