Το λένε οι δημοσκόποι, το επισημαίνουν και όλοι οι αναλυτές και δεν είναι λάθος.
Οι όποιες αλλαγές στο πολιτικό σκηνικό έρχονται με τα νέα κόμματα θα αποτυπωθούν το επόμενο διάστημα και αφού περάσει το επικοινωνιακό θαύμα των πρώτων ημερών. Εν τούτοις δεν μπορεί να παραγνωρίσει κανείς τη λεγόμενη φωτογραφία της στιγμής και την παράσταση που αυτή δείχνει ως προς τις τάσεις των ψηφοφόρων.
Διότι το να έρχεται ένα νέο κόμμα όπως αυτό του Αλέξη Τσίπρα και να βρίσκεται στη δεύτερη θέση κάτι σημαίνει για τον χώρο στον οποίο απευθύνεται και κυρίως για τη σειρά των κομμάτων της αντιπολίτευσης που αλλάζει. Αν το ΠΑΣΟΚ είχε ισχυροποιηθεί σε έναν χώρο είναι βέβαιο ότι δύσκολα τα νέα κόμματα θα το εκθρόνιζαν από τη δεύτερη θέση στην οποία βρέθηκε δημοσκοπικά – μην ξεχνάμε ότι στις τελευταίες εκλογές ήταν τρίτο κόμμα, ακόμη και στις ευρωεκλογές.
Η τακτική του «ούτε, ούτε» το 2023, μετατράπηκε σε «ούτε και βλέπουμε» για να επανέλθει σε αυτή του «ούτε, ούτε», αφήνοντας όμως ανοιχτή μια λογική «ούτε και ίσως». Το ΠΑΣΟΚ στο Συνέδριό του πήρε μια απόφαση που προκάλεσε ερωτήματα. Αποφάσισε ότι δεν θα συνεργαστεί με τη ΝΔ για να σχηματιστεί κυβέρνηση αν τα αποτελέσματα των επόμενων εθνικών εκλογών δεν οδηγήσουν σε αυτοδυναμία. Την ίδια στιγμή, ο πρόεδρος και τα στελέχη του μιλούν για συνεργασία και σχηματισμό «προοδευτικής κυβέρνησης» χωρίς να διευκρινίζουν πώς θα γίνει αυτό και με ποιον.
Οι επιθέσεις στις δημοσκοπικές εταιρείες δείχνουν μια αγωνία αφού στη Χαριλάου Τρικούπη ουσιαστικά χτυπούν τον… ταχυδρόμο για να μην τους παραδώσει το μήνυμα. Επί της ουσίας δείχνουν να αποφεύγουν να αναλύσουν τους λόγους για τους οποίους διαμορφώνεται –έστω και προσωρινά– αυτή η δημοσκοπική εικόνα και να προχωρήσουν σε αλλαγή τακτικής και στρατηγικής.
Ο… θυμός και το σκληρό ροκ δεν προσέφεραν στο ΠΑΣΟΚ. Και πριν από την επανεμφάνιση του Αλέξη Τσίπρα η βελόνα ήταν κολλημένη. Το έλεγαν τα ίδια τα στελέχη προειδοποιώντας και βάζοντας ως ορόσημο για αλλαγές αρχικά τα περασμένα Χριστούγεννα και στη συνέχεια το περασμένο Πάσχα.
Τώρα εμφανίζονται να αμφισβητούν τα περί νίκης έστω και με μια ψήφο παρότι η ηγεσία εμμένει σε αυτήν τη θέση δείχνοντας ότι δεν διαθέτει εκείνα τα αναγκαία και ικανά αντανακλαστικά που έχουν τα συστημικά κόμματα και διαμορφώνουν την ατζέντα τους με βάση τα δεδομένα και όχι προσωπικές ή άλλες εμμονές.
Είναι αλήθεια ότι ένα κόμμα κατεβαίνει στις εκλογές με στόχο τη νίκη. Και είναι αλήθεια ότι αποφεύγει να μιλά για συνεργασίες αφού κάτι τέτοιο συνήθως εκλαμβάνεται ως ηττοπάθεια. Βέβαια από την άλλη το να επιλέγεις να δηλώνεις ότι δεν θα αφήσεις τη χώρα ακυβέρνητη δείχνει σοβαρότητα και θεσμικότητα αν δεν αποσκοπείς σε αρνητικές ψήφους και σε ψήφους διαμαρτυρίας.
Σε αυτές όμως απευθύνονται πολλοί από τη σημερινή αντιπολίτευση που κινείται με σημαία την αντισυστημικότητα κόντρα στη σταθερότητα, την ασφάλεια και την προοπτική.
Αν οι δημοσκοπήσεις συνεχίσουν να αποτυπώνουν αυτήν την εικόνα η Χαριλάου Τρικούπη θα βρεθεί σύντομα απέναντι σε διλήμματα και ερωτήματα που θα χρειάζονται απαντήσεις με σαφήνεια. Ειδικά αν χρειαστεί να δοθεί μάχη ακόμη και για την τρίτη θέση στις επόμενες εκλογές.
Σε κάθε περίπτωση, όλα είναι θέμα επιλογών. Όσο αυτές υπάρχουν...
*Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην έντυπη έκδοση του «Μανιφέστο».
