Με τις δημοσκοπήσεις να επιμένουν καταγράφοντας το ΠΑΣΟΚ στην τριτοτέταρτη θέση η αγωνία στη Χαριλάου Τρικούπη χτυπά… κόκκινο.
Μπορεί στο ΠΑΣΟΚ να κατηγορούν τις δημοσκοπήσεις που τους δείχνουν στην τρίτη θέση πίσω από την ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα ή και στην τέταρτη πίσω και από το κόμμα της Μαρίας Καρυστιανού, εν τούτοις το ίδιο το κόμμα και ο αρχηγός τους κατάφεραν να χάσουν όλες τις ευκαιρίες που τους δόθηκαν μετά τις εκλογές του 2023, την αποχώρηση Τσίπρα από την προεδρία και το μπάχαλο στον ΣΥΡΙΖΑ.
Το ΠΑΣΟΚ υπό την ηγεσία του Νίκου Ανδρουλάκη κατάφερε να βρεθεί στην τρίτη θέση και στις ευρωεκλογές του 2024 απέναντι στον ΣΥΡΙΖΑ του Στέφανου Κασσελάκη. Αυτό προκάλεσε αναταράξεις και μια διαδικασία εσωστρέφειας που οδήγησε σε εκλογές για την ανάδειξη αρχηγού μετά την αμφισβήτηση του Νίκου Ανδρουλάκη.
Η επανεκλογή του τον Οκτώβριο του 2024 είναι η αλήθεια ότι δημιούργησε προσδοκίες παρά το ότι δεν είχαν δοθεί σχετικά δείγματα πριν από αυτήν. Το 2024 «έκλεισε» για το ΠΑΣΟΚ με μια άνοδο δημοσκοπική αφού κατέγραψε έναν μέσο όρο άνω του 18% στην εκτίμηση ψήφου.
Προηγήθηκε το… δώρο του ΣΥΡΙΖΑ και η δεύτερη διάσπασή του με την απομάκρυνση Κασσελάκη που έφερε το ΠΑΣΟΚ στη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης αφού βρέθηκε με παραπάνω βουλευτές εξαιτίας των ανεξαρτητοποιήσεων βουλευτών της Κουμουνδούρου που ακολούθησαν τον έκπτωτο αρχηγό. Είχαν προηγηθεί βέβαια οι αποχωρήσεις βουλευτών που συνέστησαν τη Νέα Αριστερά που πλέον έχει και αυτή διαλυθεί.
Δηλαδή το ΠΑΣΟΚ βρέθηκε να απολαμβάνει –όπως και ο Νίκος Ανδρουλάκης– τα προνόμια που προκύπτουν από τον ρόλο της αξιωματικής αντιπολίτευσης σε θεσμικό επίπεδο χωρίς να έχει επιλεγεί για τη θέση αυτήν από την ψήφο των πολιτών αφού στις τελευταίες εκλογές, αυτές του 2023, ήταν στην τρίτη θέση με ποσοστό 11,85%. Ποσοστό που σήμερα καταγράφει λίγο πάνω-λίγο κάτω και στις δημοσκοπήσεις.
Το ΠΑΣΟΚ και ο Νίκος Ανδρουλάκης έχασαν όλες τις ευκαιρίες που τους δόθηκαν για να κατοχυρώσουν τη θέση τους στο πολιτικό σύστημα και να αναδειχθούν ως ο έτερος πόλος του πολιτεύματος. Δυστυχώς για τους συντρόφους της Χαριλάου Τρικούπη δεν κατάφεραν να βρεθούν στη θέση αυτήν και στην κοινωνία.
Το ΠΑΣΟΚ του Νίκου Ανδρουλάκη βρέθηκε στη συμμαχία του ξυλολίου, κατέθεσε πρόταση μομφής συμπεριλαμβάνοντας τη Ζωή Κωνσταντοπούλου στο αίτημα χωρίς να είναι απαραίτητο ως προς τον αριθμό των βουλευτών που απαιτούνταν. Ψήφισε παρών σε μια απίστευτη πρόταση για σύσταση προανακριτικής για 14 βουλευτές της ΝΔ που ζητούσε να ποινικοποιηθεί η ψήφος τους και να κατηγορηθούν για «εσχάτη προδοσία», επιχείρησε να εργαλειοποιήσει την υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ προτού ολοκληρωθεί ο κύκλος διασύροντας βουλευτές της ΝΔ και ακολουθώντας μια πρακτική που στο παρελθόν ακολουθήθηκε από τον ΣΥΡΙΖΑ σε βάρος δικών του στελεχών και μάλιστα κορυφαίων όπως ο Βαγγέλης Βενιζέλος και ο Ανδρέας Λοβέρδος.
Ψηφίζει όχι σε όλα και για τα πάντα. Έφτασε να δηλώσει παρών ακόμη και για την ανανέωση της θητείας του Γιάννη Στουρνάρα, δείχνοντας πως βρίσκεται σε καθεστώς πανικού και αγωνίας για την επόμενη ημέρα. Έπεσε στην παγίδα που στήθηκε και μπήκε σε έναν διαγωνισμό αριστεροσύνης και λαϊκισμού την ώρα που σε αυτόν τον τομέα υπάρχουν καλύτεροι εκπρόσωποι. Ο ίδιος ο Ανδρουλάκης επέλεξε να αυτοθυματοποιηθεί εγείροντας ζητήματα δικαίου με το ΠΑΣΟΚ να φτάνει να συντάσσεται με αυτούς που επιχειρούν επί σειρά ετών να τιμωρηθεί για κάποιο λόγο η χώρα και να χάσει ευρωπαϊκά κονδύλια.
Αν κάποιος καταγράψει τις ευκαιρίες που είχε το ΠΑΣΟΚ θα διαπιστώσει τους λόγους για τους οποίους σήμερα βρίσκεται στην τριτοτέταρτη θέση. Και μπορεί όντως ο Αλέξης Τσίπρας να καταλαμβάνει τη δεύτερη δεδομένων των αποτελεσμάτων της επικοινωνιακής εκμετάλλευσης που γίνεται και τα δεδομένα να διαμορφωθούν σε άλλα επίπεδα το προσεχές διάστημα, όμως και μόνο το γεγονός αυτό δείχνει την πρακτική αδυναμία της Χαριλάου Τρικούπη και της ηγεσίας της να λειτουργήσουν πολιτικά και να αποφύγουν τον λαϊκισμό, την τοξικότητά και την καταστροφολογία.
