Λαϊκισμός χωρίς πρόγραμμα, καταγγελίες χωρίς ευθύνη και φιλοδοξία εξουσίας χωρίς σοβαρότητα. Ο πολιτικός μονόλογος του Κυριάκου Βελόπουλου.
Ο Κυριάκος Βελόπουλος μιλά σαν να κυβερνά ήδη - χωρίς όμως να έχει λύσει ούτε θεωρητικά τα στοιχειώδη. Στο θέμα των αγροτών, επιλέγει το πιο εύκολο πολιτικό καταφύγιο: «όλοι λένε ψέματα». Αν η κυβέρνηση έδωσε, έλεγε ψέματα πριν· αν δεν έδωσε, λέει ψέματα τώρα. Απλό, βολικό και απολύτως λαϊκίστικο. Μόνο που η πολιτική δεν είναι τηλεπωλήσεις, όπου αρκεί να φωνάξεις λίγο παραπάνω για να πείσεις. Είναι διαχείριση πραγματικών πόρων, πραγματικών περιορισμών και – κυρίως – πραγματικών ευθυνών, τις οποίες ο πρόεδρος της Ελληνικής Λύσης αποφεύγει συστηματικά.
Στο ίδιο μοτίβο κινείται και η δήλωσή του για την παραίτηση του διοικητή της ΥΠΑ. Εκεί όπου η κυβέρνηση διαχειρίζεται ένα ζήτημα θεσμικής ευθύνης, ο κ. Βελόπουλος επιχειρεί να το μετατρέψει σε γενικευμένη καταγγελία, απαιτώντας παραιτήσεις υπουργών με τη λογική του «να φύγουν όλοι». Χωρίς στοιχεία, χωρίς συγκεκριμένη απόδοση ευθύνης, χωρίς καν στοιχειώδη θεσμική σοβαρότητα. Και φυσικά, πετά και το υπονοούμενο για «μηχανήματα στο Ελληνικό του Λάτση», γιατί στον πολιτικό του λόγο τίποτα δεν ολοκληρώνεται αν δεν υπάρχει και μια δόση υπαινιγμού.
Ότι δεν εξυπηρετεί το αφήγημά του, πρόβλημα για την Δημοκρατία
Η κορύφωση έρχεται με το αφήγημα περί «δημοκρατίας που τελείωσε», επειδή – όπως λέει – η κυβέρνηση συνομιλεί με συγκεκριμένο αριθμό εκπροσώπων στα μπλόκα. Ο κ. Βελόπουλος ανακαλύπτει ξαφνικά ότι η εκπροσώπηση είναι πρόβλημα, αλλά μόνο όταν δεν εξυπηρετεί το αφήγημά του. Τη μία οι αριθμοί είναι 6 και 20, την άλλη 62 και πάλι 20, με μια αριθμητική που αλλάζει κατά το δοκούν, αρκεί να βγαίνει το συμπέρασμα: «η ΝΔ δεν είναι δημοκρατική». Η ουσία; Καμία. Μόνο εντυπώσεις.
Και κάπου εδώ αποκαλύπτεται το πραγματικό πρόβλημα: ο Κυριάκος Βελόπουλος θέλει να κυβερνήσει, αλλά μιλά σαν μόνιμος σχολιαστής αγανάκτησης. Χωρίς πρόγραμμα, χωρίς ρεαλισμό, χωρίς πρόταση διακυβέρνησης. Μόνο καταγγελίες, μόνο υπερβολές και μια σταθερή πεποίθηση ότι αν επαναλάβεις αρκετές φορές τη λέξη «ψέμα», ίσως ξεχαστεί η απουσία σοβαρής πολιτικής πρότασης. Δυστυχώς γι’ αυτόν, η χώρα έχει ανάγκη από λύσεις – όχι από μικρόφωνα σε μόνιμη ένταση.
