Ο Κυριάκος Βελόπουλος εκφράζει για την επικίνδυνη ρητορική του για τα σύνορα, τον λαϊκισμό και τις αντιφάσεις ανάμεσα σε λόγια και πράξεις.
Ο πρόεδρος της Ελληνικής Λύσης Κυριάκος Βελόπουλος ξεκίνησε την ομιλία του στη Βουλή με συλλυπητήρια για τους νεκρούς μετανάστες ανοιχτά της Χίου, μόνο για να μετατρέψει λίγα λεπτά μετά το βήμα σε θέατρο λαϊκισμού. Η ρητορική του για «όποιος μπαίνει παράνομα να φεύγει τρέχοντας» και οι υπαινιγμοί για πιθανή βία στα σύνορα αποκαλύπτουν μια επικίνδυνη αντίφαση: λόγια παρηγοριάς για το θάνατο, αλλά παράλληλα εκμετάλλευση του πόνου για να σπείρει φόβο και οργή.
Ο λαϊκισμός του αποτυπώνεται καθαρά στις αναφορές του για «τσάμπα» μετανάστες και στην παράθεση φόρων και εισφορών σαν εργαλείο εκφοβισμού. Κάθε λέξη φέρει τη σφραγίδα της υπερβολής και της θεατρικής μεγαλοστομίας: συλλυπητήρια για τη μία πλευρά, επίθεση και απειλές για την άλλη. Η Βουλή δεν γίνεται χώρος διαλόγου, αλλά πεδίο επίδειξης λαϊκιστικής πυγμής που λειτουργεί ως πολιτικό σόου.
Και... θεωρίες συνομωσίας
Τα υπόλοιπα θέματα που έφερε στο τραπέζι - Επστάιν, PSI, εμβόλια, συνωμοσίες – δεν κάνουν τίποτα άλλο από το να ενισχύσουν την εικόνα μιας πολιτικής επιθεώρησης χωρίς συνέπεια. Ο Βελόπουλος αναμιγνύει σοβαρές τραγωδίες με θεωρίες συνωμοσίας, κρατώντας συνεχώς τον ακροατή σε κατάσταση έντασης και αγωνίας, ενώ αποφεύγει να προτείνει ρεαλιστικές λύσεις.
Στο τέλος, η εικόνα που μένει είναι καθαρή: ένας πολιτικός που πουλάει φόβο, εκμεταλλεύεται τραγωδίες και χρησιμοποιεί υπερβολές για να κρατήσει τα φώτα πάνω του. Η υποκρισία του είναι εμφανής – συλλυπητήρια για τους νεκρούς, πυρά για τους ζωντανούς. Κι αυτό είναι το βασικό μάθημα για όποιον παρακολουθεί τη Βουλή: ο λαϊκισμός χωρίς φρένο γίνεται πολιτικό εργαλείο, αλλά αποκαλύπτει ταυτόχρονα την πλήρη ανεπάρκεια και την έλλειψη συνέπειας.
