Πιο… θυμωμένος και από τον Νίκο Ανδρουλάκη ο Κώστας Τσουκαλάς.
Και όχι μόνο αυτός, αφού το ΠΑΣΟΚ είναι ο νέος «πατερούλης» της Αριστεράς.
Οι δηλώσεις του Θάνου Πλεύρη προκάλεσαν αντιδράσεις γιατί, ως γνωστόν, ουδείς δικαιούται σε αυτήν τη χώρα να κρίνει το «ηθικό πλεονέκτημα της Αριστεράς» και φυσικά να έχει διαφορετική άποψη για τον ρόλο της στην ιστορία του τόπου, αντιθέτως με την Αριστερά που έχει το «δικαίωμα» και να κρίνει και να ταυτίζει την κεντροδεξιά και τη δεξιά με την ακροδεξιά.
Καθαρά και δημοκρατικά πράγματα. Τόσο δημοκρατικά όσο και στην πάλαι ποτέ Σοβιετική Ένωση και στις χώρες που ακόμη και σήμερα –κάτω από ακραία καθεστώτα– ζουν τον μύθο του κομμουνισμού και της σοσιαλδημοκρατίας «πνίγοντας» κάθε φωνή, αντίθετη φυσικά.
Στην Ελλάδα αυτό που κατάφερε η Αριστερά είναι να κυριαρχήσει ιδεολογικά και να δημιουργήσει, με τη βοήθεια του ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου, «ενοχικά σύνδρομα» στη δεξιά. Οι αριστεροί είναι αντιστασιακοί, οι δεξιοί προδότες και… νενέκοι, εγκληματίες και όλα τα γνωστά συνθήματα. Ο Ανδρέας Παπανδρέου, στην προσπάθειά του να διεισδύσει στον χώρο αυτόν, συνέβαλε στο να διαμορφωθεί αυτή η κατάσταση προκειμένου να μαζέψει ψηφοφόρους.
Το επιχειρεί τώρα και το ΠΑΣΟΚ του Νίκου Ανδρουλάκη, με την αντιδεξιά ρητορική και τα όσα αναμένεται να γίνουν και στο Συνέδριο που ξεκινά αύριο Παρασκευή και στο οποίο με κάποιον τρόπο θα στηθεί το πανηγυράκι της αντιδεξιάς ρητορικής και του αναθέματος στη Νέα Δημοκρατία και τον Κυριάκο Μητσοτάκη.
Είναι βέβαιο ότι ο πρόεδρος του κόμματος θα επιχειρήσει να χρησιμοποιήσει τις θεωρίες συνωμοσίας και των fake news για να δώσει μια ενσάνς σοσιαλισμού και να σηκώσει τη σημαία της αντιμετώπισης της… δεξιάς ή πιο σωστά της «δεκσιάς», επιβεβαιώνοντας πως ζουν σε έναν άλλον κόσμο και αναζητούν ρητορικές προηγούμενου αιώνα, για να δημιουργήσει μια υποτυπώδη έστω αντιπαράθεση όχι σε προγράμματα και προτάσεις για λύσεις αλλά σε ρητορικές εμφυλιοπολεμικές.
Το ΠΑΣΟΚ έτρεξε να αντιδράσει πρώτο στα όσα είπε ο Θάνος Πλεύρης –δεν είναι ο μόνος φυσικά που αναφέρεται στην Αριστερά κρίνοντάς την– και φυσικά δεν είναι μόνο η δεξιά και η κεντροδεξιά. Γιατί δεν πρέπει να ξεχνάμε και πρόσωπα ιστορικά, όπως για παράδειγμα ο Γεώργιος Παπανδρέου – ναι, ο «Γέρος της Δημοκρατίας», πατέρας του Ανδρέα Παπανδρέου του ιδρυτή του ΠΑΣΟΚ.
Και για όποιον έχει αμφιβολία για το τι έλεγε και τι πρέσβευε μπορεί να ανατρέξει στα αρχεία της «Καθημερινής» και στην επιστολή του προς αυτήν εν έτει 1948 για να διαπιστώσει την αλήθεια αφού οι σύντροφοι αρέσκονται να κινούνται στο παρελθόν αδυνατώντας αν συμβαδίσουν με το παρόν και να κοιτάξουν προς το μέλλον.
Σε κάθε περίπτωση, το θέμα είναι η αντίδραση του ΠΑΣΟΚ και η επίθεση κατά του Θάνου Πλεύρη αλλά και όσων επικρίνουν την Αριστερά και τη στάση και σήμερα, μετά τα 4,5 χρόνια της πρώτης φοράς αριστερά και όσα πέρασε η χώρα αλλά και το ίδιο το κόμμα που σήμερα έχει αρχηγό τον Νίκο Ανδρουλάκη και αναζητεί τρόπο συνεργασίας με τα αυτοαποκαλούμενα προοδευτικά κόμματα της Αριστεράς.
Η προσπάθεια της Χαριλάου Τρικούπη να αναγορευθεί σε «πατερούλη» της Αριστεράς είναι εμφανής και από το ύφος και από την… αγανάκτηση που εξέφρασε μπροστά στην αγωνία της ηγετικής ομάδας να επιβιώσει πολιτικά και να ψαρέψει ψήφους σε μια δεξαμενή στην οποία υπάρχει ο φόβος να μαζευτούν και άλλοι… ψαράδες (βλ. Αλέξης Τσίπρας).
