Τα όσα ειπώθηκαν στην αντιπαράθεση Σδούκου-Φαραντούρη τα έχετε διαβάσει στις ειδησεογραφικές στήλες.
Ο «Γάτος» μας, όμως, νιώθει την ανάγκη να μοιραστεί μερικές σκέψεις για την επιχείρηση συμψηφισμού και αθώωσης του ευρωβουλευτή του ΠΑΣΟΚ από κύκλους που εστίασαν στο ότι η ίδια λέξη ειπώθηκε και από τις δύο πλευρές. Αλήθεια είναι αυτό, αλλά το πλαίσιο στο οποίο ειπώθηκε κάθε φορά η λέξη «χαριεντιζόσασταν» έχει τη σημασία του.
Η διαφορά πλαισίου
Οταν η Σδούκου λέει ότι ο Φαραντούρης «χαριεντιζόταν με την κυρία Καρυστιανού για να πάει στο κόμμα της», δεν σχολιάζει το φύλο του, το σώμα του ή κάποια υποτιθέμενη γοητεία που άσκησε στην πρόεδρο της Ελπίδας. Σχολιάζει μια δημόσια, καταγεγραμμένη πολιτική διαδρομή: έναν ευρωβουλευτή που εξελέγη με το ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ το 2024, διεκδίκησε την ηγεσία του κόμματος, μετά επιχείρησε ανεπιτυχώς «προσέγγιση» με το κίνημα της Μαρίας Καρυστιανού, και όταν ούτε αυτό απέδωσε, κατέληξε τελικά στην «ασφάλεια της Χαριλάου Τρικούπη».
Το «χαριεντιζόταν» εδώ δεν έχει ερωτική υπόνοια, είναι μεταφορά, ίσως σκληρή, αλλά ακριβής, για την πολιτική ευελιξία ενός ανθρώπου που δοκίμασε τρεις πόρτες πριν βρει ποια θα ανοίξει. Θα μπορούσε κανείς να πει «φλέρταρε» με τρία διαφορετικά πολιτικά σχήματα, ή «περιφερόταν», ή «δοκίμαζε τα νερά». Η ουσία παραμένει ίδια όποιο ρήμα κι αν επιλεγεί, γιατί αναφέρεται σε πράξεις, σε ημερομηνίες, σε αποφάσεις που πήρε δημόσια ο ίδιος. Είναι, με μία λέξη, πολιτικό σχόλιο πάνω σε πολιτική συμπεριφορά.
Ο σεξισμός του Φαραντούρη
Το αντίστροφο δεν ισχύει. Οταν ο Φαραντούρης λέει στη Σδούκου ότι, την ίδια περίοδο που εκείνος «έδινε μάχη» ως διευθυντής νομικών υπηρεσιών στη ΔΕΠΑ, εκείνη «χαριεντιζόταν με υπουργούς», δεν αναφέρεται σε καμία συγκεκριμένη πράξη, καμία απόφαση, καμία επιλογή κόμματος. Αναφέρεται σε είκοσι χρόνια θητείας μιας γυναίκας ως στελέχους του Δημοσίου, ιδιότητα που η ίδια απέκτησε, όπως δημοσίευσε, «κατόπιν διαγωνιστικής διαδικασίας», και τα συμπυκνώνει σε μία εικόνα: μια γυναίκα που ήταν δίπλα σε ισχυρούς άνδρες για να προχωρήσει.
Αν αυτό δεν είναι σεξισμός τι είναι; Για την ακρίβεια, ο «Κόκκινος Γάτος» πιστεύει ότι είναι ο ορισμός του σεξισμού. Δεν υπάρχει καμία αναλογία με το «γύρισε τρία κόμματα». Δεν κατηγορείται για ασυνέπεια, για καιροσκοπισμό, για κάποια συγκεκριμένη επιλογή που μπορεί κανείς να επιδοκιμάσει ή να καταδικάσει. Κατηγορείται για το ότι υπήρξε γυναίκα σε δημόσιο αξίωμα δίπλα σε άντρες με εξουσία. Βασίζεται στο πού βρέθηκε και ποιο φύλο είχε όσο βρισκόταν εκεί.
Κλασικός μηχανισμός
Είναι ο κλασικός μηχανισμός: η φιλοδοξία του άντρα περιγράφεται μέσα από τις αποφάσεις του, η παρουσία της γυναίκας περιγράφεται μέσα από τη σχέση της με άντρες. Ο Φαραντούρης θα μπορούσε να επιτεθεί στη Σδούκου με όρους αντίστοιχους με αυτούς που δέχτηκε ο ίδιος: να αμφισβητήσει, ας πούμε, κάποια συγκεκριμένη πολιτική επιλογή της, κάποια θέση που πήρε, κάποια απόφαση που στηρίζει σήμερα. Δεν το έκανε.
Επέλεξε, απέναντι σε μία γυναίκα με μακρά πορεία σε δημόσιες θέσεις, ένα «όπλο» που χρησιμοποιούν συχνά όσοι και ο ίδιος θα χαρακτήριζε σεξιστές: την υπόνοια ότι η καριέρα αυτή δεν χτίστηκε πάνω σε δουλειά αλλά πάνω σε γοητεία.
Γι’ αυτό η αγανάκτηση της Σδούκου είναι απολύτως δικαιολογημένη. Οι δύο φράσεις μοιάζουν, αλλά κάνουν εντελώς διαφορετική δουλειά: η μία κρίνει επιλογές, η άλλη ακυρώνει μια καριέρα λόγω φύλου. Κι αυτό δεν είναι θέμα οπτικής γωνίας. Είναι απλώς η διαφορά ανάμεσα σε ένα πολιτικό σχόλιο και σε ένα σεξιστικό στερεότυπο.
Απάνθρωπο!
Ο «Κόκκινος Γάτος» πάνω απ’ όλα βάζει την ανθρωπιά. Σε όποιο αεροπλάνο και να ήταν ο Νίκος Ανδρουλάκης όταν έγινε γνωστή η είδηση του θανάτου της Μαργαρίτας Παπανδρέου, οπουδήποτε στον κόσμο και να πήγαινε, για οποιονδήποτε λόγο (πλην ιατρικού), μόλις πατούσε το πόδι του στο έδαφος θα έπρεπε να πάρει την επόμενη πτήση και να γυρίσει πίσω. Τελεία και παύλα. Δεν υπάρχει καμία δικαιολογία για το αντίθετο, εκτός –επαναλαμβάνουμε– ιατρικού λόγου επείγοντος. Αντε να βάλουμε και μία ακόμη εξαίρεση: ο θυμωμένος Νίκος να ήταν σε εθνική αποστολή (σ.σ.: ελπίζουμε όχι σαν εκείνες του Τσίπρα στον Μαδούρο).
Απρέπεια
Μιλάμε για τη σύζυγο του ιδρυτή του ΠΑΣΟΚ, μητέρα ενός πρωθυπουργού, ένα από τα ελάχιστα πρόσωπα που συνέδεαν το σημερινό ΠΑΣΟΚ με την ιστορία του. Η απουσία από το τελευταίο αντίο σε μια τέτοια εμβληματική μορφή δεν είναι απλώς μια ατυχής στιγμή στο καλεντάρι ενός πολυάσχολου αρχηγού. Είναι λάθος ανεπίτρεπτο, τόσο σε πολιτικό όσο και σε ηθικό επίπεδο. Δείχνει μια ηγεσία αποκομμένη από τις ρίζες της, ακόμη και από τους βασικούς κανόνες καλής συμπεριφοράς.
Το ότι δεν θα υπάρξουν ποτέ εικόνες του Νίκου Ανδρουλάκη με τα παιδιά και τα εγγόνια του Ανδρέα Παπανδρέου στον αποχαιρετισμό της Μαργαρίτας Παπανδρέου είναι κάτι που ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ δεν θα μπορέσει να αλλάξει. Το μόνο που μένει από την επιλογή του αυτή είναι σοκ και απορία. Γιατί;
Κβαντικός πολιτικός
Δεν υπάρχει άλλος χαρακτηρισμός που να μπορεί να σκεφτεί η στήλη και να περιγράψει καλύτερα τον Γιάνη Βαρουφάκη: κβαντικός πολιτικός! Προς αποφυγή παρεξηγήσεων, δεν λέμε ότι είναι κομπογιαννίτης, όπως φαίνεται να ισχύει (για παράδειγμα) για τους κβαντικούς γιατρούς. Μακριά από τον «Γάτο» μας αυτοί οι συνειρμοί. Αλλά όταν είδε τον Γιάνη να περιγράφει σταυροπόδι σε πολυθρόνα ότι δεν προτείνει να βγει η Ελλάδα από την ΕΕ, αλλά η ΕΕ από την Ελλάδα, του ήρθε μια κβαντική ζαλάδα.
