Η πολιτική ζωή έχει μετατραπεί σε ένα μόνιμο στρες τεστ, με το Μέγαρο Μαξίμου σε ρόλο καρδιολόγου.
Η «Μέθοδος Μητσοτάκη» εφαρμόζεται με απόλυτη ακρίβεια, υποβάλλοντας τους αρχηγούς της αντιπολίτευσης σε ένα εξοντωτικό πολιτικό λαχάνιασμα, την ώρα που οι ίδιοι ψάχνουν απεγνωσμένα για λίγο «πολιτικό οξυγόνο».
Ο Αλέξης Τσίπρας, ο Νίκος Ανδρουλάκης και οι λοιποί «ασθενείς» μοιάζουν με απροπόνητους δρομείς που εγκλωβίστηκαν σε μαραθώνιο με ρυθμό σπριντ. Αντί για ένα σοβαρό, «κοστολογημένο πρόγραμμα» και μια «ρεαλιστική εναλλακτική» πρόταση, το μόνο που ψελλίζουν μεταξύ δύο βαριών αναπνοών είναι το γνωστό, κουρασμένο «να φύγει ο Μητσοτάκης». Κυνηγούν λαχανιασμένοι την καθημερινή ατζέντα του πρωθυπουργού, ο οποίος ανεβάζει διαρκώς την ταχύτητα στον διάδρομο του γυμναστηρίου, αφήνοντάς τους να παραπατούν.
Το τελικό συμπέρασμα αυτού του ιδιότυπου ιατρικού ελέγχου είναι αμείλικτο: το πρόβλημά τους δεν είναι απλώς η κακή φυσική τους κατάσταση, αλλά η πλήρης απουσία πολιτικής πυξίδας. Οσο οι «ασθενείς» αρνούνται να αλλάξουν θεραπευτική αγωγή και να εκσυγχρονίσουν τον βηματισμό τους, το πολιτικό τους μέλλον θα παραμένει «διασωληνωμένο». Το πραγματικό πρόβλημα θα φανεί στις κάλπες, εκεί όπου η άνοιξη θα φέρει τις εθνικές εκλογές και η διάγνωση των ψηφοφόρων θα γραφτεί οριστικά, ενώ αυτοί κατάκοποι θα βλέπουν τον Κυριάκο Μητσοτάκη να κάνει έναν ακόμη γύρο…
