Αν κάτι χαρακτηρίζει την περίοδο διακυβέρνησης της χώρας από τον Κυριάκο Μητσοτάκη είναι ότι η Ελλάδα μεγαλώνει την ώρα που η αντιπολίτευση κάνει τα πάντα για να την πληγώνει.
Η τοξικότητα έχει πλέον χτυπήσει κόκκινο. Η αντιπολίτευση επιχειρεί να μετατρέψει τη χώρα σε βούρκο αδυνατώντας να αντιπαρατεθεί πολιτικά αφενός και αφετέρου να δώσει έστω ένα στίγμα προτάσεων αναφορικά με το μέλλον. Μια προοπτική, έστω κάτι που θα κάνουν για να πείσουν τους πολίτες να τους ψηφίσουν.
Η λογική των «καθαρών χεριών», της «κάθαρσης» και των «ηθικών πλεονεκτημάτων» μπαίνει στο μίξερ της τοξικότητας και των διχαστικών συνθημάτων προκειμένου να πληγεί η κυβέρνηση. Ο Νίκος Ανδρουλάκης έχει χαρακτηρίσει τον πρωθυπουργό διεφθαρμένο πηγαίνοντας ένα βήμα παραπέρα τα περί ενορχηστρωτή των διαφόρων δήθεν συγκαλύψεων.
Η κατάσταση καθημερινά γίνεται και χειρότερη. Καταστροφολογία και άγιος ο Θεός που λένε. Με μέσα ενημέρωσης είτε να σιγοντάρουν είτε να προπορεύονται σε μια διαρκή κυκλική κίνηση. Τα ίδια μέσα που σύμφωνα με την αντιπολίτευση διαφεντεύει η κυβέρνηση είναι αυτά που διαγκωνίζονται για την καλύτερη δυνατή καταγγελία.
Η ουσία είναι ότι στη χώρα υπάρχει μια αντιπολίτευση που δεν έχει προτάσεις. Ουδείς γνωρίζει τι ακριβώς κάνουν στη Βουλή όταν συζητούνται και ψηφίζονται νομοσχέδια αφού ο πολιτικός λόγος αναλώνεται σε μια αέναη σκανδαλολογία και σε λασπολογία κατά προσώπων με τη στοχοποίηση να γίνεται το αποκλειστικό στοιχείο της τακτικής που εφαρμόζουν.
Υβρίζουν και καταψηφίζουν. Ό,τι και να είναι αυτό που προωθείται. Όσα προβλήματα και αν λύνει, ό,τι προϋποθέσεις θετικές και αν μπαίνουν για το σήμερα και το αύριο. Ουδείς γνωρίζει τι λένε για σημαντικές μεταρρυθμίσεις που έχουν γίνει και συνεχίζουν να γίνονται κάτω από τις κραυγές και τις κατάρες.
Το σκηνικό που θέλουν να στήσουν ευνοεί τον λαϊκισμό. Αυτόν που άλλες χώρες αποτινάσσουν προκειμένου να αντιμετωπίσουν τα προβλήματα και των διεθνών κρίσεων που ακολουθούν η μία την άλλη.
Την ώρα που η Ελλάδα μεγαλώνει διπλωματικά και ουσιαστικά, θωρακίζεται αμυντικά και μετατρέπεται σε κεντρικό παίκτη στην ευρύτερη περιοχή και όχι μόνο, στην αντιπολίτευση δεν κουνάνε απλά το δάχτυλο χάνοντας το δάσος. Επιδιώκουν να βάλουν φωτιά στο δάσος.
Η Ελλάδα έχει μεγαλώσει. Με τις ΑΟΖ με Ιταλία και Αίγυπτο, με τον χωροταξικό σχεδιασμό και τα θαλάσσια πάρκα, με την ανάπτυξη στην οικονομία και τις έρευνες νοτίως της Κρήτης αλλά και στο μπλοκ 2 στο Ιόνιο που σήμερα υπογράφεται και η ιστορική σύμβαση για την ερευνητική γεώτρηση.
Θα ρωτήσει κάποιος: και τι σημαίνει αυτό αν υπάρχουν σκάνδαλα; Ακριβώς, εκεί είναι η λεπτή γραμμή που πρέπει κάποιος να διακρίνει. Διότι άλλο σκάνδαλα και άλλο δήθεν σκάνδαλα. Άλλο τα ξυλόλια και τα δήθεν παράνομα φορτία και οι συγκαλύψεις και άλλο οι ευθύνες για τα Τέμπη. Άλλο οι ενέργειες βουλευτών αναφορικά με αιτήματα πολιτών και άλλο οι παράνομες πράξεις. Άλλο οι νόμιμες επισυνδέσεις της ΕΥΠ με εισαγγελική υπογραφή και άλλο ένα παράνομο λογισμικό που δεν συνδέεται με κρατικές αρχές.
Ο λαϊκισμός δείχνει και πάλι τα δόντια του. Όπως έγινε πριν από το 2015, όπως επιχειρήθηκε να γίνει και μετά. Το ερώτημα είναι ποιον ή ποιους εξυπηρετεί αυτή η κατάσταση. Σίγουρα όχι τους πολίτες, τουλάχιστον τη μεγάλη σιωπηρή πλειοψηφία.
