Η οικογένεια του ΠΑΟΚ σε κατάσταση σοκ προσπαθεί να συνέλθει από την απώλεια επτά φίλων της ομάδας στο τρομακτικό τροχαίο στη Ρουμανία.
Μια τραγωδία που ξύπνησε τους εφιάλτες από το δυστύχημα της 4ης Οκτωβρίου του 1999.
Το βράδυ εκείνου του Σαββάτου, ο ΠΑΟΚ αντιμετώπιζε στο ντέρμπι της (τότε) Α' Εθνικής τον Παναθηναϊκό στο Ολυμπιακό Στάδιο, με τους «ασπρόμαυρους» να φεύγουν με το ισόπαλο 1-1 χάρις στο γκολ του Λιβεριανού Τζο Νάγκμπε. Εκείνο το γκολ πανηγυρίστηκε έξαλλα από τους 3.500 οπαδούς του «Δικεφάλου του Βορρά» – 60 πούλμαν είχαν μεταφέρει οπαδούς από τη Θεσσαλονίκη! Και πήραν άπαντες, ευχαριστημένοι, τον δρόμο της επιστροφής.
Λίγες ώρες αργότερα όμως, έγινε το κακό. Περίπου ένα χιλιόμετρο πριν την είσοδο στην Κοιλάδα των Τεμπών, το λεωφορείο, που ως επί το πλείστον μετέφερε οπαδούς από τον Σύνδεσμο Φίλων ΠΑΟΚ Ελευθερίου-Κορδελιού, συγκρούστηκε με διερχόμενο φορτηγό την ώρα που προσπαθούσε να κάνει προσπέραση.
Σύμφωνα με μαρτυρίες, λίγο πριν το δυστύχημα το λεωφορείο ανέλαβε να οδηγήσει ο γιος του ιδιοκτήτη, αντικαθιστώντας τον κανονικό οδηγό. Μετά τη σφοδρή σύγκρουση, το λεωφορείο εξετράπη της πορείας του, ανατράπηκε και έπεσε σε χαντάκι βάθους οκτώ μέτρων. Ο τραγικός απολογισμός ήταν έξι νεκροί, όλοι τους νέα παιδιά που δεν πρόλαβαν να χαρούν τη ζωή. Χαράλαμπος Ζαπουνάκης, ετών 20, Δημήτριος Ανδρεαδάκης, ετών 25, Χριστίνα Τζιόβα, ετών 18, Αναστάσιος Θέμελης, ετών 22, Γεώργιος Γκανάτσιος, ετών 17, Κυριάκος Λαζαρίδης, ετών 17.
Στο σημείο έχει ανεγερθεί μνημείο από την ΠΑΕ με τη φράση: «Η αγάπη τους για τον ΠΑΟΚ τους έφερε εδώ, τους άφησε εδώ και συνεχίζει παραπέρα», υπενθυμίζοντας την αφοσίωση και την αγάπη των νεαρών φιλάθλων προς την ομάδα τους. Τα ατελείωτα «γιατί» δεν έχουν απαντηθεί ακόμα…
Δυστυχώς, όμως, 27 χρόνια αργότερα, κι ενώ ο ΠΑΟΚ μπήκε στη χρονιά που γιορτάζει τα 100 χρόνια από την ίδρυσή του (1926), ο «Δικέφαλος του Βορρά» βιώνει μία νέα τραγωδία. Επτά φίλοι του συλλόγου έχασαν τη ζωή τους σε τροχαίο δυστύχημα κοντά στην Τιμισοάρα της Ρουμανίας, καθ’ οδόν για τη Λυών της Γαλλίας, εκεί όπου απόψε ο «Δικέφαλος του Βορρά» αντιμετωπίζει την Ολιμπίκ στον τελευταίο αγώνα της League Phase του Europa League. Πάλι σε μια εκδρομή, ταξιδεύοντας να δουν την αγαπημένη τους ομάδα...
Η πιο μαύρη μέρα
Στις 8 Φεβρουαρίου 1981 γράφτηκε η πιο μαύρη μέρα στον ελληνικό αθλητισμό, όταν 21 νέοι άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους στα σκαλιά της Θύρας 7, μετά τον αγώνα Ολυμπιακός-ΑΕΚ στο Καραϊσκάκη. Ο Ολυμπιακός σ’ ένα κατάμεστο γήπεδο πραγματοποίησε μία από τις καλύτερες εμφανίσεις στην ιστορία του και συνέτριψε την Ένωση με 6-0.
Ακόμη και ο Νίκος Βαμβακούλας, που καθιερώθηκε από τον Τόζα Βεσελίνοβιτς στη θέση του αριστερού μπακ, έβαλε γκολ και μάλιστα το καλύτερο του αγώνα, καθώς πήρε την μπάλα λίγο έξω από την περιοχή των «ερυθρολεύκων» και αφού πέρασε όποιον παίκτη της ΑΕΚ βρήκε μπροστά του, έκανε το 5-0, για να ολοκληρώσει λίγο αργότερα τον θρίαμβο του Ολυμπιακού ο Μάικ Γαλάκος.
Τίποτε δεν προμήνυε την τραγωδία. Με το σφύριγμα της λήξης, οι φανατικοί οπαδοί του Ολυμπιακού, που είχαν τον δικό τους χώρο στη Θύρα 7, θέλησαν να βγουν έξω από το γήπεδο για να συνεχίσουν το πανηγύρι, να πάνε έξω από τη Θύρα 1 και τα αποδυτήρια για να σηκώσουν στα χέρια τους ήρωές τους. Δυστυχώς όμως, τα πράγματα εξελίχθηκαν διαφορετικά…
Στην προσπάθειά τους να περάσουν την καγκελόπορτα της Θύρας 7, οι πρώτοι που κατάφεραν να φτάσουν εκεί στριμώχτηκαν, χωρίς να βρίσκουν διέξοδο. Αυτοί που ακολουθούσαν έπεσαν πάνω στους πρώτους και μετά έρχονταν κι άλλοι, κι άλλοι… Η συνέχεια είναι γνωστή και συνάμα τραγική. Δεκαεννέα φίλαθλοι του Ολυμπιακού, στο άνθος της ηλικίας τους, έχασαν επί τόπου τη ζωή τους.
Οι περισσότεροι βρήκαν τραγικό θάνατο από ασφυξία. Ακόμη ένας ξεψύχησε τις επόμενες ημέρες στο νοσοκομείο, όπου είχε διακομισθεί με τους δεκάδες τραυματίες, ενώ μερικούς μήνες αργότερα εξέπνευσε ακόμη ένας τραυματίας, ο οποίος είχε πέσει σε κώμα. Σύνολο, 21 νεκροί.
Κάποιοι υποστήριξαν ότι η καγκελόπορτα ήταν μισάνοιχτη. Άλλοι είπαν πως οι πρώτοι εγκλωβίστηκαν, κάποιοι απ’ αυτούς έπεσαν κάτω κι έγινε το κακό. Σημασία έχει ότι χάθηκαν 21 άνθρωποι. Και χάθηκαν για την αγαπημένη τους ομάδα, απλά επειδή θέλησαν να πανηγυρίσουν μία σπουδαία νίκη. Ίσως από εκεί που βρίσκονται να βλέπουν το ετήσιο μνημόσυνο, μπροστά από την καγκελόπορτα στο «Καραϊσκάκη», περιμένοντας το επόμενο παιχνίδι του «Θρύλου»…
Η «Θύρα 13» του Παναθηναϊκού, που ιδρύθηκε το 1966, αποτέλεσε το σημείο αναφοράς για τους πιο φανατικούς οπαδούς του συλλόγου. Μόλις οκτώ μέρες μετά την ίδρυσή της, στις 27 Νοεμβρίου 1966, η πρώτη εκδρομή του συνδέσμου για τον αγώνα στη Βέροια μετατράπηκε σε τραγωδία. Το λεωφορείο που μετέφερε 45 φιλάθλους αναχώρησε τα ξημερώματα από την Αθήνα, σταμάτησε για ξεκούραση στα Τέμπη και λίγο μετά την Κατερίνη συγκρούστηκε σφοδρά με έναν οδοστρωτήρα, που εκτελούσε εργασίες.
Δύο οπαδοί, ο Δημήτρης Σαραντάκης, 26χρονος ανθοπώλης και γενικός γραμματέας της «Θύρας 13», και ο Γιώργος Κόσκορος, γνωστός ως «Παναθηναϊκάκιας», βρήκαν φρικτό θάνατο, ενώ άλλοι 43 τραυματίστηκαν, οκτώ σοβαρά. Η τοπική κοινωνία της Κατερίνης ανταποκρίθηκε άμεσα, ανοίγοντας τα σπίτια της και παρέχοντας πρώτες βοήθειες, ενώ η ομάδα του Πιερικού ανέλαβε τη μεταφορά 13 ελαφρά τραυματιών στην Αθήνα.
Η τραγωδία αυτή, η πρώτη καταγεγραμμένη με θύματα οπαδούς σε εκδρομή για την ομάδα, σημάδεψε την ιστορία του Παναθηναϊκού και την πορεία της «Θύρας 13».
