Τα «καψόνια» του πρώην πρωθυπουργού στην ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ που θέλει να ενταχθεί στην ΕΛΑΣ.
Οσο κι αν κατέγραψε καλές επιδόσεις και εντυπώσεις η… διαφημιστική καμπάνια για το πολιτικό rebranding και αριστερό reunion Τσίπρα, απομένουν πολλά να γίνουν για να αποφευχθεί ο κίνδυνος του φιάσκου.
Πρωτίστως, να αποκτήσει το κόμμα υπόσταση, να διαμορφωθεί η αίσθηση –ή η πειστική ψευδαίσθηση– ότι εδραιώνεται στην Κεντροαριστερά και στη συνέχεια να φτάσει στις κάλπες ως ο βασικός πολιτικός αντίπαλος του Κυριάκου Μητσοτάκη.
Καλή η «Τζοκόντα» με το αινιγματικό μειδίαμα, καλή και η ενθουσιώδης «στρατολόγηση» της δημοφιλούς Θεοπούλας, αλλά το βασικό συστατικό ενός κομματικού σχηματισμού είναι οι άνθρωποι. Τα μέλη και τα στελέχη που θα επικοινωνήσουν τις θέσεις και τις προτάσεις του πολιτικού φορέα.
Και εκεί οι καταστάσεις δεν «φοράνε» το λαμπερό χαμόγελο της επικοινωνιακής καμπάνιας της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης. Αναζητούνται εναγωνίως πρόθυμοι Λωτοφάγοι και… δηλωσίες.
Ο πρώην πρωθυπουργός δυσκολεύεται να βρει στελέχη για το κόμμα του. Με τη δημιουργία της ΕΛΑΣ και τη διάλυση του ΣΥΡΙΖΑ και της Νέας Αριστεράς, ο Τσίπρας ολοκλήρωσε μία πλήρη περιστροφή γύρω από τον εαυτό του, επενδύοντας στο ενδεχόμενο φυγόκεντρες δυνάμεις να συμβάλουν στην πολιτική του εκτίναξη.
Με την παραίτησή του από την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ ανέλαβε τις ευθύνες της εκλογικής συντριβής το 2023, αλλά ταυτόχρονα άρχισε να ετοιμάζει την επιστροφή του με ένα νέο, δικό του κόμμα, επιχειρώντας να επικοινωνήσει στην κοινή γνώμη ότι για τα κακώς κείμενα στον ΣΥΡΙΖΑ και το κακό αποτέλεσμα της κάλπης έφταιγαν οι σύντροφοί του και όχι ο ίδιος. Τρία χρόνια μετά, σε ένα κόμμα με νέο όνομα και άλλου τύπου επικοινωνία αλλά με σχεδόν το 90% των στελεχών να προέρχονται από τον ΣΥΡΙΖΑ είναι και πάλι πρόεδρος.
Με την κυκλοφορία και την παρουσίαση της «Ιθάκης» ο Τσίπρας επιχείρησε να κάνει τη… διαλογή σε ΣΥΡΙΖΑ και Νέα Αριστερά για το κόμμα του και να θέσει σε… δημόσια θέα τους όρους του περί αποτυχημένων – φθαρμένων, αδιάφορων – ουδέτερων και ενεργών κοινωνικά και πολιτικά, οι οποίοι ωστόσο είναι καθ’ όλα έτοιμοι να γίνουν δηλωσίες.
Να γίνουν, δηλαδή, εκείνοι οι αριστεροί και πολιτικοί κρατούμενοι στην ομηρία παλαιών ξεπερασμένων και ενοχοποιημένων κομμάτων, οι οποίοι πρόθυμα θα υπέγραφαν δήλωση μετανοίας και αποκηρύξεως του… παλιού αριστερού προκειμένου να «αποφυλακιστούν» από τα παραδοσιακά κόμματα, να μην εξοριστούν στην αδράνεια και να παραμείνουν στην ενεργό κοινωνική και πολιτική ζωή.
Προφανώς ο Τσίπρας, μελετώντας ιστορία, έχει σταθεί αρκετά στο κεφάλαιο του Μεσοπολέμου, της δικτατορίας του Μεταξά, της Κατοχής και του Εμφυλίου, όπου το μέτρο του δηλωσία είχε μεγάλη απήχηση. Και δεν ήταν μόνο η καταστολή, αλλά και η ηθική και ιδεολογική εκμηδένιση των αριστερών-κομμουνιστών, καθώς η υπογραφή στη δήλωση, η οποία δημοσιευόταν μάλιστα, σήμαινε την αποκήρυξη των ιδεών τους και των συντρόφων τους.
Τότε ήταν μία πρακτική διαπόμπευσης με τους… ανθεκτικούς αριστερούς να στοχοποιούν τους πρώην συντρόφους ως προδότες, λιποτάκτες και χαφιέδες και, τελικά, οι δηλωσίες να καταλήγουν στην κοινωνική απομόνωση. Κάτι από αυτή την πρακτική φαίνεται ότι υιοθετεί και ο αριστερός Τσίπρας στο νέο πολιτικό του εγχείρημα.
Με την Κωνσταντοπούλου, τον Βαρουφάκη, τον Λαφαζάνη και τους πέριξ αυτών ξεμπέρδεψε νωρίς. Πρωταγωνιστές της πρώτης φοράς Αριστερά εγκατέλειψαν τον ΣΥΡΙΖΑ του Τσίπρα, μετά την κυβίστηση με το δημοψήφισμα, και από τότε τον κατακεραυνώνουν.
Από τους υπόλοιπους που πορεύτηκαν μαζί τα χρόνια της διακυβέρνησης και της αξιωματικής αντιπολίτευσης και τώρα θέλουν να τον ακολουθήσουν στην ΕΛΑΣ, ο Τσίπρας ζητά ένα είδος δηλώσεων μετάνοιας.
Να παραιτηθούν από την έδρα τους και να περιμένουν τις αποφάσεις του για το μέλλον τους. Αυτός που –για κάποιους, τουλάχιστον– είχε την ευθύνη για τις εκλογικές ήττες του 2019 και του 2023, και για τα… μαγειρέματα διάλυσης του ΣΥΡΙΖΑ, βάζει πόρτα και θέτει σκληρούς όρους.
Και όπως όλα δείχνουν, το νέο κόμμα Τσίπρα τους μοναδικούς που σίγουρα δεν χωρά είναι ο Παύλος Πολάκης, ο Νίκος Παππάς και πιθανότατα η Ρένα Δούρου.
Με την παλιά… κομματική νομενκλατούρα του ΣΥΝ και μετέπειτα ΣΥΡΙΖΑ, τον Γιάννη Δραγασάκη και τον Ευκλείδη Τσακαλώτο, τι γίνεται; Εάν το επιδιώξουν, «καλύπτει» μία δήλωση μετάνοιας;
Ο μόνος κομματικός ιστός που μπορεί να στηρίξει τον… σκελετό της ΕΛΑΣ λογικά είναι ο… βομβαρδισμένος και πολυδιασπασμένος ΣΥΡΙΖΑ και το πρόσκαιρο κομματικό παράρτημα της ΝΕΑΡ.
«Σκληρές» απαιτήσεις…
Για την Εφη Αχτσιόγλου που αποχώρησε από τη ΝΕΑΡ και παραιτήθηκε από βουλευτής, πολλοί εκτιμούν ότι ο δρόμος προς την Αμαλίας θα είναι πιο βατός. Στον αντίποδα, κάποιοι άλλοι υποστηρίζουν ότι ο Τσίπρας της έχει ήδη διαμηνύσει περί επικείμενης υποψηφιότητας. «Πέλλα ή τίποτα».
Στον Αλέξη Χαρίτση «προτείνεται» ο Νότιος Τομέας της Αττικής και όχι η εκλογική ασφάλεια της Μεσσηνίας. Οπως και για τον Νάσο Ηλιόπουλο η επιλογή είναι να δώσει τη μάχη στη δύσκολη εκλογική περιφέρεια της Δυτικής Αττικής και όχι στην Αˈ Αθηνών ως συνέχεια και της πολιτικής εμπλοκής του με τον δήμο της Αθήνας.
Οι… δηλωσίες ήταν χρήσιμοι για τον Αλέξη Τσίπρα και στην περίοδο διακυβέρνησης. Οταν σε μια επίδειξη «τσαμπουκά» απέναντι στους δανειστές δήλωνε από την Κρήτη ότι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ θα κάνει ό,τι θέλει με τις λογιστικές υπεραποδόσεις των πλεονασμάτων από τις περίσσιες εισπράξεις των φορολογικών εσόδων, αναλάμβανε την υποχρέωση να καταθέσει, διά του υπουργού Οικονομικών, Ευκλείδη Τσακαλώτου, …υπεύθυνη δήλωση στο Eurogroup με την όποια θα δεσμευόταν –μεταξύ άλλων– ότι το βοήθημα που δόθηκε στους συνταξιούχους ως αντίβαρο στην περικοπή του ΕΚΑΣ είναι εφάπαξ και πως το πάγωμα της αύξησης του ΦΠΑ στα νησιά θα είναι μόνο για το 2017. Δηλαδή, έκανε τον Τσακαλώτο «δηλωσία» για λογαριασμό του.
