Η ΕΛ.Α.Σ. βρίσκεται ξανά και ξανά στη δύσκολη θέση να μαζεύει τα αμάζευτα από τα απανωτά και αλλεπάλληλα φάλτσα των πολιτικών στελεχών της.
Ενας διαρκής και επίμονος πονοκέφαλος φαίνεται να έχει εγκατασταθεί για τα καλά στα υψηλά κλιμάκια της ΕΛΑΣ, καθώς ο Αλέξης Τσίπρας βρίσκεται ξανά και ξανά στη δύσκολη θέση να μαζεύει τα αμάζευτα από τα απανωτά και αλλεπάλληλα φάλτσα των πολιτικών του στελεχών.
Εκεί ακριβώς που το νέο αυτό εγχείρημα προσπαθεί να εκπέμψει έναν άλλο αριστερό αέρα, τα ίδια του τα πρόσωπα φροντίζουν με τις τοποθετήσεις τους να υπονομεύουν την όλη προσπάθεια. Βέβαια, θα πρέπει να ξεπεραστούν και τα φάουλ του ίδιου του αρχηγού, κυρίως στα οικονομικά.
Τα πρώτα φάλτσα
Η αρχή του κακού έγινε με την τοποθέτηση του Νίκου Νυφούδη στη θέση του αναπληρωτή εκπροσώπου Τύπου. Το επιβαρυμένο ψηφιακό του παρελθόν, καθώς και παλαιότερες δημόσιες αναφορές του, στις οποίες στόλιζε με βαριές εκφράσεις τον ίδιο τον Αλέξη Τσίπρα, ήρθαν από την αρχή στη δημοσιότητα.
Στο ενδιάμεσο μεσολάβησαν κι άλλα παρόμοια περιστατικά, για να έρθει στη συνέχεια το επόμενο και ίσως πιο ηχηρό πλήγμα από τον αναπληρωτή τομεάρχη Οικονομικών, Γιώργο Παππά. Οι ιδιαίτερα «προωθημένες» αναφορές του περί φορολόγησης και καταγραφής κοσμημάτων ή άλλων αντικειμένων αξίας που βρίσκονται φυλαγμένα σε τραπεζικές θυρίδες, στο πλαίσιο μάλιστα μιας λεγόμενης «πατριωτικής εισφοράς», άνοιξαν διάπλατα τον δρόμο για έναν σφοδρό πόλεμο από την πλευρά της αντιπολίτευσης. Το κόμμα έτρεχε εκ των υστέρων να σώσει ό,τι σωζόταν, επικαλούμενο εμμέσως την απειρία του στελέχους του.
Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, οι νέες ασαφείς τοποθετήσεις του Νίκου Νυφούδη σχετικά με μια «Παγκόσμια Βάση Δεδομένων» για τον εντοπισμό του πλουσιότερου 1% των Ελλήνων ήρθαν να συμπληρώσουν με τον χειρότερο τρόπο το παζλ των λανθασμένων εντυπώσεων. Οσο όμως το ένα αυτογκόλ διαδέχεται το άλλο, η αίσθηση που τελικά εμπεδώνεται στους πολίτες είναι αυτή ενός ανησυχητικά προχειροφτιαγμένου πολιτικού φορέα, χωρίς ουσιαστικό βάθος και σοβαρή στελέχωση.
Τα νέα αυτογκόλ
Η πλέον πρόσφατη περίπτωση ήταν αυτή του Φραγκίσκου Κουτεντάκη. Παρά τις όποιες διευκρινίσεις και διορθώσεις επιχειρήθηκαν εκ των υστέρων, η πολιτική ζημιά είχε ήδη προκληθεί, καθώς ο ίδιος μπέρδεψε τα δισεκατομμύρια σε δημόσιες τοποθετήσεις του, εκθέτοντας για ακόμη μία φορά τον αρχηγό του κόμματος και την αξιοπιστία του οικονομικού προγράμματος του σχηματισμού.
Και ενώ το ενδιαφέρον της επικαιρότητας και οι συζητήσεις όλων ήταν επικεντρωμένες στο «ατόπημα» Κουτεντάκη, ήρθε στο προσκήνιο η Νεκταρία Αγγελάκη από τη Θεσσαλονίκη. Η ίδια εξέφρασε δημόσια την άποψή της για τις πιθανές συμμαχίες του κόμματος μετά τις εκλογές, προκαλώντας έντονες αντιδράσεις πολλών αριστερών ψηφοφόρων και στελεχών, που είδαν τις γραμμές του κόμματος να θολώνουν επικίνδυνα, αφού απέφυγε να αποκλείσει κατηγορηματικά τη… Νέα Δημοκρατία –βέβαια, τη ΝΔ δεν τη ρώτησε κανείς… αν θέλει.
Σε κάθε περίπτωση, στο επιτελείο του Αλέξη Τσίπρα φαίνεται πως δεν έχουν κατανοήσει ακόμη έναν θεμελιώδη κανόνα της σύγχρονης επικοινωνίας, που λέει πως όταν δημιουργείται μείζον πολιτικό θέμα από ένα φάλτσο κάποιου στελέχους ή ακόμα και του ίδιου του αρχηγού και αυτό αναπαράγεται στα ΜΜΕ και στα κοινωνικά δίκτυα, η όποια εκ των υστέρων διόρθωση ή αναδίπλωση ελάχιστα αμβλύνει τις εντυπώσεις.
Η ουσιαστική πολιτική ζημιά έχει ήδη συντελεστεί, αφήνοντας πίσω της ένα ισχυρό αποτύπωμα ερασιτεχνισμού που δύσκολα σβήνει και που φαίνεται ήδη στα ποιοτικά στοιχεία των δημοσκοπήσεων και όχι μόνο.
Κεραυνοί Πανούση για Τσίπρα και διαπλοκή
Ο Γιάννης Πανούσης, που βρέθηκε στην κομβική θέση του αναπληρωτή υπουργού Προστασίας του Πολίτη στην πρώτη διακυβέρνηση του 2015, δεν συνηθίζει να μασάει τα λόγια του.
Με μια συνέντευξη στο «Documento» που προκάλεσε αίσθηση, ο καθηγητής και πρώην υπουργός έβαλε στο στόχαστρο το πολιτικό μέλλον του Αλέξη Τσίπρα, αγγίζοντας την πιο ευαίσθητη χορδή της δημοκρατικής λειτουργίας, αυτή της διαφάνειας και της ανεξαρτησίας των πολιτικών προσώπων. Το κεντρικό του επιχείρημα ήταν αφοπλιστικό. Σε μια υγιή δημοκρατία, οι πολιτικοί αρχηγοί οφείλουν να αναδεικνύονται μέσα από τα σπλάχνα της βάσης, από τους ίδιους τους πολίτες, και όχι να διορίζονται ή να προωθούνται από εξωθεσμικά και ιδιωτικά συμφέροντα.
Για τον Γ. Πανούση, το μεγάλο στοίχημα του πρώην πρωθυπουργού δεν είναι πλέον το αν διατηρεί την αριστερή του ταυτότητα. Αυτή η ετικέτα, όπως σημειώνει με νόημα, μάλλον ούτε στον ίδιο τον Τσίπρα ταιριάζει πια ούτε εκφράζει τις σημερινές του θέσεις. Το πραγματικό στοίχημα, ο «σταυρός» που καλείται να κουβαλήσει ο Αλέξης Τσίπρας, είναι να αποδείξει στην πράξη πως δεν είναι βουτηγμένος στη διαπλοκή.
Ο πρώην υπουργός δεν διστάζει να αμφισβητήσει ανοιχτά την αυθεντικότητα της προσπάθειας ανανέωσης του προφίλ του. Κάνει λόγο για ένα «rebranding» που θυμίζει περισσότερο «rebound», ένα πολιτικό επαναλανσάρισμα δηλαδή, που φαίνεται προσχεδιασμένο από άλλους κύκλους και εκτός των κομματικών τειχών.
Η προειδοποίηση του Γ. Πανούση κλείνει με μια βαριά κουβέντα που συμπυκνώνει όλη την ουσία της κριτικής του και υποστηρίζει ότι το ζητούμενο πλέον για τον Αλέξη Τσίπρα δεν είναι καν το αν μπορεί να εμφανιστεί ως ένας απόλυτα ανεξάρτητος παίκτης, αλλά το να προστατεύσει την υστεροφημία του και να μην καταλήξει, στο τέλος της διαδρομής, ένας απλός… αχυράνθρωπος ξένων -διαπλεκόμενων- επιδιώξεων.
