Ρητορική Βελόπουλου για δημεύσεις και άρθρο 86, με εύκολες καταγγελίες και λαϊκισμό της Ελληνικής Λύσης αντί σοβαρής θεσμικής πρότασης.
Η συνταγή είναι παλιά, δοκιμασμένη και - δυστυχώς - αποτελεσματική σε ένα μέρος του ακροατηρίου: βαριά λόγια, εύκολες καταγγελίες, μηδενική θεσμική ανάλυση. Ο Κυριάκος Βελόπουλος επανέρχεται με ένα ακόμη επεισόδιο πολιτικού λαϊκισμού, ντυμένο με τον μανδύα της «κάθαρσης» και της «ισότητας απέναντι στον νόμο», προτείνοντας κατάργηση του άρθρου 86 και δημεύσεις περιουσιών πολιτικών, σαν να πρόκειται για προεκλογικό σλόγκαν και όχι για θεσμική παρέμβαση.
Η εργαλειοποίηση της λαϊκής αγανάκτησης δεν είναι καινούργια πρακτική. Όμως όταν παρουσιάζεται ως πανάκεια για όλα τα προβλήματα της Δημοκρατίας, τότε παύει να είναι πολιτικός λόγος και μετατρέπεται σε επικοινωνιακό θέαμα. Ο πρόεδρος της Ελληνικής Λύσης αποφεύγει συστηματικά να εξηγήσει πώς αλλάζει το άρθρο 86 χωρίς συνταγματική αναθεώρηση, ποια δικλείδα προστασίας θα υπάρχει για τη διάκριση των εξουσιών και πώς αποτρέπεται η μετατροπή της Δικαιοσύνης σε εργαλείο πολιτικής εκδίκησης.
Η Δημοκρατία δεν ενισχύεται με πολιτικά «λαϊκά δικαστήρια»
Η ρητορική περί «δήμευσης περιουσιών» ακούγεται ελκυστική σε όσους ζητούν παραδειγματισμό. Όμως η απουσία θεσμικού πλαισίου, αποδείξεων και διαδικασιών αποκαλύπτει τον πυρήνα της πρότασης: δεν πρόκειται για μεταρρύθμιση, αλλά για σύνθημα. Ένα σύνθημα που καλλιεργεί την ψευδαίσθηση ότι με μια γενική τιμωρητική ιαχή λύνονται σύνθετα προβλήματα κράτους δικαίου.
Την ίδια στιγμή, η κυβέρνηση έχει επιλέξει τον δύσκολο δρόμο των θεσμικών αλλαγών, με παρεμβάσεις στη Δικαιοσύνη, ενίσχυση της διαφάνειας και πραγματικές μεταρρυθμίσεις, όχι εύκολες κραυγές. Η Δημοκρατία δεν ενισχύεται με πολιτικά «λαϊκά δικαστήρια», αλλά με κανόνες, ισορροπίες και σοβαρότητα.
Ο Κυριάκος Βελόπουλος επιμένει να απευθύνεται στο θυμικό, αποφεύγοντας τη λεπτομέρεια και τη θεσμική ευθύνη. Όμως η πολιτική ωριμότητα μιας κοινωνίας κρίνεται ακριβώς εκεί: στη διάκριση ανάμεσα στη δικαιοσύνη ως θεσμό και τη «δικαιοσύνη» ως σύνθημα. Και σε αυτό το πεδίο, ο λαϊκισμός –όσο δυνατά κι αν φωνάζει– παραμένει φτωχός σε λύσεις.
