Τελικά, ο μεγάλος ιστορικός τίτλος που αναλογεί δικαιωματικά στον Αλέξη Τσίπρα στη σημερινή συγκυρία είναι ένας: «Πορθητής των ερειπίων»!
Επέστρεψε για να κατακτήσει το κάστρο της Αριστεράς που… κατεδάφισε ο ίδιος. Και για να το κάνει αυτό, αναζητά εχθρούς ως άλλοθι για να τον εμπιστευτούν ξανά οι πολίτες. Στη συνάντηση με τους παραγωγικούς φορείς στη Θεσσαλονίκη, ο πρώην πρωθυπουργός μίλησε για καρτέλ και ολιγοπώλια, αλλά ονομάτισε μόνο τις τράπεζες. Τι βολικό.
Ο Αλέξης Τσίπρας επέστρεψε αμετανόητος. Με ηγεμονικές διαθέσεις πάνω από τα συντρίμμια ενός χώρου που ο ίδιος άφησε να ρημάξει, σχεδιάζοντας μεγαλειώδεις επιθέσεις ενώ πατάει πάνω σε αποκαΐδια. Δεν είναι, όμως, πια ο πολιορκητής που απειλεί τα τείχη της εξουσίας. Είναι ο πρώην πρωθυπουργός που οχυρώθηκε πίσω απ’ αυτά και φόρτωσε τον λογαριασμό της δικής του άγνοιας -και αυτή είναι η καλή εκδοχή για τον ίδιο- στους πολίτες.
Ο άνθρωπος που μας σύστησε την έννοια των capital controls και έκανε το όριο των 60 ευρώ το απόλυτο εθνικό φετίχ του καλοκαιριού του 2015, επιστρέφει τώρα ως ο μέγας ελευθερωτής των καταθετών. Στη νέα, ριζοσπαστική φάση του, η επανάσταση δεν κρίνεται στα οδοφράγματα ούτε στη ρήξη με την Ευρώπη, αλλά στις προμήθειες του e-banking και στις χρεώσεις των αναλήψεων μετρητών.
Σηκώνει το λάβαρο της αντεπίθεσης, έτοιμος να πέσει ηρωικά στο πεδίο της μάχης για να γλιτώσουμε το ενάμισι ευρώ των εξόδων συναλλαγής. Μια απόλυτη σύγκρουση με το κατεστημένο, κομμένη στα μέτρα του. Τα δικά του και των τραπεζών, βεβαίως. Η μάχη απέναντι στα αδίστακτα καρτέλ και τα ισχυρά ολιγοπώλια δεν κηρύσσεται πλέον από το πεζοδρόμιο ούτε από κάποια φλογερή συγκέντρωση σε γεμάτες πλατείες.
Ο νέος ανένδοτος αγώνας σχεδιάζεται στους κλιματιζόμενους χώρους του ινστιτούτου του και υλοποιείται σε ευρύχωρες αίθουσες ξενοδοχείων όπου γίνονται οι συνεδριάσεις. Με όπλα τις καλοστημένες παρουσιάσεις, τα κομψά πάνελ και τους συντονιστές δημοσιογράφους, ο πρώην πρωθυπουργός πολεμά τον σκληρό καπιταλισμό φορώντας πότε λευκό και πότε μαύρο πουκάμισο.
Είναι η ενσάρκωση του σύγχρονου Δον Κιχώτη, μόνο που στη θέση των ανεμόμυλων βρίσκονται τα κεντρικά γραφεία των τραπεζών. Επιτιθέμενοι ιππότες δεν υπήρχαν και δεν υπάρχουν. Ούτε στο έργο του Μιγκέλ ντε Θερβάντες ούτε στο παραμύθι του Αλέξη Τσίπρα.
Σαν άλλος Ριπ βαν Γουίνκλ, ο ήρωας του Ουάσινγκτον Ίρβινγκ που… έχασε —επειδή πήρε έναν υπνάκο μερικών ετών— την Αμερικανική Επανάσταση, ο πρώην πρωθυπουργός φαίνεται πως ξύπνησε ξαφνικά από έναν βαθύ λήθαργο, για να ανακαλύψει με ιερή αγανάκτηση την ύπαρξη των συστημικών τραπεζών.
Το ερώτημα που πλανάται είναι τόσο προφανές όσο και αναπάντητο: πού βρισκόταν άραγε αυτός ο ανένδοτος πολέμιος των ολιγοπωλίων την περίοδο 2015-2019;
Μήπως έλειπε όταν η κυβέρνησή του παρέδιδε τη διαχείριση των κόκκινων δανείων στα funds; Η όψιμη ανακάλυψη του «κακού καπιταλισμού» και των θεσμών του αποτελεί ένα ακόμη παράδειγμα της κλασικής συνταγής Τσίπρα, αφού καταγγέλλει σήμερα με πάθος το ίδιο ακριβώς σύστημα που ο ίδιος θωράκισε.
Προς νέα κωλοτούμπα
Αυτός ο ιερός πόλεμος κατά των τραπεζών μοιάζει λιγότερο με ιδεολογική σταυροφορία και περισσότερο με έναν καλοστημένο πολιτικό αντιπερισπασμό. Ο πρόεδρος Αλέξης βάζει απέναντι τα καρτέλ, τα ολιγοπώλια και τις τράπεζες απλά και μόνο γιατί λέγεται εύκολα και πουλάει. Άλλωστε, ο στόχος του δεν είναι να κυβερνήσει άμεσα, οπότε δεν θα χρειαστεί να εφαρμόσει όσα λέει. Να κερδίσει τη δεύτερη θέση θέλει, ώστε να ελπίζει την επόμενη φορά.
Και αν κάποτε αυτή η ώρα έρθει, την ξέρει τη δουλειά:μια ακόμη κωλοτούμπα και όλα θα είναι όπως παλιά. Παλιά μου τέχνη κόσκινο.
Ο Ευκλείδης κόβει κίνηση
Για τις συζητήσεις ανάμεσα σε στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, της Νέας Αριστεράς και του ΜέΡΑ25 έχετε ενημερωθεί. Χωρίς να κάνει θόρυβο συμμετέχει και ο Ευκλείδης Τσακαλώτος, ο οποίος φροντίζει να κρατά αποστάσεις από τον Τσίπρα, χωρίς όμως να κλείνει ερμητικά την πόρτα σε μελλοντικές συνεργασίες.
Τι περιμένει; Ως παλιός, τις δημοσκοπήσεις του φθινοπώρου. Να δει προς τα πού θα γείρει η βάρκα για να πάρει τις αποφάσεις του. Συνομιλητές του λένε ότι παραμένει ενεργός πολιτικά και ότι θέλει να υπερασπιστεί το έργο του την περίοδο 2015-2019. Το ερώτημα είναι αν αυτό το έργο θέλει να το υπερασπιστεί και ο Αλέξης Τσίπρας.
Διακοπές μέχρι νεωτέρας
Αλήθεια, πού χάθηκαν ο Αλέξης Χαρίτσης, ο Νάσος Ηλιόπουλος, η Έφη Αχτσιόγλου και ο Δημήτρης Τζανακόπουλος; Όσο οι πρώην σύντροφοί τους αλληλοσπαράσσονται στα συντρίμμια, εκείνοι μάλλον ανακάλυψαν τα καλά τού να είσαι ανεξάρτητος βουλευτής.
Γλιτώνεις τις πολύωρες συνεδριάσεις και το καθημερινό κομματικό τρέξιμο. Μπορείς, βρε αδερφέ, να απολαύσεις τις καλοκαιρινές σου διακοπές χωρίς σκοτούρες. Με μόνο άγχος αν θα… χτυπήσει το τηλέφωνο για να ακούσεις μία γνώριμη φωνή: του Αλέξη Τσίπρα.
Σε κάθε περίπτωση, είναι υπέροχο να παρακολουθείς τους πρώην συντρόφους σου να αλληλοσπαράσσονται, έχοντας ως μοναδική σκοτούρα τη συνέχιση των διακοπών σου μέχρι νεωτέρας.
Θα πάει, δεν θα πάει;
Στα πολιτικά πηγαδάκια, τα στοιχήματα έχουν ήδη αρχίσει να πέφτουν βροχή για τον Οδυσσέα Κωνσταντινόπουλο. Το ερώτημα δεν είναι απλώς αν θα ανηφορίσει τελικά στα περίπτερα της ΔΕΘ, αλλά πότε ακριβώς θα αποφασίσει να κάνει την εμφάνισή του.
Η λεπτομέρεια που ιντριγκάρει τους γνώστες είναι η χρονική στιγμή της «ανάβασης»: σε ποιανού πολιτικού αρχηγού τη σειρά θα επιλέξει να δώσει το «παρών»;
Μπορεί, βέβαια, να προτιμήσει τη Σαντορίνη, όπου διατηρεί ξενοδοχείο.
