Τα λάθη και οι άστοχοι χειρισμοί της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ χαλάνε το αφήγημα Τσίπρα περί αξιοπιστίας.
«Υπάρχουν τριών ειδών ψεύδη: τα συνήθη, τα καταστρεπτικά και η στατιστική» είναι τα λόγια που έχουν ειπωθεί τη δεκαετία του 1890 και έχουν περάσει στην ιστορία, άλλοτε αποδιδόμενα στον Αγγλο πρωθυπουργό Βενιαμίν Ντισραέλι και άλλοτε στον Μαρκ Τουέιν. Και ενώ η προέλευσή τους παραμένει αβέβαιη, είναι βέβαιο ότι ο Αλέξης Τσίπρας του άλλοτε ΣΥΡΙΖΑ και νυν της ΕΛΑΣ, τίμησε και με το παραπάνω και τις τρεις κατηγορίες ψεμάτων.... Κορωνίδα ο μαυροπίνακας που διατηρούσε την περίοδο 2016-2017 στο Μέγαρο Μαξίμου για να βαθμολογεί ως πρωθυπουργός το έργο της κυβέρνησης και των υπουργών και να ιεραρχεί τις προτεραιότητες.
Ποτέ δεν καταλάβαμε τότε τα συμπεράσματά του. Οι τελικές αξιολογήσεις ανακοινώθηκαν σχεδόν 10 χρόνια μετά μέσα από τις σελίδες της «Ιθάκης». Εκεί που κρίθηκαν δημόσια και κατακρίθηκαν όλοι πλην του συγγραφέα και βαθμολογητή. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή, αλλά με αντίστροφη φορά στην ιστορία.
Επίπλαστη στατιστική
Στον απόηχο της ανακοίνωσης και της παρουσίασης του νέου πολιτικού εγχειρήματος, οι δημοσκοπήσεις... σταθεροποιούν τον πρώην πρωθυπουργό στη δεύτερη θέση, αλλά μάλλον δεν επαρκεί για τον ίδιο και τους συνεργάτες του, οι οποίοι θέλουν να διαβάσουν και κυρίως να πείσουν ότι η Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη διαθέτει μεγαλύτερη δυναμική και... διεμβολίζει και τη ΝΔ. Οι αριθμοί, όμως, άλλα λένε.
Σχεδόν δύο στους τρεις ψηφοφόρους του νέου φορέα μετακινούνται από τον ΣΥΡΙΖΑ και μόλις 2% (Alco) έρχονται από τη ΝΔ. Τα πραγματικά αριθμητικά δεδομένα δεν είναι και τόσο χρήσιμα για το αφήγημα του... πολιτικού σεισμού και της ανατροπής, που ονειρεύονται εν μέσω θέρους οι επιτελείς της Λεωφόρου Αμαλίας. Μάλλον σε πρόχειρη μετακόμιση, εντός της πολυκατοικίας της Αριστεράς, παραπέμπουν και στην ανακύκλωση των ίδιων ψηφοφόρων.
Το νέο εγχείρημα εμφανίζεται ως φορέας «νέας αξιοπιστίας» με αρχηγό το ίδιο πολιτικό πρόσωπο που έδωσε πολλές... εγγυητικές χωρίς αντίκρισμα τα χρόνια της διακυβέρνησης των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Τότε που υποσχόταν σκίσιμο μνημονιών και κατέληξε να υπογράψει το τρίτο και βαρύτερο μνημόνιο. Τότε που υποσχόταν δημοψήφισμα ανατροπής και στη συνέχεια το μετέτρεψε σε συμφωνία.
Ο Τσίπρας θέλει τώρα να εισέλθει στον δημόσιο πολιτικό διάλογο λες και η ιστορία ξεκίνησε χθες. Να... ριζώσει η ΕΛΑΣ ως η μεγάλη εναλλακτική πρόταση εξουσίας και όχι μόνο ένα... προσεγμένο επικοινωνιακά rebranding του ίδιου πολιτικού προϊόντος και του ίδιου πολιτικού αρχηγού.
Απολύτως ψευδεπίγραφη φαίνεται –όπως και να το δει κανείς– η σύσταση… γνωριμίας με το νέο. Ο Αλέξης Τσίπρας εξελέγη δημοτικός σύμβουλος Αθηναίων το 2006, πρόεδρος του Συνασπισμού το 2008 και βουλευτής το 2009. Βρέθηκε στην ηγεσία της αξιωματικής αντιπολίτευσης από το 2012 και διετέλεσε πρωθυπουργός από το 2015 έως το 2019.
Δύσκολα μπορεί κανείς να ισχυριστεί ότι είναι το «νέο» ή «άφθαρτο» πρόσωπο. Βρίσκεται στην πρώτη γραμμή της πολιτικής ζωής για περίπου δύο δεκαετίες, έχει υπάρξει αρχηγός κόμματος επί 15 χρόνια, πρωθυπουργός επί 4,5 χρόνια και έχει κριθεί συνολικά, διαδοχικά και επί μακρόν από την κάλπη.
Σχεδόν ίδιοι παραμένουν και οι ψηφοφόροι, ίδια και τα πρόσωπα του υφιστάμενου πολιτικού προσωπικού. Ιδια και τα επιχειρήματα να θυμίζουν όλο και περισσότερο εκείνα που οδήγησαν τον ΣΥΡΙΖΑ από το 36% σε μονοψήφια ποσοστά.
Fake υποσχέσεις
Η θητεία Τσίπρα στο ψέμα και στις fake υποσχέσεις έχει πολλά λαμπερά στιγμιότυπα, ειδικά την περίοδο της διακυβέρνησης και λίγο πριν αναλάβει… Από τα «go back, κυρία Μέρκελ, go back, κυρίες και κύριοι της συντηρητικής νομενκλατούρας της Ευρώπης» φτάσαμε στο σημείο να λέει για την τότε καγκελάριο της Γερμανίας: «Είναι μια πολιτικός που έχει συναίσθηση της ευθύνης και… ανοιχτόμυαλη».
Στην κριτική για τις πρώτες του… ταλαντούχες κυβιστήσεις σημείωνε με στόμφο: «Κωλοτούμπες και υποχωρήσεις εξευτελισμού υπάρχουν άλλοι για να τις κάνουν». Αντ’ αυτού υποσχόταν από το Ηράκλειο –σε ομιλία του– στα τέλη του 2014: «…εμείς θα βαράμε το νταούλι και αυτές (σ.σ.: οι αγορές) θα χορεύουν... Θα παίζουμε τη λύρα και θα χορεύουν πεντοζάλη».
Και τον Ιούλιο του 2015, το τερμάτισε, διαψεύδοντας για μία ακόμη φορά τον ίδιο τον εαυτό του όταν δήλωνε ότι «η μόνη εναλλακτική και σωτήρια πρόταση είναι η κατάργηση με έναν νόμο και σε ένα άρθρο…».
Σε συνέντευξη στον ραδιοσταθμό Στο Κόκκινο, ανέφερε: «Δεν είπα εγώ ότι μπορούν να σκιστούν τα μνημόνια με έναν νόμο». Ή μήπως να θυμηθούμε τις αντιφάσεις του με τον ΕΝΦΙΑ: «είναι ένας φόρος παράλογος, δεν διορθώνεται, καταργείται» δήλωνε τον Σεπτέμβρη του 2014, και σε προεκλογική συνέντευξή του, μάλιστα, υποστήριζε ότι δεν πλήρωσε το χαράτσι για συμβολικούς λόγους. Το 2015, σε ομιλία του στη Βουλή, καλούσε τους πολίτες «να ανταποκριθούν στην εθνική προσπάθεια και να καταβάλουν τις τελευταίες δόσεις του ΕΝΦΙΑ».
«Θα υπερασπιστούμε τον δημόσιο χαρακτήρα των περιφερειακών αεροδρομίων» ήταν τα λόγια του Αλέξη Τσίπρα τον Ιανουάριο του 2015, ενώ τον Απρίλιο του 2017, οπότε συναντήθηκε στο Μαξίμου με τη διοίκηση της Fraport, στην οποία μεταβιβάστηκαν τα 14 περιφερειακά αεροδρόμια, δήλωσε: «Στέλνετε ένα σημαντικό μήνυμα με την επένδυση των 1,234 δισ. ευρώ, είναι μια σημαντική στιγμή για την Ελλάδα».
Τελικά, εκείνος ο μαυροπίνακας στο Μέγαρο Μαξίμου πέρασε σε άλλη διάσταση. Εγινε η μαύρη λίστα της ανακολουθίας των λαθών και των άστοχων χειρισμών της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ ΑΝΕΛ, όπου μέσα στα πρώτα ονόματα φιγουράρει και αυτό του Αλέξη Τσίπρα αλλά και τόσων άλλων που έχουν ήδη ετοιμάσει βαλίτσες για την Αμαλίας.
