Εάν κάποιος κάνει ένα βήμα πίσω και δει τη μεγάλη εικόνα θα διαπιστώσει τους λόγους για τους οποίους χρειάζονται αυτοδύναμες κυβερνήσεις.
Σήμερα το πολιτικό σκηνικό διαμορφώνεται από την ύπαρξη ενός κόμματος. Δεν έχει απλά χαθεί ο δεύτερος πόλος, αλλά καθίσταται δυσχερές να βρεθεί και να αναδιαμορφωθεί. Δεν υπάρχει καν αυτό που κάποιοι ονόμασαν πολιτικό σκηνικό του ενάμισι κόμματος αν δει τι συμβαίνει από τη δεύτερη θέση –όπως καταγράφεται στις δημοσκοπήσεις– και κάτω.
Μάχη για τη δεύτερη θέση, μάχη και για την τρίτη ίσως, μεταξύ κόμματων που κινούνται με την ίδια τακτική και με γνώμονα την πολιτική επιβίωση μέσα από τον χώρο που θα καταλάβουν. Χωρίς προγράμματα, χωρίς προτάσεις, χωρίς λύσεις εναλλακτικές. Και όταν αυτές κατατίθενται θυμίζουν περισσότερο μηνύματα… καλλιστείων με μεγάλες δόσεις από λεφτόδεντρα και μαγικά ραβδιά που λύνουν όλα τα προβλήματα.
«Αν μας επιλέξουν οι πολίτες δεν θα υπάρχει ακρίβεια» είναι μια φράση στελέχους κόμματος της αντιπολίτευσης που ειπώθηκε αυτούσια και δείχνει όλο το πρόβλημα, αναδεικνύοντας ταυτόχρονα την ανάγκη να υπάρχουν αυτοδύναμες κυβερνήσεις με σχέδιο, πρόγραμμα αλλά και όραμα.
Η ΝΔ και η κυβέρνηση Μητσοτάκη αναδεικνύονται στη σταθερά του συστήματος. Με την υλοποίηση ενός προγράμματος για το οποίο δεσμεύθηκαν προεκλογικά και με την κατάρτιση συγκεκριμένου προγράμματος με ορόσημο το 2030, αλλά και με τη λήψη αποφάσεων άμεσα συνδεδεμένων με την καθημερινότητα των πολιτών.
Και δεν είναι μόνο αυτό. Είναι και οι αποφάσεις και οι ενέργειες που τις ακολούθησαν αναφορικά με την αμυντική θωράκιση της χώρας, τη διπλωματική της ανάταξη και την αντιμετώπιση κρίσεων είτε στην οικονομία είτε σε γεωπολιτικά θέματα.
Τα παραπάνω είναι και κριτήρια που προσμετρώνται στην κάλπη όταν αυτή στηθεί για τις εθνικές εκλογές. Δεν πρέπει να φεύγει από το μυαλό κανενός το γεγονός ότι σε μια κυβέρνηση συνεργασίας θα πρέπει να συνεννοηθούν δύο ή και περισσότερα κόμματα για να ληφθούν αποφάσεις ακόμη και εθνικής σημασίας.
Ας σκεφτεί κάποιος αν και πώς θα μπορούσε να ληφθεί άμεσα η απόφαση για την αποστολή της φρεγάτας «Κίμων» στην Κύπρο. Και αυτό είναι ένα μόνο παράδειγμα δεδομένης της στάσης των κομμάτων της αντιπολίτευσης σε διάφορα θέματα.
