Οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις εγκαταλείπουν οριστικά τις ιδεοληψίες του παρελθόντος και στρέφονται προς τον αυστηρό ρεαλισμό, υιοθετώντας τη στρατηγική που εφαρμόζει εδώ και καιρό η κυβέρνηση Μητσοτάκη.
Το Μεταναστευτικό επιστρέφει ορμητικά στο επίκεντρο της ευρωπαϊκής πολιτικής σκηνής, αυτήν τη φορά όμως υπό το βάρος του εκλογικού πανικού που προκαλεί στο Βερολίνο και το Παρίσι η ραγδαία άνοδος της ριζοσπαστικής δεξιάς. Η εσπευσμένη προσπάθεια της Γερμανίας και της Γαλλίας να ανασύρουν από το συρτάρι τη Συνθήκη του Δουβλίνου, σε συνδυασμό με την ανυποχώρητη στάση της Ιταλίας, αλλάζει ριζικά τις ισορροπίες. Η ευρωπαϊκή στροφή 180 μοιρών προς τον ρεαλισμό αποτελεί δικαίωση της εθνικής στρατηγικής που εφαρμόζει η ελληνική κυβέρνηση. Με αδιάψευστα στοιχεία και επίσημες ευρωπαϊκές σφραγίδες, απαντάει στο εύλογο ερώτημα των πολιτών αν η χώρα κινδυνεύει να «φρακάρει», αναδεικνύοντας παράλληλα το χάσμα που χωρίζει τη σημερινή υπεύθυνη διαχείριση από το ιδεοληπτικό χάος της περιόδου 2015-2019.
Το Βερολίνο και το Παρίσι, θορυβημένα από τη ραγδαία άνοδο του AfD και της Λεπέν, επιχειρούν μια εσπευσμένη αναβίωση της Συνθήκης του Δουβλίνου. Μετά και την αποφασιστική, άκαμπτη στάση της Ιταλίας, η Ευρώπη ξυπνά από τον λήθαργο των «ανοιχτών συνόρων». Για την Ελλάδα αυτή η εξέλιξη δεν αποτελεί απειλή, αλλά την απόλυτη δικαίωση μιας εθνικής στρατηγικής που απαντάει με τον πιο εκκωφαντικό τρόπο στις κραυγές της εγχώριας αντιπολίτευσης.
Η Ευρώπη εγκαταλείπει οριστικά τις ιδεοληψίες του παρελθόντος και υιοθετεί την πολιτική του αυστηρού ρεαλισμού. Οι μεγάλες δυνάμεις της Ευρωπαϊκής Ενωσης αντιλαμβάνονται πλέον στην πράξη ότι η ανεξέλεγκτη μετανάστευση απειλεί ευθέως την κοινωνική συνοχή τους και ανατρέπει το πολιτικό σκηνικό. Στο πλαίσιο αυτό, η φύλαξη των εξωτερικών συνόρων μετατρέπεται από ένα χρόνιο ελληνικό αίτημα σε κορυφαία ευρωπαϊκή αναγκαιότητα. Η απόπειρα επιστροφής μεταναστών αποτελεί το τελευταίο χαρτί των κυβερνήσεων Μερτς και Μακρόν για την πολιτική επιβίωσή τους, την ίδια ώρα που άλλες χώρες συμμαχούν για τη δημιουργία κόμβων επιστροφών εκτός Ευρωπαϊκής Ενωσης, υιοθετώντας διατάξεις που κάποτε κατήγγειλαν.
Κανένας αιφνιδιασμός
Η Αθήνα δεν αιφνιδιάζεται από αυτές τις εξελίξεις, καθώς εμφανίζεται πλήρως θωρακισμένη και έχοντας κερδίσει την απόλυτη θεσμική αναγνώριση των Βρυξελλών. Η ελληνική κυβέρνηση αντικατέστησε έγκαιρα τις άναρχες δομές με ελεγχόμενα, σύγχρονα κέντρα φιλοξενίας, ενώ ο Εβρος και το Αιγαίο φυλάσσονται αποτελεσματικά, στέλνοντας σαφές μήνυμα αποτροπής στα κυκλώματα των διακινητών. Η ίδια η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αποφάνθηκε επίσημα ότι δεν υφίστανται πλέον συστημικές ελλείψεις στο ελληνικό σύστημα ασύλου και υποδοχής, ξεκαθαρίζοντας ότι η Ελλάδα συμμετέχει πλέον στο σύστημα μεταφορών του Δουβλίνου ως ένα πλήρως ισότιμο κράτος-μέλος, έχοντας απορροφήσει αποτελεσματικά πάνω από 5 δισεκατομμύρια ευρώ από τα ευρωπαϊκά ταμεία.
Για να καταλάβουμε πού βρισκόμαστε σήμερα, αρκεί να θυμηθούμε από πού ξεκινήσαμε, γεγονός που αποδεικνύει ότι η ρητορική της σημερινής αντιπολίτευσης στερείται κάθε σοβαρότητας. Την περίοδο 2015-2019, η χώρα μετατράπηκε σε ένα απέραντο, ανεξέλεγκτο πέρασμα, με την επίσημη δικαιολογία ότι η θάλασσα δεν έχει σύνορα. Η διαχείριση της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ ταυτίστηκε διεθνώς με το όνειδος της Μόριας, τις ανθρωπιστικές καταστροφές, τις άθλιες συνθήκες διαβίωσης και την πλήρη κατάρρευση της ασφάλειας στις τοπικές κοινωνίες των νησιών μας. Η Ελλάδα αντιμετωπιζόταν τότε ως ο ανίκανος αποδιοπομπαίος τράγος της Ευρώπης, που απλώς στοίβαζε ψυχές χωρίς κανέναν διοικητικό έλεγχο, σε πλήρη αντίθεση με τη σημερινή ανατροπή, όπου η χώρα παράγει ασφάλεια, τάξη και διεθνή αξιοπιστία.
Ένα ξεκάθαρο «Όχι»
Τα επίσημα, αδιάψευστα στοιχεία του υπουργείου Μετανάστευσης και Ασύλου γκρεμίζουν οριστικά την καταστροφολογία της αντιπολίτευσης. Οι μεταναστευτικές ροές προς τα ελληνικά θαλάσσια σύνορα παρουσιάζουν εντυπωσιακή μείωση κατά 34%, με τις αφίξεις από την Τουρκία ειδικότερα να έχουν συρρικνωθεί κατά 59% χάρη στη συστηματική φύλαξη. Παράλληλα, οι πληθυσμοί στα Κέντρα Υποδοχής των νησιών έχουν μειωθεί δραστικά, εξαλείφοντας τις εικόνες του παρελθόντος, ενώ η έκδοση αποφάσεων ασύλου γίνεται πλέον με πρωτοφανείς ρυθμούς, αποτρέποντας τον εγκλωβισμό χιλιάδων ανθρώπων. Η χώρα αποδεικνύει στην πράξη ότι διαθέτει τη διοικητική και επιχειρησιακή ικανότητα να διαχειριστεί την πίεση χωρίς να αποσταθεροποιηθεί η οικονομία ή η κοινωνία της.
Σε κάθε περίπτωση, η απόφαση της Γαλλίας και της Γερμανίας να ξεσκονίσουν παλιές συνθήκες δείχνει τον δικό τους εσωτερικό πανικό και όχι τη δική μας αδυναμία. Η ελληνική κυβέρνηση, με τη σφραγίδα της ευρωπαϊκής αναγνώρισης και τη συμμαχία των χωρών του Νότου, έχει όλα τα απαραίτητα εργαλεία να αρνηθεί τη μετατροπή της χώρας σε αποθήκη ψυχών. Η Ευρώπη αναγκάζεται πλέον να βαδίσει στον δρόμο που χάραξε η Αθήνα, ο οποίος βασίζεται στην αυστηρή φύλαξη, στις νόμιμες διαδικασίες και στη μηδενική ανοχή στην παρανομία.
