Οι… ακαδημαϊκού τύπου παρεμβάσεις του πρώην προέδρου του ΠΑΣΟΚ, Ευάγγελου Βενιζέλου, ρίχνουν νερό στον μύλο του λαϊκισμού.
Με πολιτειακή σημειολογία, ακαδημαϊκή δομή και νομικίστικη ρητορική παρεμβαίνει στα πολιτικά δεδομένα ο Ευάγγελος Βενιζέλος, δηλώνοντας… σκεπτόμενος και παρών. Mε λεκτικά τεχνάσματα στρεβλώνει την πραγματικότητα, βάζει παραμορφωτικό φίλτρο στην αλήθεια και δίνει… θεσμικό άλλοθι στην τοξικότητα και τη λάσπη των λαϊκιστών.
Μιλώντας στη διαδικτυακή εκπομπή των «Νέων» «15 λεπτά» με τον Γιώργο Παπαχρήστου εξήγησε τα περί μη διακυβερνησιμότητας της χώρας, επιχειρώντας να αποδομήσει –με «καλύπτρα» θεσμικού επιπέδου– την κυβέρνηση και τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Δεν… καταπιάστηκε με τα θέματα της καθημερινότητας, την ακρίβεια, το αγροτικό, ούτε έθιξε τη διάσταση των σκανδάλων (βλέπε ΟΠΕΚΕΠΕ).
Προτίμησε να κάνει την ακτινογραφία του πολιτικού συστήματος και να απλώσει σκιές, συνεχίζοντας το έργο της αντιπολίτευσης της Ζωής Κωνσταντοπούλου, του Τσίπρα, του Φάμελλου, του Ανδρουλάκη, του Βελόπουλου και του Νατσιού. Αυτός, ένας συστημικός και θεσμικός πολιτικός, ρίχνει με ευκολία νερό στον μύλο του λαϊκισμού, προσδοκώντας σε έναν πολιτικό ρόλο στο ενδεχόμενο μιας μελλοντικής κυβέρνησης συνεργασίας.
Επιλέγει να μιλήσει για τους πολιτικούς συσχετισμούς, την κοινωνική εκπροσώπηση, το κόμμα Τσίπρα –που δεν το βλέπει να… απογειώνεται–, το ΠΑΣΟΚ που πρέπει να πάει καλά εκλογικά, αλλά δεν υπάρχει θέμα πρωτιάς, και το κυοφορούμενο κόμμα Καρυστιανού, για το οποίο επισημαίνει ότι «αλλιώς κρίνεσαι στην κοινωνία των πολιτών ως μια συμπαθής περίπτωση και αλλιώς κρίνεσαι με αυστηρά πολιτικούς όρους».
Επιχειρεί να καταδείξει ότι πρωτίστως παίρνει θέση ως ακαδημαϊκός και δευτερευόντως, ενδεχομένως, ως «μπαρουτοκαπνισμένος» πολιτικός, υπουργός των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ, πρόεδρος του κόμματος και αντιπρόεδρος της συγκυβέρνησης Σαμαρά. Αυτός δεν ξέρει τίποτα για τα… αμαρτήματα του παρελθόντος. Ούτε για τα τρένα ούτε για τα χωράφια Έλληνα αγρότη στα… Ιμαλάια!
Εξάλλου, ο Βενιζέλος ήταν πάντα υπέρμαχος της… υψηλής «σοβαρής» πολιτικής και εκφραστής των πολιτικών με… τήβεννο. Για κάποιους είναι πολιτικά ευφυής και ρήτορας, για κάποιους άλλους, απλά σνομπ.
«Μη διακυβερνήσιμη δεν σημαίνει ότι η χώρα δεν έχει κυβέρνηση ή ότι δεν μπορεί να αποκτήσει μετά από πρώτες, δεύτερες, τρίτες εκλογές κυβέρνηση. Δεν έχει όμως τις προϋποθέσεις για να κάνει σοβαρά πράγματα, να ανταποκριθεί στις προκλήσεις της εποχής… δεν μπορεί να συνάψει το αναγκαίο κοινωνικό συμβόλαιο», σημειώνει ο Ευάγγελος Βενιζέλος, καταδεικνύοντας ως κρίσιμη παράμετρο τη μη ύπαρξη συναίνεσης, με ευθύνη, όπως υποστηρίζει, της κυβέρνησης.
«Δεν υπάρχει ούτε καν πλαίσιο συζήτησης μεταξύ των πολιτικών κομμάτων… Η κυβέρνηση έχει ευθύνη, διότι με τη συμπεριφορά της μπορεί να διαμορφώνει ένα κλίμα συναινετικό ή ένα κλίμα συγκρουσιακό. Έχει επιλεγεί εδώ και πάρα πολύ καιρό η σύγκρουση… Επτά χρόνια, τα οποία δεν έχουν αξιοποιηθεί για να δημιουργηθεί μια εθνική στρατηγική με βάθος», σημειώνει χαρακτηριστικά.
Δεν είχε όμως ούτε μία λέξη να πει για τη ρητορική των ύβρεων της Ζωής, τα τοξικά σενάρια αποσταθεροποίησης του Ανδρουλάκη και του Φάμελλου, την άκριτη πολεμική και καταγγελία όπου επένδυσε όλα αυτά τα χρόνια το σύνολο σχεδόν των κομμάτων της αντιπολίτευσης.
Παίρνει θέση και για την υποεκπροσώπηση (όπως διατείνεται) της κοινωνίας, «με ευθύνη των πολιτικών κομμάτων και του πολιτικού συστήματος… Ένα πολύ μεγάλο μέρος της κοινωνίας απέχει. Ένα άλλο πολύ μεγάλο μέρος της κοινωνίας φλερτάρει με τις αντισυστημικές επιλογές. Και είναι πάρα πολλοί αυτοί που αντιμετωπίζουν τον δημόσιο βίο απαξιωτικά». Και πάλι δεν γνωρίζει τίποτα για το… κακό που έγινε. Μήπως ήταν ποτέ υπουργός και κορυφαίο στέλεχος κυβερνώντος κόμματος;
Ένα όνειρο με «πρωταγωνιστή» τον αείμνηστο Ευάγγελο Γιαννόπουλο οδήγησε τον 62χρονο Δημήτρη Ρέλλο να επιτεθεί στον Ευάγγελο Βενιζέλο, κατά την είσοδό του στη Χαριλάου Τρικούπη για το Πολιτικό Συμβούλιο του ΠΑΣΟΚ, τον Σεπτέμβριο του 2007, ρίχνοντάς του ένα μπουκάλι νερό. Έτσι υποστήριξε τουλάχιστον ο Ρέλλος, «επαγγελματίας εντάσεων και επιθέσεων προς δημόσια πρόσωπα».
Ο Ευάγγελος Βενιζέλος δεν ήταν ποτέ ο πολιτικός που… κατέβαινε στα πλήθη. Ήταν ίσως… χαμηλά για το πολιτικό του μέγεθος. Δημοφιλής στη Θεσσαλονίκη, με δυνατό του σημείο τα αμφιθέατρα του πανεπιστημίου, κέρδιζε τη μάχη του σταυρού.
Ο «δικός του» ΕΝΦΙΑ
Κοινωνικά, ωστόσο, είναι ταυτισμένος με την επιβολή του ΕΝΦΙΑ. Υπουργός Οικονομικών το 2011, παρουσίασε στη Θεσσαλονίκη έναν έκτακτο, όπως είχε χαρακτηριστικά τονίσει, φόρο ακινήτων, το γνωστό «χαράτσι» στα χρόνια των μνημονίων. Στις 20 Δεκεμβρίου του 2013, με 152 «ναι» ο ΕΝΦΙΑ ψηφίστηκε από τη Βουλή και αποδείχτηκε ότι μόνο έκτακτος δεν ήταν. Κατά καιρούς άλλαξε όνομα, μορφή, τρόπο υπολογισμού και καταβολής, αλλά παραμένει παρών και είναι… κοινωνικά κατοχυρωμένος ως ο ΕΝΦΙΑ του Βενιζέλου.
Μπορεί ο Ευάγγελος Βενιζέλος να ήταν περισσότερο στο στοιχείο του με τους τομείς της… υψηλής πολιτικής, αλλά στις εσωκομματικές διεργασίες έβγαζε ένα άλλο… ταμπεραμέντο και γίνονταν αρκετά πιο λαϊκός, πιο… θνητός. Ειδικά στις αντιπαραθέσεις του με τον Γιώργο Παπανδρέου, στο προσκήνιο και το παρασκήνιο, με παροιμιώδες το… άδειασμα από το Ζάππειο…
Ήταν ξημερώματα της 17ης Σεπτεμβρίου 2007, λίγες ώρες μετά τη δεύτερη απανωτή ήττα του ΠΑΣΟΚ του Γιώργου Παπανδρέου από τη ΝΔ του Κώστα Καραμανλή. Προτού καν οριστικοποιηθούν τα ακριβή αποτελέσματα των εκλογών, εμφανίζεται στο Ζάππειο και σε διακαναλική σύνδεση ρίχνει το γάντι στον Γιώργο Παπανδρέου, διεκδικώντας την ηγεσία του κόμματος. Ηττήθηκε ξεκάθαρα στις εσωκομματικές εκλογές της 11ης Νοεμβρίου 2007, ενώ είχαν προηγηθεί διαμαρτυρίες, οργανωμένες ή μη, για τη στάση του…
Από τότε και κατά διαστήματα έχει «στολίσει» για τα καλά τον Γιώργο Παπανδρέου και τη σχέση του με το ΠΑΣΟΚ, όπως «του φευγάτου η μάνα δεν έκλαψε ποτέ». Σε μια σύσκεψη, μάλιστα στη Χαριλάου Τρικούπη, όπου ετοίμαζαν «δήλωση του προέδρου» για κάποιο γεγονός, ο Βενιζέλος ανέφερε μια διατύπωση και, απευθυνόμενος προς τον Παπανδρέου, κατέληξε: «Καλά, εσύ δεν μπορείς να τα πεις έτσι, αλλά κάνε μια προσπάθεια».
