Η τελευταία δημοσκόπηση της Opinion Poll μάλλον έφερε σκοτούρες στον… ανέμελο θίασο της αντιπολίτευσης.
Αυτοπροσδιοριζόμενοι αριστεροί και κεντροαριστεροί, βετεράνοι, αλλά και… ονειροπαρμένοι δήθεν… εκφραστές του νέου βλέπουν τη ΝΔ να σταθεροποιείται στην πρώτη θέση των επιλογών των πολιτών και αυτοί να… ανεμοσκορπίζονται μεταξύ αναποφάσιστων και αποχής.
Και ποιος να φταίει άραγε; Ασφαλώς, όχι οι ίδιοι που δεν κερδίζουν την εμπιστοσύνη των πολιτών. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης φταίει. Που είναι αυτός που είναι, μάλλον…
Πρώτο κόμμα με 32,7% η ΝΔ και πίσω της στη δεύτερη θέση με διαφορά 19,5 ποσοστιαίων μονάδων το ΠΑΣΟΚ (τόσο ίσως θα περίμενε κανείς να είναι το ποσοστό του δεύτερου κόμματος) με 13,2%. Το νυν κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, ωστόσο, το κόμμα-σύμβολο για πολλές δεκαετίες της Κεντροαριστεράς, επιτυγχάνει και μία… διάκριση. Είναι το μοναδικό κόμμα, μετά τη ΝΔ, που εμφανίζεται με διψήφιο ποσοστό.
Όσον αφορά τα ενδεχόμενα νέα κόμματα από τη Μαρία Καρυστιανού, τον Αλέξη Τσίπρα και τον Αντώνη Σαμαρά, τα ποσοστά δείχνουν ότι ανταγωνίζονται στις χαμηλές πτήσεις.
Για γέλια και για κλάματα…
Πώς το είχε πει εκείνο το εκλογικό τσιτάτο η Αλέκα Παπαρήγα; Πέντε κόμματα, δύο πολιτικές. Ε, στην παρούσα συγκυρία που τα κόμματα είναι περίπου εννιά, οι πολιτικές παραμένουν δύο, με δυσδιάκριτα, όσο περνά ο καιρός και οδεύουμε προς τις εκλογές, όρια. Όπως φαίνεται οι δύο πολιτικές δείχνουν την τάση να γίνουν μία. Καθαρή, λαϊκίστικη, τοξική…
Η ριζοσπαστική Αριστερά δείχνει να ρίχνει τα φύλλα της και να επιστρέφει στις ρίζες της… Με φανερά τα σημάδια της πολιτικής πολυοργανικής ανεπάρκειας, φλερτάρει με το πολιτικό περιθώριο.
Τι να πρωτοθυμηθεί κανείς… Μήπως εκείνο το αυτογκόλ του ΣΥΡΙΖΑ, τον περασμένο Σεπτέμβριο, όταν στη λίστα μαρτύρων που κατέθεσε για την Εξεταστική του ΟΠΕΚΕΠΕ ξέχασε να συμπεριλάβει το πρόσωπο εκείνων των ημερών, με τη Ferrari. Την Καλλιόπη Σεμερτζίδου, που είχε πολιτευτεί με τη ΝΔ στον Νομό Κοζάνης. Μόλις τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ είδαν το όνομά της στην αντίστοιχη λίστα του ΠΑΣΟΚ έσπευσαν να καταθέσουν συμπληρωματική λίστα και να προσθέσουν το συγκεκριμένο πρόσωπο.
Στον πρώτο παράλληλο της αδιέξοδης πολιτικής διαδρομής της Κουμουνδούρου, ο Αλέξης Τσίπρας δεν φαίνεται να ακολουθεί μέχρι τέλους τη μοίρα του ομηρικού Οδυσσέα. Ακόμη κι αν μετά τον θαλασσοδαρμό του καταφέρει να φτάσει τελικά στην… Ιθάκη, είναι πιθανό να βρεθεί μόνος του, με το παρελθόν του και κάποια αποκόμματα του ΣΥΡΙΖΑ.
Στο ΠΑΣΟΚ η συνύπαρξη των νεοσσών της πολιτικής με τους μπαρουτοκαπνισμένους βετεράνους μάλλον κάνει το… πολυκαιρισμένο καράβι (παρά τις ανακαινίσεις) της Χαριλάου Τρικούπη να μοιάζει ακυβέρνητο.
Μάταια ο Ανδρουλάκης προσπαθεί να αρπάξει το τιμόνι. Τρώει τη μία τρικλοποδιά μετά την άλλη ενώ οι επιστροφές στελεχών που είχαν μετοικήσει στον ΣΥΡΙΖΑ τριβές και γκρίνιες έφεραν και όχι φρέσκο αέρα ανανέωσης. Δεν είναι λίγα, μάλιστα, εκείνα τα πασοκικά στελέχη που φοβούνται ότι στο επικείμενο Συνέδριο μπορεί να αναβιώσουν οι ταραγμένες ημέρες του 1996, τότε που ο Σημίτης άκουσε τα εξ αμάξης.
Στο σκηνικό της… απαξίας και της απογοήτευσης στην αντιπολίτευση, η Ζωή Κωνσταντοπούλου επιδιώκει να κρατήσει την μπάλα στην έδρα της και να κάνει παιχνίδι με τους δικούς της όρους. Κόντρα στην κόντρα με τον αντίπαλο. Αυτό είναι και το δυνατό της σημείο… Κάθε αντιπαράθεση στο Κοινοβούλιο κάτι θα της σώσει, όταν θα έρθει η ώρα του ταμείου των δημοσκοπήσεων.
Στις τελευταίες πράξεις του… θολωμένου νου της αριστερής και κεντροαριστερής αντιπολίτευσης, η αμφισβήτηση και οι αστερίσκοι στη συνδρομή της Ελλάδας στην Κύπρο μετά τις εκφρασμένες απειλές στη Μεγαλόνησο, την ώρα που μαίνεται ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή.
Μία ακόμη πιο πρόσφατη μίζερη και φθηνή… παράσταση της αριστερής και κεντροαριστερής αντιπολίτευσης η κριτική στον Μητσοτάκη για την απουσία του από τη συζήτηση στην Ολομέλεια της Βουλής του πορίσματος της Εξεταστικής για την υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ.
Ο πρωθυπουργός ήταν στο Παρίσι στη Σύνοδο Κορυφής για την πυρηνική ενέργεια και την αστική της χρήση, όπου συμμετείχαν εκπρόσωποι σαράντα ενός κρατών από όλο τον κόσμο και πολλών διεθνών οργανισμών.
«Διαρκείς μεθοδεύσεις συγκάλυψης» διάβασε η… δήθεν προοδευτική αντιπολίτευση. Τον τόνο και την απόχρωση της ώχρας έδωσε με άνεση και ευκολία η Ζωή Κωνσταντοπούλου και όλοι με… διακριτικές αποκλίσεις φρόντισαν να στοιχηθούν. «Η απουσία Μητσοτάκη καταγράφεται ως ομολογία ενοχής», είπε και έριξε τίτλους τέλους με την έναρξη της συζήτησης.
Και με αυτές τις… καταδικασμένες πρακτικές δεν μπαίνουν στον κόπο να αλλάξουν –έστω και κατά τι– το αφήγημα. Ακόμη και για τα χάλια τους, φταίει ο Μητσοτάκης. Μόνο που στην περίπτωσή τους η αποδόμηση δεν είναι έργο του πολιτικού τους αντιπάλου. Σαπίσανε στη συνείδηση και στην προοπτική της κοινωνίας από το τοξικό δηλητήριο που εκτοξεύουν κατ’ εξακολούθηση.
