Στη μάχη της… πρωτιάς και της καταγραφής δυνάμεων στην Κεντρική Επιτροπή του ΠΑΣΟΚ έχουν ριχτεί οι διάφοροι δελφίνοι στο πλαίσιο του Συνεδρίου.
Με τον Νίκο Ανδρουλάκη να επιλέγει το… σκληρό ροκ –κάπου εκεί στη Χαριλάου Τρικούπη εξακολουθεί να βρίσκεται και ο Κώστας Λαλιώτης με τους άλλους δημογέροντες– για να συσπειρώσει τους… συνέδρους, οι δελφίνοι αναλώνουν τον χρόνο τους στο γνωστό παραπολιτικό παιχνίδι που πρώτο το ΠΑΣΟΚ ξεκίνησε ως κόμμα.
Ο λόγος για τη μάχη της πρωτιάς ή αλλιώς τη… σφαγή του σταυρού που θα κυριαρχήσει στο Συνέδριο που ξεκινά την Παρασκευή. Στελέχη που δεν είναι βουλευτές και άρα δεν μετέχουν εξ οφίτσιο που λένε στην κεντρική επιτροπή του κόμματος που θα αναδειχθεί, επιδιώκουν να καταγράψουν τη δυναμική τους στους εσωκομματικούς συσχετισμούς που διαμορφώνονται.
Η Άννα Διαμαντοπούλου έχοντας προσχωρήσει στο team Ανδρουλάκη, κουνώντας το δάχτυλο κατά διαστήματα στους εσωκομματικούς αντιφρονούντες, στοχεύει σε μια πρωτιά στη σταυροδοσία ώστε να καταγράψει δυναμική και να μπει δυνατά στη μάχη του κανονικού σταυρού στις επόμενες εκλογές.
Ακόμη και στο Επικρατείας να τοποθετηθεί –κομματάκι δύσκολο, όχι όμως αδύνατο– θέλει να έχει μια πρώτη καταγραφή στηριζόμενη και στη βοήθεια του… αρχηγού που έχει και την πλειοψηφία μεταξύ των συνέδρων. Άλλωστε δεν έχει στηρίξει και λίγο τους τελευταίους μήνες η θιασώτης της τέταρτης βιομηχανικής επανάστασης.
Από την άλλη, ο Χάρης Δούκας, επίσης εξωκοινοβουλευτικός, θέλει να μετουσιώσει σε πράξη αυτά που ο ίδιος διαρρέει αναφορικά με τον αριθμό συνέδρων που τον υποστηρίζουν. Έτσι δίνει τη δική του μάχη για να πλασαριστεί στην πρώτη δεκάδα. Δεν είναι ότι δεν θέλει πρωτιά, απλά βλέποντας τους συσχετισμούς δυνάμεων και γνωρίζοντας την… άποψη του αρχηγού του(ς) θα είναι ικανοποιημένος αν βρεθεί στην πρώτη δεκάδα.
Ευελπιστεί λένε οι γνωρίζοντες στη στήριξη του Παύλου Γερουλάνου με τον οποίο έχουν έρθει κοντά το τελευταίο διάστημα, εν τούτοις ο έτερος εκ των δελφίνων θέλει από την πλευρά του να καταγράψει τη δική του δυναμική στηρίζοντας πρόσωπα που θέτουν υποψηφιότητα και εντάσσονται στο περιβάλλον του.
Το ίδιο και κάποιοι νεο-δελφίνοι όπως ο Μανώλης Χριστοδουλάκης που επίσης επιδιώκει την ανάδειξη στελεχών που έχουν αρχίσει και τάσσονται στο πλευρό του επενδύοντας σε μια νέα γενιά εντός του ΠΑΣΟΚ.
Η λίστα είναι μεγάλη. Δεν είναι λίγα τα στελέχη που θέλουν να έχουν πρόσωπα της επιλογής τους προκειμένου στη συνέχεια να κινούνται με μεγαλύτερη άνεση σε επίπεδο εσωκομματικών διαπραγματεύσεων.
Βέβαια, η ουσία είναι ότι όλα αυτά δεν ενδιαφέρουν τον κόσμο. Μόνο τις παραπολιτικές στήλες. Προς το παρόν τουλάχιστον, γιατί όπως φαίνεται δεν θα αργήσουν όλα αυτά να φύγουν από το παρασκήνιο και να έλθουν στο προσκήνιο κατά πάσα πιθανότητα μετά τις εθνικές εκλογές. Ειδικά αν τα σημερινά δεδομένα αποτυπωθούν στις κάλπες.
Κάποια στιγμή πάντως στο μέλλον ίσως στο ΠΑΣΟΚ ασχοληθούν και με το πρόγραμμα και το σχέδιο για την επόμενη ημέρα. Διότι αν περιμένουν ότι με την τοξικότητα και τα fake news θα ανέβουν τα σκαλιά της εξουσίας μάλλον θα πρέπει να ρωτήσουν τους… προοδευτικούς των άλλων κομμάτων που είδαν τα όνειρά τους να εξανεμίζονται σε σειρά εκλογικών μαχών.
