Ο Τσίπρας βγάζει το εντιμόμετρο (του) επιχειρώντας να διαγράψει το παρελθόν, όπως έκανε με τον ΣΥΡΙΖΑ και τους (πρώην) συντρόφους του.
Το 2015 βρέθηκε στην εξουσία εργαλειοποιώντας το κύμα της αγανάκτησης και του θυμού που προκάλεσε η οικονομική κρίση υποσχόμενος τα πάντα στους πάντες και κυρίως το σκίσιμο του μνημονίου με έναν νόμο και ένα άρθρο, για να φτάσουμε στο κλείσιμο των τραπεζών, στα capital controls και σε μια «κωλοτούμπα» που άφησε τους πολίτες με τα… νταούλια στο χέρι.
Την περίοδο διακυβέρνησης λειτούργησαν –σύμφωνα με τον τότε αρμόδιο υπουργό Σταύρο Κοντονή– παραϋπουργεία Δικαιοσύνης εντός του Μεγάρου Μαξίμου. Επιχειρήθηκε ο έλεγχος της Δικαιοσύνης και παράλληλα ο έλεγχος της ενημέρωσης μέσα από τον γνωστό διαγωνισμό για τις τηλεοπτικές άδειες και το ινστιτούτο της Φλωρεντίας με τα βοσκοτόπια και την επιχείρηση δημιουργίας του ΣΥΡΙΖΑ Channel.
Η σαλαμοποίηση δημόσιων έργων για τη διευκόλυνση συγκεκριμένων εργολάβων οδήγησε σε απίστευτες καθυστερήσεις. Οι μουσαμάδες στο μετρό της Θεσσαλονίκης παραμένουν κυρίαρχο στοιχείο της λογικής της διακυβέρνησης της χώρας, ενώ ησκευωρία της Novartis και η στοχοποίηση –και δολοφονία χαρακτήρων– πολιτικών αντίπαλων έχει αποδειχθεί και με τη βούλα.
Οι ψεύτικες υποσχέσεις, οι δεσμεύσεις που ουδέποτε τηρήθηκαν, τα όσα έγιναν τα 4,5 χρόνια διακυβέρνησης δεν μετριούνται από το… εντιμόμετρο και δεν ακουμπούν το ηθικό πλεονέκτημα της Αριστεράς που επιχειρεί να επαναφέρει στο προσκήνιο για να μαζέψει τον κόσμο του από τα κόμματα στα οποία διασπάστηκε ο ΣΥΡΙΖΑ με τη συμμετοχή του.
Ούτε αυτό που έγινε με τον ποινικό κώδικα, μια εβδομάδα προτού κλείσει η Βουλή για τις εκλογές του 2019, με το βαρύ έγκλημα να εκμεταλλεύεται τις νέες διατάξεις που καταγγέλθηκαν μέχρι και από τη νεολαία του ΣΥΡΙΖΑ, ενώ δεν είναι λίγοι και ούτε τυχαίοι αυτοί που επωφελήθηκαν από τη μετατροπή ποινών για συγκεκριμένα εγκλήματα σε ελαφρύτερες.
Το εντιμόμετρο δεν καταγράφει ούτε την κακοστημένη παράσταση το βράδυ της φονικής πυρκαγιάς στο Μάτι και την παρουσία του στο κέντρο επιχειρήσεων της Πυροσβεστικής όπου ρωτούσε για το πού θα πετάξουν τα πυροσβεστικά αεροσκάφη την επόμενη ημέρα χωρίς αναφορά στους δεκάδες νεκρούς που ήδη υπήρχαν.
Ο Αλέξης Τσίπρας ζητεί δεύτερη ευκαιρία. Μόνο που αυτή του δόθηκε και την έχασε. Του δόθηκε το 2019 όταν οι πολίτες ψήφισαν το κόμμα του για αξιωματική αντιπολίτευση. Το ότι δεν του άρεσε αυτός ο ρόλος είναι άλλο θέμα.
