Αν καλά καταλαβαίνουμε, η αδυναμία της Ευρώπης να αντιμετωπίσει ενωμένη την μεταναστευτική κρίση στη ρίζα της, οι ευκαιριακές συμμαχίες μεταξύ των ευρωπαϊκών χωρών και οι σπασμωδικές κινήσεις επικοινωνιακής διαχείρισης θα αποτελειώσει την ήδη διαλυμένη από τους πολέμους, την τρομοκρατία και την κλιματική κρίση Αφρική, προκαλώντας νέες συγκρούσεις και νέα μεταναστευτικά κύματα. Στο τέλος, θα διαλυθεί και η ίδια η Ευρώπη…
Οι Βρυξέλλες νίπτουν τας χείρας τους καλυπτόμενες πίσω από το πολυτραγουδισμένο Σύμφωνο Μετανάστευσης (που ουδείς γνωρίζει πώς να εφαρμόσει), επιτρέπουν σε διάφορες χώρες να βαράνε στο γάμο του καραγκιόζη – είτε ανοιγοκλείνοντας σύνορα με τεράστιο οικονομικό κόστος, είτε ανακοινώνοντας διάφορες θνησιγενείς «λύσεις» - και δεν αναλαμβάνουν πρωτοβουλίες για την αντιμετώπιση του τζιχαντισμού και την δημιουργία υποδομών στις αφρικανικές χώρες στη βάση ενός οργανωμένου σχεδίου.
Παράλληλα, επί τουλάχιστον δέκα χρόνια ρίχνουν δισεκατομμύρια σε έναν ιδιότυπο πίθο των Δαναΐδων, εγκαταλείποντας την ίδια ώρα (μαζί με τον ΟΗΕ) την χειμαζόμενη ήπειρο στο έλεος των τρομοκρατικών οργανώσεων, των διακρατικών και εμφύλιων συγκρούσεων και της ξηρασίας.
Ακόμη και ένα μικρό παιδί μπορεί να καταλάβει πως αν οι Ευρωπαίοι είχαν εγκαίρως προβλέψει ή αντιμετωπίσει τις εξελίξεις (αντί να φύγουν τρέχοντας), και λιγότερα χρήματα θα ξόδευαν για να βοηθήσουν την Αφρική και δεν θα προλάβαιναν να γιγαντωθούν οι τρομοκρατικές εξτρεμιστικές οργανώσεις και η μαύρη ήπειρος θα βρισκόταν υπό δυτική επιρροή και όχι υπό ρωσική, με τις αποστολές του μισθοφορικού στρατού Βάγκνερ να πολλαπλασιάζονται και το ένα πραξικόπημα να ακολουθεί το άλλο.
Στο τέλος της ημέρας, θα έπαιρναν πίσω και τα λεφτά τους, αφού η Αφρική θα αναπτυσσόταν και οι λαοί της θα ζούσαν ειρηνικά και αξιοπρεπώς. Με λίγα λόγια, θα είχαν κλείσει το αφρικανικό μέτωπο πριν χρειαστεί να αντιμετωπίσουν τις συνέπειες των πολέμων στη Συρία και στην Ουκρανία και τα μεταναστευτικά κύματα από το Αφγανιστάν, το Πακιστάν, το Μπαγκλαντές και πάει λέγοντας.
Όλα τα μέτωπα ανοιχτά
Τίποτε από αυτά δεν συνέβη – αν και όλα τα σημάδια ήταν εκεί. Τώρα η Ευρώπη βρίσκεται με όλα τα μέτωπα ανοιχτά, πληρώνει πανάκριβες δομές επί ευρωπαϊκού εδάφους, καταπονεί όλες τις κρατικές δομές της, απασχολεί τα λιμενικά σώματα και τις αστυνομίες περισσότερο στα θαλάσσια ή στα χερσαία σύνορα και λιγότερο στην καταπολέμηση του κοινού εγκλήματος, βλέπει τη Σένγκεν να γίνεται κουρελόχαρτο.
Ο χώρος Σένγκεν δημιουργήθηκε για να κυκλοφορούν ελεύθερα άνθρωποι και αγαθά. Το κόστος της κατάργησής της στην αγορά εργασίας, τον τουρισμό και την διακίνηση αγαθών και υπηρεσιών είναι τεράστιο. Έχει υπολογιστεί πως αν η Σένγκεν καταργείτο για δύο χρόνια, το κόστος θα ήταν 51 δις ευρώ. Και μια Ε.Ε. χωρίς Σένγκεν θα έβλεπε να συρρικνώνεται το ΑΕΠ της κατά 0,14%, δηλαδή 230 δις ευρώ τον χρόνο.
Παρ’ όλα αυτά, η Δανία έχει κλείσει τα σύνορά της από το 2014. Η Πολωνία και η Τσεχία έκλεισαν το 2023 τα σύνορά τους με την Σλοβακία, η Αυστρία τα σύνορα με τη Σλοβακία, τη Σλοβενία και την Ουγγαρία. Σύνορα έχουν κλείσει και η Γαλλία και η Σουηδία. Η Σλοβακία έκλεισε τα σύνορά της με την Ουγγαρία. Στον χορό έχει μπει και η Ισλανδία. Η Γερμανία έχει κλειστά σύνορα με την Αυστρία από το 2015 και με Πολωνία, Τσεχία και Ελβετία από το 2023. Το 2024 έκλεισε τα σύνορά της με Γαλλία, Λουξεμβούργο, Ολλανδία, Βέλγιο και Δανία. Μόνο οι χώρες με θαλάσσια σύνορα δεν μπορούν να κλείσουν!
Στο μεταξύ, γιγαντώθηκε και η ακροδεξιά, μαζί με τη γλώσσα του μίσους και του ισλαμικού εξτρεμισμού.
Μετά τις συγκρούσεις στην Αφρική, συγκρούσεις και μεταξύ εταίρων στην Ε.Ε.
Αφού, λοιπόν, οι ευρωπαϊκές χώρες επιβάλλουν συνεχώς εσωτερικούς ελέγχους, τώρα, όπως ήταν αναμενόμενο, συγκρούονται και μεταξύ τους!
Οι Βρυξέλλες και πάλι παρακολουθούν - με μια ανυπόφορη απάθεια - τα κράτη-μέλη της να καυγαδίζουν μεταξύ τους! Δυο ενδοευρωπαϊκοί καυγάδες μέσα σε λιγότερο από μήνα – πρώτα η Ιταλία με την Ισπανία και τώρα η Γερμανία με την Ιταλία. Οσονούπω και με την Ελλάδα, φαντάζομαι.
Μέχρι πρόσφατα, κρατούσαν κάπως τα προσχήματα. Μετά την κρίση στη Θέουτα (που, όπως είπαμε, δεν ήταν μεταναστευτική, αλλά γεωπολιτική κρίση με εργαλειοποίηση δήθεν μεταναστών), τσακώθηκε η Ιταλία με την Ισπανία.
Όταν τον Απρίλιο του 2023 ο Σάντσεθ επισκέφθηκε τη Μελόνι στη Ρώμη, είχαν συμφωνήσει σε όλα. Δυο χρόνια, νωρίτερα, τον Μάιο του 2021, είχαν και πάλι γίνει τα ίδια στους αφρικανικούς ισπανικούς θύλακες της Θέουτα και της Μελίγια, αλλά τότε οι δυο τους ήταν μέλι-γάλα.
Προφανώς δεν είχε εμφανιστεί τότε στην ιταλική πολιτική σκηνή ο ακροδεξιός απόστρατός Βανάτσι που ξεπέρασε δημοσκοπικά τον Σαλβίνι, κυβερνητικό εταίρο της Μελόνι, Και οι εκλογές ήταν ακόμη μακριά…
Αυτή τη φορά, η Μελόνι αντέδρασε καταργώντας τη Σένγκεν με την Ισπανία. Με τη σειρά της η Ισπανία επέβαλε συνοριακούς ελέγχους στα αεροπλάνα που έφταναν από την Ιταλία! Όλα αυτά μεσούσης της θερινής τουριστικής περιόδου.
Οι Βρυξέλλες παρακολουθούν στρουθοκαμηλίζοντας.
Μετά την Ισπανία, καυγάς και με την Γερμανία για τους «Δουβλινέζους»
Την εβδομάδα που πέρασε, ξέσπασε καυγάς μεταξύ Ιταλίας και Γερμανίας.
Στις 12 Αυγούστου, το Βερολίνο ανακοίνωσε πως θα επιστραφούν στην Ιταλία οι «Δουβλινέζοι». Δηλαδή οι μετανάστες που εισήλθαν για πρώτη φορά σε ευρωπαϊκό έδαφος μέσω Ιταλίας και μετά βρέθηκαν στη Γερμανία, όπου ξαναζήτησαν άσυλο. Βάσει του κανονισμού του Δουβλίνου, υπεύθυνη για κάθε νεοεισερχόμενο είναι η πρώτη χώρα υποδοχής. Με επιχείρημα τις λεγόμενες «δευτερογενείς ροές». Λες και δεν είναι δευτερογενείς οι ροές που φθάνουν από όλες τις χώρες πλην Αφρικής, αφού διασχίζουν δυο τρεις χώρες μέχρι να φθάσουν στην Ελλάδα.
Η Γερμανία ξεκαθάρισε ότι από τη στιγμή που, στις 12 Ιουνίου, τέθηκε σε εφαρμογή το νέο Σύμφωνο Μετανάστευσης με το κοινό σύστημα ασύλου, όσοι εισέρχονται σε γερμανικό έδαφος θα επιστρέφονται στη χώρα πρώτης εισόδου.
Είχε προηγηθεί η συμφωνία με τη Ρώμη και την Αθήνα για παραγραφή των αφίξεων των προηγούμενων ετών, με τον όρο ότι από τον Ιούνιο του 2026 το Σύμφωνο θα εφαρμοζόταν και οι «Δουβλινέζοι» θα επιστρέφονται.
Στην πραγματικότητα, βέβαια, οι γερμανικές αρχές δεν μπορούσαν ούτε να τους βρουν, ούτε φυσικά να τους επιστρέψουν, είτε λόγω δικαστικών αποφάσεων, είτε λόγω χρονοβόρων διαδικασιών.
Σύμφωνα με την Γερμανική Υπηρεσία Μετανάστευσης (BAMF) – την ίδια που δεν μπορούσε να βρει και να επιστρέψει στη Βουλγαρία τον Αφγανό σφαγέα του Ζόλινγκεν – το 2023 η Γερμανία ζήτησε την μεταφορά σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες 74.622 πρόσφυγες. Για 55.728 από αυτούς έφθασε θετική απάντηση από τις χώρες πρώτης υποδοχής. Αλλά τελικά επεστράφησαν μόλις 5.053. Το 2024, ζητήθηκε η μεταφορά 74.583 ατόμων, εγκρίθηκαν οι 44.431, αλλά επέστρεψαν 5.827.
Ειδικά για την Ιταλία, η Γερμανία λέει πως η Ρώμη είχε συμφωνήσει για 10.000 επιστροφές και τελικά επέστρεψαν μόλις… τρία άτομα!
Δεν μπορούν να διώξουν Βόσνιο από το 2003 με 7.500 ευρώ μηνιαίο επίδομα!
Η Γερμανία υποστηρίζει ότι οι διάφορες χώρες βάζουν εμπόδια, αλλά από τη στιγμή που μόνοι τους παραδέχονται πως δεκάδες χιλιάδες είχαν γίνει δεκτοί από άλλες χώρες βάσει Δουβλίνου, ουσιαστικά ομολογούν ότι δεν μπορούν να τους βρουν.
Και ούτε θα τους έβρισκαν ή θα τους βρουν ποτέ! Στέλνουν ονόματα από τους καταλόγους τους, αλλά όταν τους αναζητούν, απλά δεν τους βρίσκουν! Γι’ αυτό και αναγκάστηκαν να σβήσουν τα παλιά και να ξεκινήσουν από την αρχή από τον Ιούνιο του 2026, μετά δηλαδή την έναρξη ισχύος του Συμφώνου Μετανάστευσης. Και χωρίς να είναι καθόλου βέβαιο ότι θα τους βρίσκουν κι’ αυτούς!
Ας αφήσουμε που δεν μπορούν να τα βρουν ούτε μεταξύ τους. Για παράδειγμα, τα κρατίδια με κυβερνήσεις συνεργασίας σοσιαλδημοκρατών, πράσινων ή αριστεράς δεν εφαρμόζουν τις κεντρικές αποφάσεις. Συνέβη στην Κολωνία, την μεγαλύτερη γερμανική πόλη μετά το Βερολίνο, που ανήκει στη Ρηνανία-Βεστφαλία, όπου οι τοπικές αρχές μπλόκαραν την απέλαση 500 προσφύγων και μεταναστών. Ανάμεσά τους και ένας Βόσνιος που έχει πολλές φορές καταδικαστεί για διάφορα αδικήματα, έφθασε στη Γερμανία το 2003, έκτοτε περιμένει να του δοθεί άσυλο και στο μεταξύ απέκτησε οκτώ παιδιά και λαμβάνει 7.500 ευρώ το μήνα!
Δεν πρόκειται για επιστημονική φαντασία, αλλά για ρεπορτάζ του Σπήγκελ!
Είναι, λοιπόν, σοβαρά πράγματα αυτά για να συζητάμε το μεταναστευτικό με τη Γερμανία;
Καυγάς για μια Σομαλή!
Μέσα σ’ αυτό το χάος, λοιπόν, βρήκαν, λοιπόν, κάπου στη Βαυαρία, μια νεαρή Σομαλή και ανακοίνωσαν στην Ιταλία ότι θα επιστραφεί στις 19 Αυγούστου.
Η Ιταλία αντέδρασε. Ο υπουργός Εξωτερικών Αντόνιο Ταγιάνι δήλωσε πως επί του συγκεκριμένου δεν υπάρχει πρόβλημα, πλην όμως η Ιταλία έχει πρόβλημα με τις γερμανικές ΜΚΟ που μεταφέρουν κόσμο στο έδαφός της με πλοία υπό γερμανική σημαία. Και υπό αυτό το πρίσμα, ο Ταγιάνι λέει πως πρέπει να βρεθεί μια ισορροπία.
Με τη σειρά του, το Βερολίνο δήλωσε έκπληκτο με την ιταλική αντίδραση και απάντησε πως οι επιστροφές θα γίνουν, ο κόσμος να χαλάσει. Προς το παρόν φαίνεται ότι πρόκειται για μερικές δεκάδες ανθρώπους.
Το γερμανικό υπουργείο Εσωτερικών υπενθύμισε ότι το φθινόπωρο του 2025 συμφωνήθηκε με την Ιταλία και την Ελλάδα ότι ο Κανονισμός του Δουβλίνου θα επανερχόταν σε ισχύ τον Ιούνιο του 2026.
Τόση φασαρία για μια νεαρή Σομαλή που μάλιστα έχει φτάσει στη Γερμανία από τον περασμένο Μάρτιο και όχι μετά τις 12 Ιουνίου;
Μεταναστευτικό, εκλογικοί κύκλοι και πολιτική αυτοχειρία
Προφανώς! Διότι στη Γερμανία θα διεξαχθούν τοπικές εκλογές – στις 6 Σεπτεμβρίου στη Σαξονία-Άνχαλτ και στις 20 Σεπτεμβρίου στο Βερολίνο και το Μεκλεμβούργο – Δυτική Πομερανία. Δηλαδή στην πρώην Ανατολική Γερμανία, προπύργιο της γερμανικής Ακροδεξιάς, όπου ΔΕΝ υπάρχουν μετανάστες!
Είναι άλλη μια δοκιμασία για τον Γερμανό καγκελάριο Μερτς. Δημοσκοπικά, το ακροδεξιό κόμμα AfD βρίσκεται εδώ και καιρό στην πρώτη θέση. Ήδη στις βουλευτικές εκλογές του Φεβρουαρίου 2025, πέτυχε το ιστορικό ποσοστό 20,8%.
Στις 6 Αυγούστου, έρευνα του Ινστιτούτου Infratest dimap που δόθηκε από τον ραδιοτηλεοπτικό όμιλο ARD, έφερε την «Εναλλακτική για τη Γερμανία» (AfD) στην πρώτη θέση με 28% στην πρόθεση ψήφου. Επτά μονάδες πάνω από τον συνασπισμό Χριστιανοδημοκρατών-Χριστιανοκοινωνιστών (CDU/CSU) που συγκεντρώνει ποσοστό 21%, χάνοντας μία μονάδα και προσεγγίζοντας το χειρότερο ποσοστό που έχει καταγράψει ποτέ το «βαρόμετρο» του Ινστιτούτου.
Στα χαμηλά τους και οι Σοσιαλδημοκράτες, σύμμαχοι του Μερτς στον μεγάλο συνασπισμό, εξασφαλίζουν ένα πενιχρό 12%. Οι Οικολόγοι εμφανίζονται τρίτοι με ένα 15% και η ριζοσπαστική Αριστερά βρίσκεται στο 11%.
Τα ίδια ακριβώς αποτελέσματα είχαν δώσει μια μέρα νωρίτερα δύο ακόμη δημοσκοπήσεις.
Και όλα αυτά, ενώ η γερμανική κυβέρνηση κλείνει σύνορα, κάνει ελέγχους, αναζητεί κέντρα για μεταφορά μεταναστών στην Αφρική (μαζί με την Αυστρία, την Ολλανδία, τη Δανία και την Ελλάδα, η οποία δεν έχει τα ίδια προβλήματα, διότι έχει θαλάσσια σύνορα όπου μόνο διασώσεις μπορούν να γίνονται), τσακώνεται με όλους τους γείτονές της – και με αυτούς με τους οποίους συμμαχεί - τρέχοντας πότε στην Ουγκάντα και πότε στη Ρουάντα.
Όπως συνέβη και με την Αφρική, αντί να δώσουν μάχη για να αναπτυχθεί η πρώην Ανατολική Γερμανία (που, όπως είπαμε, όχι μόνο δεν την πλησιάζουν αλλοδαποί, αλλά μεταναστεύουν οι ίδιοι οι πρώην Ανατολικογερμανοί στο Βερολίνο και αλλού), προκαλούν οι ίδιοι φασαρία, διογκώνοντας το πρόβλημα και δίνοντας τελικά επιχειρήματα στην Ακροδεξιά. Κανονική πολιτική αυτοχειρία!
Προφανώς δεν γίνεται έτσι δουλειά. Δεν γίνεται κάθε φορά που έχουν κάποιες εκλογές στη Γερμανία, στην Ιταλία, στη Δανία, στην Ολλανδία να επαναφέρουν τα δημοκρατικά κόμματα το πρόβλημα που ακριβώς θα εκμεταλλευτούν οι ακραίοι. Πολύ περισσότερο που παρά την αντιμεταναστευτική ρητορική, σ’ αυτές τις χώρες η ακροδεξιά ανεβαίνει. Γιατί, όπως είπαμε, πάντα η ακροδεξιά θα ζητά κάτι παραπάνω. Γι’ αυτό και το μεταναστευτικό πρέπει πάντα να περνά κάτω από τα ραντάρ.
Αποδείξαμε την αξία μας στον Έβρο
Μια κυβέρνηση αποδεικνύει την αξία της στις πραγματικές κρίσεις – όπως συνέβη με την απόπειρα εισβολής στον Έβρο. Η ρητορική δεν ωφελεί – αντίθετα βλάπτει, οδηγώντας στην ριζοσπαστικοποίηση και στην τρομοκρατία. Με οδυνηρά αποτελέσματα, όπως συχνά συμβαίνει στη Γερμανία.
Στο μεταξύ, αρχίζει νέα περιπέτεια: Παρά το γεγονός ότι μέχρι πρόσφατα η Ε.Ε. επέτρεπε επιστροφές μόνο στις χώρες καταγωγής, τώρα ανακάλυψε τα Return Hubs (Κέντρα Επιστροφής). Και παρά το γεγονός ότι τα εκτός Ευρώπης κέντρα έχουν αποτύχει – παράδειγμα τα ιταλικά κέντρα στην Αλβανία και η ακύρωση του βρετανικού Σχεδίου Ρουάντα – ακούμε τώρα ότι θα επιχειρηθεί να δημιουργηθούν κέντρα μεταφοράς μεταναστών στην Ουγκάντα και στη Ρουάντα.
Αν είχαν μείνει στην Αφρική χώρες χωρίς πόλεμο ή με κάποια ελπίδα να τελειώσει ο πόλεμος, πάνε κι’ αυτές! Θα καταρρεύσουν και θα μας στείλουν και αυτούς που ήδη φιλοξενούν εξαιτίας των πολέμων στις γειτονικές τους χώρες!
Η Ουγκάντα είναι ήδη πολύ επιβαρυμένη. Στο κοινοβούλιο οι βουλευτές διαμαρτύρονται εξαιτίας της αύξησης της εγκληματικότητας ή της δημιουργίας διάφορων καταυλισμών σε ιδιωτικές περιουσίες. Ο κόσμος έχει αρχίσει να δυσφορεί. Αυτή τη δυσφορία θα εκμεταλλευτούν οι διάφοροι «απελευθερωτικοί» στρατοί για να πέσει και η Ουγκάντα.
Η Ολλανδία υπέγραψε κάτι σαν συμφωνία παραμονές των εκλογών της, τον Οκτώβριο του 2025. Αυτό δεν εμπόδισε τον ακροδεξιό Βίλντερς να έλθει δεύτερος και τελικά να σχηματιστεί άλλη μια κυβέρνηση μειοψηφίας.
2 εκ. πρόσφυγες στην Ουγκάντα και πόλεμος στο Κονγκό μέσω… Ξενοδοχείου Ρουάντα
Αυτή τη στιγμή η Ουγκάντα φιλοξενεί περισσότερους πρόσφυγες από οποιαδήποτε άλλη αφρικανική χώρα – περί τα 2 εκατομμύρια, από 34 διαφορετικές χώρες, κυρίως από το Νότιο Σουδάν, τη Σομαλία, το Μπουρούντι, αλλά και από το Κονγκό, όπου σήμερα που μιλάμε διεξάγονται μάχες μεταξύ των κυβερνητικών στρατευμάτων και των ανταρτών του κινήματος Μ23, που υποστηρίζονται από τη Ρουάντα. Ήδη στη χώρα ζουν και εκατοντάδες χιλιάδες Τούτσι, που γλίτωσαν από την εναντίον τους σφαγή των 100 ημερών από τους Χούτου, το 1994. Σ’ εκείνη την γενοκτονία, χάθηκαν 850.000 άνθρωποι. Γνωστή η συγκλονιστική ταινία «Ξενοδοχείο Ρουάντα»…
Τον περασμένο Απρίλιο στην Ουγκάντα συνελήφθησαν 231 άτομα με την κατηγορία της εμπορίας ανθρώπων.
Τον ίδιο μήνα, μετά την προσωρινή συμφωνία με τον Τραμπ (Σεπτέμβριος 2025), στη χώρα μεταφέρθηκαν μόλις 12 άτομα – κατ’ άλλους έφτασαν μόλις 8! Η Καμπάλα είχε από την αρχή ξεκαθαρίσει ότι δεν θα δεχόταν άτομα με ποινικό μητρώο ή ασυνόδευτους ανήλικους. Και πως προτιμά Αφρικανούς και όχι ανθρώπους από άλλες ηπείρους.
Ξεσηκώνονται οι ντόπιοι!
Οι καταυλισμοί βρίσκονται σε εξαιρετικά ευάλωτες στην κλιματική αλλαγή περιοχές, με ακραία ζέστη, ξηρασία και πολλές πλημμύρες, ενώ η σύνθεση των πληθυσμών είναι κατά 80% γυναίκες και παιδιά.
Μόνο η πρωτεύουσα Καμπάλα φιλοξενεί πάνω από 160.000 πρόσφυγες και αιτούντες άσυλο, που περιφέρονται στην πόλη σε συνθήκες ακραίας φτώχειας.
Μια κατάσταση που συχνά οδηγεί σε εντάσεις μεταξύ των προσφύγων που προσπαθούν να επιβιώσουν και των γηγενών, που προσπαθούν να προστατέψουν σοδειές και περιουσίες για να εξασφαλίσουν την δική τους επιβίωση.
Το σύστημα έχει «μπουκώσει» και ήδη από τον Δεκέμβριο του 2025, ανακοινώθηκε πως δεν θα δίνεται πλέον άσυλο σε άτομα προερχόμενα από την Ερυθραία, τη Σομαλία και την Αιθιοπία.
Οπότε καταλήγουμε εκεί από όπου ξεκινήσαμε: Η Ευρώπη θα αποτελειώσει την Αφρική, ενώ παράλληλα οι ευρωπαϊκές χώρες θα τρώνε τις σάρκες τους, την ώρα που η γηραιά ήπειρος χρειάζεται την ενότητα όσο και το οξυγόνο…
*Η Σοφία Βούλτεψη είναι Βουλευτής Β3 Νοτίου Τομέα Αθηνών ΝΔ, δημοσιογράφος
Αναδημοσίευση από το Liberal.gr
