Το ντοκιμαντέρ «Στο χιλιοστό» –από το πρώτο εκ των έξι επεισοδίων– προκαλεί στην κυριολεξία ανατριχίλα για την κυβέρνηση Τσίπρα και από τι γλίτωσε η χώρα.
Η εικόνα των υπουργών που ανέλαβαν την τύχη της χώρας, τα όσα αυτοί λένε για τα ψέματα που αράδιασαν στους πολίτες προκειμένου να αναλάβει την εξουσία ο ΣΥΡΙΖΑ με τη βοήθεια των ΑΝΕΛ του Πάνου Καμμένου αλλά και η καταγραφή γεγονότων που είδαν για πρώτη φορά το φως της δημοσιότητας προκαλούν στην κυριολεξία ανατριχίλα.
Ακόμη και ο τίτλος του ντοκιμαντέρ των έξι επεισοδίων «Στο χιλιοστό» ενδέχεται να αποδειχθεί στο τέλος κάπως… χαλαρός αφού ουσιαστικά όλα δείχνουν ότι γλιτώσαμε στο «και πέντε», μπορεί και παραπάνω, δεδομένου του τι συνέβη στη χώρα και στους πολίτες την περίοδο 2015 - 2019, με το τρίτο και αχρείαστο –πριν από το 2015– μνημόνιο, τα επιπλέον 100 δισ. ευρώ που κόστισε στους Έλληνες, τις κλειστές τράπεζες και τα capital controls, τους 29 νέους φόρους που διέλυσαν τη μεσαία τάξη, τον περιβόητο νόμο Κατρούγκαλου που κανονικά θα έπρεπε να λέγεται νόμος Τσίπρα, αφού αυτός ήταν ο πρωθυπουργός, και πολλά πολλά άλλα.
Η χαλαρότητα του Γιώργου Σταθάκη, οι αποκαλύψεις του Παναγιώτη Λαφαζάνη, οι αναφορές του Γερμανού πρέσβη και για τη μυστική συνάντηση που είχε με τον Αλέξη Τσίπρα πριν αυτός γίνει πρωθυπουργός –όταν φώναζε το «go back, μαντάμ Μέρκελ»– και όταν δήλωνε πως θα χτυπάνε τα νταούλια και θα χορεύουν οι αγορές, ξυπνούν μνήμες, αλλά δείχνουν και το πραγματικό πρόσωπο αυτών που κυβέρνησαν.
Ο Αλέξης Τσίπρας, ως επαναστάτης χωρίς αιτία που ξεσήκωνε τα… πλήθη, πίσω από τη σκηνή έστελνε μηνύματα στην καγκελάριο της Γερμανίας ότι με την εκλογή του δεν θα υπάρξουν δραματικές αλλαγές, ουσιαστικά να μην ακούει αυτά που λέει δημοσίως, αλλά άκουγαν οι πολίτες.
Οι κυνικές αναφορές πρώην υπουργών του επανεμφανιζόμενου στην κεντρική πολιτική σκηνή… μεσσία κινούνται στη λογική ότι «λέγαμε καμία… ανοησία για να περάσει η ώρα». Ανοησία για το ότι θα σκίσουν τα μνημόνια με έναν νόμο και ένα άρθρο, ότι δεν θα τηρηθούν οι υποχρεώσεις έναντι των δανειστών και δεν θα αναγνωριστεί το ελληνικό χρέος.
Αν κάποιος έχει την ευκαιρία και μπορεί να δει το πρώτο αυτό επεισόδιο θα διαπιστώσει ότι το πρόγραμμα Θεσσαλονίκης ήταν η μεγαλύτερη πολιτική απάτη απέναντι σε έναν λαό την εργαλειοποίηση του οποίου επιχείρησαν πατώντας πάνω στο συναίσθημα και την αγανάκτηση που από τους ίδιους καλλιεργήθηκε.
Είναι λογικό να μη θέλει να μιλήσει ο Αλέξης Τσίπρας. Τι να πει δηλαδή; Αυτά που έγραψε στο βιβλίο του; Τη δική του αλήθεια; Όταν υπάρχουν δηλώσεις και μαρτυρίες πρώην υπουργών του που τον αφήνουν εκτεθειμένο αλλά και άλλων πρωταγωνιστών εντός και εκτός Ελλάδας από εκείνη την εποχή τότε τα πράγματα δεν είναι εύκολα.
Αντιθέτως, θα έμπαινε και πάλι στη σωστή θέση ενός κάδρου που θέλει ο ίδιος ν’ αλλάξει επαναφέροντας το επαναστατικό προφίλ του και μια πεπαλαιωμένη, σαν τα ξινά σταφύλια, επαναστατικότητα.
Δεν είχαμε άγιο. Άγιους είχαμε...
