Αντιπολίτευση με πλούσια λόγια, πολυτελή παροχολογία και την πολιτική νοοτροπία και θεώρηση του… αρχοντοχωριάτη.
Κάθε φορά που εξαγγέλλεται ένα μέτρο κοινωνικής παροχής – στήριξης από τον πρωθυπουργό και την κυβέρνηση, σχεδόν αντανακλαστικά η αντιπολίτευση λέει όχι ή, στα μεγάλα κέφια της, το υποδέχεται με την τυπική επιφύλαξη: ναι μεν, αλλά…
Λες και μία ώριμη Δημοκρατία δεν… ανέχεται την επιμέρους συμφωνία των πολιτικών κομμάτων ή την εκλαμβάνει ως ακύρωση της πολιτικής και ιδεολογικής διαφορετικότητας και καθαρότητας. Κι αν δεχτούμε ότι η εκάστοτε κυβέρνηση πλειοδοτεί με μέτρα και παροχές για να διατηρήσει την εξουσία, τα κόμματα της αντιπολίτευσης –και ειδικά τα σημερινά– πλειοδοτούν ανέξοδα στα λόγια μάλλον για να μείνουν στην αντιπολίτευση!
Η μεγαλύτερη αγωνία τους δείχνει να είναι η θέση που θα πλασαριστούν, με τον ανταγωνισμό για την… πρωτιά του δεύτερου να παίρνει φωτιά. Το γνώριμο συμπλεγματικό δίλημμα καλά κρατεί: Καλύτερα πρώτος στο χωριό, παρά τελευταίος στην πόλη. Αντιπολίτευση με πλούσια λόγια, πολυτελή παροχολογία και την πολιτική νοοτροπία και θεώρηση του… αρχοντοχωριάτη. Μία αντιπολίτευση που υποβαθμίζει και υποτιμά συνεχώς το ρόλο της στην… αξία της πεντάρας.
Ο κουμπαράς για τη νέα γενιά
Ο κουμπαράς για τα νεογέννητα και τα βρέφη που εξήγγειλε ο Κυριάκος Μητσοτάκης από τη ΔΕΘ επικρίθηκε, όπως δυστυχώς ήταν αναμενόμενο, σχεδόν από το σύνολο των κομμάτων της αντιπολίτευσης και ειδικά της λεγόμενης κεντροαριστερής αντιπολίτευσης. Προφανώς μία πολιτική πριμοδοτούμενης αποταμίευσης για τη νέα γενιά και την ελληνική οικογένεια είναι για την αντιπολίτευση, στην καλύτερη περίπτωση, ουδέτερη και άνευ ουσιαστικής σημασίας.
Μία πολιτική που στηρίζει με συνέπεια το παιδί από τη γέννησή του μέχρι την είσοδό του στην ενήλικη ζωή δεν έχει ουσιαστικό αντίκρισμα γιατί ενδεχομένως δεν χωράει στα προβλεπόμενα κουτάκια των πολιτικών της πεντάρας! Είναι εκτός του πολιτικού πλαισίου των αόριστων υποσχέσεων και των γαλαντόμων παροχών με τα εύηχα πολιτικά τσιτάτα και συνθήματα.
Ο κουμπαράς για τη νέα γενιά έρχεται επί πραγματικών δεδομένων να συνδέσει την πολιτική για την οικογένεια με την ασφάλεια του εφήβου στα πρώτα βήματα της ενηλικίωσής του. Συνιστά μια έμπρακτη επένδυση του γονιού, του σχολείου, της κοινωνίας και της πολιτείας. Η αντίληψη αυτή, ωστόσο, μάλλον δεν βρίσκεται στη… σφαίρα νόησης των αντιπολιτευόμενων κομμάτων, που αποδεικνύονται –πολλές δεκαετίες τώρα– ακριβοί στα πίτουρα και φθηνοί στο σιτάρι!
Οι προτάσεις του ΠΑΣΟΚ
Το ΠΑΣΟΚ για τη στήριξη των νεογέννητων, των βρεφών και των νέων οικογενειών υπόσχεται κοινωνική προστασία, υποδομές φροντίδας και αντιμετώπιση του δημογραφικού προβλήματος με τη δημιουργία ενός Δικτύου Προστασίας και Δομών Παιδικής Φροντίδας.
Κατηγορεί την κυβέρνηση για τη μείωση κονδυλίων και «χαμένες ευκαιρίες» μέσω του Ταμείου Ανάκαμψης. Για τη στήριξη της μητρότητας και των νέων γονέων ζητά την πλήρη θεσμική θωράκιση των δικαιωμάτων των εγκύων και των νέων μητέρων και ένα σταθερό νομικό πλαίσιο που θα επιτρέπει στην Τοπική Αυτοδιοίκηση να αναλαμβάνει αυτόνομες κοινωνικές παρεμβάσεις για τοπικά οικονομικά βοηθήματα ή παροχές. Υποστηρίζει, επίσης, τη δωρεάν πρόσβαση στα ΜΜΜ για νέους ηλικίας έως 24 ετών, την κοινωνική κατοικία και την ενίσχυση της δημόσιας πρωτοβάθμιας, δευτεροβάθμιας και τριτοβάθμιας εκπαίδευσης.
Οι θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ
Ο ΣΥΡΙΖΑ απορρίπτει την αποκλειστική στήριξη μέσω έκτακτων επιδομάτων και προκρίνει τις εφάπαξ ενισχύσεις, αλλά δεν αποδέχεται το επίδομα γέννησης και αντιπροτείνει τη μείωση φόρων για οικογένειες με παιδιά και αξιοπρεπείς μισθούς.
Προτείνει επίσης δωρεάν πρόσβαση για όλα τα βρέφη στους δημόσιους βρεφονηπιακούς σταθμούς, χωρίς αποκλεισμούς. Τάσσεται υπέρ της πλήρους κάλυψης και της εξάλειψης των ελλείψεων σε κρίσιμα παιδιατρικά εμβόλια, όπως αυτό της Μηνιγγίτιδας Β, και προτείνει πλήρη εργασιακή ασφάλεια των νέων γονέων. Παράλληλα, ζητά επέκταση των αδειών μητρότητας και πατρότητας στον ιδιωτικό τομέα και θεσμοθέτηση μέτρων που θα αποτρέπουν τις απολύσεις ή τις διακρίσεις λόγω εγκυμοσύνης και φροντίδας βρέφους.
Ο ΣΥΡΙΖΑ χαρακτηρίζει ανεπαρκές, με ρίσκο απόδοσης και περιορισμένη αποτελεσματικότητα το μέτρο του κουμπαρά που εξήγγειλε ο Κυριάκος Μητσοτάκης, «μπροστά στο τεράστιο κύμα της ακρίβειας και των στεγαστικών προβλημάτων των νέων». Οσο για τον Αλέξη Τσίπρα, ανασύρει από το… θησαυροφυλάκιο των υποσχετικών του φοιτητικό επίδομα ύψους 500 ευρώ και το συνοδεύει με ένα ακόμη… ρητορικό απόφθεγμα: «Μια ολόκληρη γενιά ζει με την τρομακτική βεβαιότητα ότι θα ζήσει χειρότερα από την προηγούμενη», είπε από τη Θεσσαλονίκη, μένοντας συνεπής στην τακτική ανάδειξης της μιζέριας για να μπορεί να βαφτίζει το χάος πολιτική διέξοδο.
Δύο πολιτικοί κόσμοι
Είναι προφανές ότι η πολιτική ασυμφωνία κυβέρνησης και αντιπολίτευσης, ακόμη και για ένα θετικό μέτρο, δεν απορρέει μόνο από την όποια συμπλεγματική τάση να αποδεχτεί ο… μικρότερος τις θέσεις του μεγαλύτερου, αλλά οι αιτίες άπτονται της σύγκρουσης δύο πολιτικών κόσμων.
Από τη μία πλευρά είναι αυτοί που σχεδιάζουν, νομοθετούν και ασκούν πολιτικές συντηρητικού κόστους, αλλά με πολυεπίπεδη δράση και διασφαλισμένο οικονομικό αποτέλεσμα. Από την άλλη πλευρά είναι αυτοί που πλειοδοτούν πλουσιοπάροχα, άγγελοι εξάγγελοι που χαϊδεύουν αυτιά, με αβέβαιο αντίκρισμα και καταγγέλλουν την κυβέρνηση για παροχές ψίχουλα.
Αυτοί, οι αντιπολιτευόμενοι της πεντάρας…
