Ασχολούνται με την ενότητα της ΝΔ, ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ τείνει προς «εξαφάνιση» και το ΠΑΣΟΚ διχάζεται μεταξύ «αυτόνομης πορείας» και «μεγάλης Κεντροαριστεράς».
Το «οξύμωρο» είναι ότι οι ηγεσίες τους παρουσιάζονται ως «προοδευτική» εναλλακτική πρόταση απέναντι στην κυβέρνηση, αλλά ο χώρος της Κεντροαριστεράς που εκπροσωπούν παραπέμπει σε κέντρο διερχομένων.
Και μάλιστα με το υπό ίδρυση νέο κόμμα του Αλέξη Τσίπρα να λειτουργεί ως «μαγνήτης» για στελέχη που αμφισβητούν τις υφιστάμενες ηγεσίες.
Παρά το γεγονός ότι το κόμμα δεν έχει ανακοινωθεί επίσημα, οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ Ανδρέας Παναγιωτόπουλος και Συμεών Κεδίκογλου έχουν «προσχωρήσει», ενώ στο ΠΑΣΟΚ οι γεφυροποιοί έπιασαν δουλειά με πρώτο και καλύτερο τον Χάρη Δούκα ώστε να εμφανίσουν τον «διώκτη» τους μελλοντικό σύμμαχο σε μια κυβέρνηση-μωσαϊκό.
Είναι σαφές ότι οι διεργασίες στον κατακερματισμένο χώρο της Κεντροαριστεράς έχουν εκλυτικό αίτιο την εμφανή αδυναμία –κατ’ ουσίαν ανικανότητα– των ηγεσιών τους να ελέγξουν τα του οίκου τους.
Ο Σωκράτης Φάμελλος θέλει τον ΣΥΡΙΖΑ συνιστώσα του Αλέξη Τσίπρα και ο Νίκος Ανδρουλάκης το ΠΑΣΟΚ να μοιάζει με ΣΥΡΙΖΑ της… αντισυστημικής περιόδου.
Δεν εννοούν να καταλάβουν ότι η χώρα δεν είναι χώρος, και δη μιας «μεγάλης Κεντροαριστεράς» σε μια «μικρή», όπως ονειρεύονται, χώρα.
