Χρησιμοποιούν κοντόφθαλμες κομματικές σκοπιμότητες για τη συσπείρωση των ψηφοφόρων τους με ακραίες τακτικές, θυσιάζοντας το εθνικό συμφέρον.
Με κατασκευασμένες ιστορίες συνωμοσίας, fake news, ενορχηστρωμένες «δολοφονίες χαρακτήρων», σκανδαλολογία, εργαλειοποίηση θεσμών και ανθρώπινων τραγωδιών (βλέπε Τέμπη), συντεχνιακές λογικές και κρεσέντο λαϊκισμού η επιχείρηση της δήθεν αριστερόστροφης αντιπολίτευσης «τσακίστε την Κεντροδεξιά» βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη.
Η αντιπολίτευση επιλέγει την τοξικότητα, την ποινικοποίηση της πολιτικής ζωή, τον μηδενισμό σε ό,τι προτείνει ή θεσμοθετεί η κυβέρνηση και την προσωπική επίθεση αντί του προγραμματικού διαλόγου, επενδύοντας στην πόλωση και στο εμφυλιοπολεμικό σκηνικό με ορίζοντα τις επικείμενες εκλογές.
Μονοσήμαντα και με εμμονή, ορισμένος στόχος για την αυτοπροσδιοριζόμενη κεντροαριστερή αντιπολίτευση είναι η αποδυνάμωση του πολιτικού αντιπάλου πάση θυσία και με κάθε μέθοδο, θεμιτή ή αθέμιτη. Σχεδόν κανένα ενδιαφέρον, καμία προσδοκία για τη βελτίωση πολιτικών και την εξυπηρέτηση του δημοσίου συμφέροντος.
Μια αντιπολίτευση που δεν έμαθε σε ήπιους τόνους, σε σεβασμό και σε στρατηγικές με επίκεντρο την πολιτική ουσία, αλλά εκπαιδεύτηκε και αρίστευσε στην εμπρηστική ρητορική, την επιθετική και συχνά προσβλητική πολιτική συμπεριφορά.
Μια αντιπολίτευση των συνθημάτων και των σλόγκαν, που διαστρεβλώνει και υπερβάλλει απευθυνόμενη κυρίως στη συγκυρία και στο θυμικό.
Όχι για να ενώσει πολίτες στην εμπιστοσύνη και τη συμμετοχή στην πολιτική, αλλά για να διαμορφώσεις συμμάχους και συνενόχους στην πόλωση, στον διχασμό, στον κυνισμό και στην απαξίωση θεσμών.
Μεσαιωνικές τακτικές…
Κόμματα εντός και εκτός Κοινοβουλίου, που ανέχονται την ανομία, στο όνομα των κινημάτων και του ακτιβισμού. Παλιοί και νέοι της πολιτικής που επιλέγουν την τακτική της ανοικτής και επικοινωνιακής επίθεσης στους πολιτικούς τους αντιπάλους χωρίς ηθικούς ή άλλους φραγμούς, και μέσα ενημέρωσης σαν ώριμα από καιρό να αναπαραγάγουν και να διαδώσουν τα κύματα τοξικότητας.
Κραυγές, καλέσματα και απειλές από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης να φτιάχνουν στρατιές followers ενάντια στην… κακή και διεφθαρμένη κυβέρνηση. Χωρίς καμία αναστολή διαμορφώνουν ένα πολιτικό περιβάλλον με ασάφειες, παρερμηνείες και ενίοτε ψευδείς πληροφορίες, ακόμη κι αν χρειαστεί κάποιες φορές να ανακαλέσουν.
Βουλευτές και πολιτευτάδες μέσα από τους προσωπικούς τους λογαριασμούς σε πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης να προκαλούν, να χλευάζουν και να υβρίζουν, υπηρετώντας μία ανορθόδοξη, ανούσια και τελικά φαιδρή αντιπολίτευση.
Αγοραίοι χαρακτηρισμοί, ειρωνείες και ανήθικες επιθέσεις που απωθούν την κοινωνία από την πολιτική και απαξιώνουν θεσμούς και κόμματα. Είναι αυτές οι περιπτώσεις που –όπως συνηθίζει να λέει ο λαός– το κακό θα γυρίσει και πάνω σου!
Απογοήτευση και αποστασιοποίηση του πολίτη από τα κοινά –που καταλήγει σε υπονόμευση του θεσμικού ρόλου των κομμάτων και αμφισβήτηση της δημοκρατικής λειτουργίας– γίνονται λίπασμα στο έδαφος που επιδιώκουν να σπείρουν και να καλλιεργήσουν τα συμφέροντά τους ολιγοπώλια ή επιχειρηματικά κέντρα, ελέγχοντας την πολιτική εξουσία.
Κοντόφθαλμες κομματικές σκοπιμότητες για τη συσπείρωση των ψηφοφόρων τους με ακραίες τακτικές, θυσιάζοντας το εθνικό συμφέρον. Κύκλοι επιρροής και Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης που ωφελούνται από την πόλωση, καθώς αυτή αυξάνει την τηλεθέαση, την επισκεψιμότητα ή την πολιτική επιρροή.
«Δεν μπορώ να σιωπήσω μπροστά στην κανονικοποίηση της τοξικότητας που βιώνουμε το τελευταίο διάστημα, με αποκορύφωμα τις τελευταίες εβδομάδες. Αναφέρομαι στην ευκολία με την οποία εκτοξεύονται αβάσιμες κατηγορίες και στη βιαιότητα μιας δημόσιας εμμονικής στοχοποίησης επί τη βάσει κατασκευασμένων άθλιων ψεμάτων, που εκπορεύεται σε πολλές περιπτώσεις από εκτελεστές συμβολαίων δολοφονίας χαρακτήρων που ενδύονται τον μανδύα της ερευνητικής δημοσιογραφίας. Ανατροφοδοτείται από ανώνυμα προφίλ του Διαδικτύου και δυστυχώς υιοθετείται με ευκολία ακόμα και από αρχηγούς κομμάτων της αντιπολίτευσης. Είναι εξοργιστικό και ταυτόχρονα βαθιά λυπηρό. Απαιτείται τώρα, περισσότερο από ποτέ, η δημιουργία ενός αρραγούς μετώπου απέναντι στο φαινόμενο αυτό».
Με αυτά τα λόγια ο Κυριάκος Μητσοτάκης περιέγραψε το πολιτικό σκηνικό των ημερών, μέσα στο οποίο ξεκίνησε η μεγάλη περιπέτεια υγείας του στενού του συνεργάτη, Γιώργου Μυλωνάκη.
«Οι πιο σκοτεινές σελίδες της Ελληνικής Δημοκρατίας στα 50 χρόνια της ήταν οι σελίδες στις οποίες ερχόντουσαν κάποια κόμματα της Αντιπολίτευσης και κάποιοι πολιτικοί να επενδύσουν στον ανθρώπινο πόνο και στην τοξικότητα και να την αναπαραγάγουν. Αυτό πήγε καλά για τη χώρα; Γυρίσαμε σελίδα. Σε ό,τι μας αφορά, δεν θα ανεχτούμε κανέναν υπαινιγμό», είπε από το βήμα της Βουλής ο Κυριάκος Πιερρακάκης.
Και πόσες φορές η αντιπολίτευση δεν συνέχισε απτόητη το… τροπάρι της. Πόσες φορές η Αριστερά της εντιμότητας και της ηθικής δεν κραύγαζε για το έλλειμμα εμπιστοσύνης στη Δικαιοσύνη και στους λειτουργούς της, ανεχόμενη ή υπεραμυνόμενη της… ζούγκλας και του χάους. Οι δήθεν δημοκράτες που κατά καιρούς έκαναν πλιάτσικο σε βάρος της ίδιας της Δημοκρατίας.
Κάπως έτσι φθάσαμε στη φονική επίθεση με γκαζάκια στη Θεσσαλονίκη κατά στελεχών της ΝΔ και στα απειλητικά συνθήματα στους τοίχους του σπιτιού και του γραφείου της Σέβης Βολουδάκη στα Χανιά, που επικαλούνται το… δίκαιο στα εγκληματικά ανδραγαθήματα των δολοφόνων.
Βούρκος και λάσπη. Μία πολιτική που ασφυκτιά στην υποκουλτούρα και στη μεθόδευση. «Τοξικότητα και εμφύλιος πετροπόλεμος», όπως είπε ο Κωστής Χατζηδάκης. Επικίνδυνη στρατηγική και πολέμια μιας στιβαρής και σύγχρονης πολιτικής που έχει ανάγκη η χώρα. Εξάλλου η ιστορία διδάσκει ότι η τοξικότητα και η ακραία ρητορική ευνοούν τη βία.
Και ας μην αναλωνόμαστε στα δάκρυα και στην ανησυχία για τα καθημερινά περιστατικά επιθέσεων από ενηλίκους και ανηλίκους. Με βία τους μεγαλώνουμε. Με τοξικά αέρια τους δηλητηριάζουμε από τα… πάνω πατώματα της κοινωνίας. Το πολιτικό σύστημα, τα media και την επιχειρηματική διαπλοκή.
