Έχει χαθεί η μπάλα στο κόμμα του Αλέξη Τσίπρα με τα στελέχη του να «φορολογούν» τον πλούτο με τρόπο που γίνεται γραφικός.
Μπορεί εκεί στην ΕΛ.Α.Σ. του Αλέξη Τσίπρα να επιχειρούν να δημιουργήσουν δήθεν ταξικά διλήμματα στην παλιά γραμμή τού «ή εμείς ή αυτοί», στο τέλος όμως όσα λένε για τον πλούτο και τα συναφή καθίστανται γραφικά. Άλλωστε δεν έχουν το know how των στελεχών που ο πρόεδρός τους θέλει να αφήσει… πίσω.
Ο ένας βγαίνει και λέει ότι θα φορολογηθούν 1.500 ΑΦΜ για να εισπραχθούν 4,5 δισ. ευρώ –μάλλον σε ετήσια βάση– και να δοθούν στον… λαό. Ο άλλος βγαίνει και λέει πως θα είναι 600 εκατ. ευρώ τα έσοδα, αλλά και πάλι θα δοθούν στον λαό. Μετά έρχεται ένας ακόμη για να φορολογήσει κότερα, σπίτια και αυτοκίνητα.
Και στο τέλος εκ των εκπροσώπων του Αλέξη Τσίπρα –και με την προσωπική του βούλα– έρχεται για να φορολογήσει τα υπερπολυτελή ακίνητα και διαμερίσματα καθώς και όσους νοικιάζουν διαμερίσματα σε πολυτελή ξενοδοχεία καθώς και τα κότερα «που τρέχουν πολύ γρήγορα».
Κι αν δεν τρέχουν γρήγορα τα κότερα (νεο)σύντροφοι του (νεο)προέδρου, τι γίνεται; Δεν θα φορολογούνται ως πλούτος; Και θα φορολογούνται πώς; Αν είναι δηλωμένα –όπως είναι τα περισσότερα– σε ξένες εταιρείες; Αν έχουν σημαία άλλης χώρας –όπως και έχουν– τι ακριβώς θα γίνεται; Πώς θα φορολογηθεί ο πλούτος; Πώς θα γίνει η νέα… επανάσταση;
Είναι εμφανές ότι ο Αλέξης Τσίπρας επιδιώκει να δημιουργήσει την εικόνα του αριστερού που (ξανα)θέλει ν’ αλλάξει τη χώρα, την Ευρώπη και τον κόσμο όλο –αν και αυτό δεν πήγε καλά για τη χώρα την προηγούμενη φορά– και ότι βάζει στόχο την επαναφορά στο προσκήνιο ταξικού τύπου προτάσεις.
Αυτήν τη φορά όμως οι… ταχυδρόμοι δεν είναι όπως οι παλιοί που ξημεροβραδιάζονταν στα τσιπουράδικα και ανέλυαν την παγκόσμια κατάσταση δίνοντας φυσικά πάντα «λύσεις» και διαμορφώνοντας ένα ιδεολογικό πρόσημο προτού αναχωρήσουν από τους χώρους συνάθροισης προς τις κατοικίες τους.
Οι (νεο)σύντροφοι του (νεο)προέδρου βρίσκονται σε άλλη… σφαίρα με τη λογική του… επαναστάτη να ορίζεται στο μυαλό τους από τις πορείες του μεγάλου αρχηγού τους στους δρόμους της Γένοβα ενδεχομένως και ως εκ τούτου η μάχη κατά του πλούτου καθίσταται το λιγότερο γραφική.
