Καθοριστικές θα είναι οι επόμενες δύο εβδομάδες για το αν θα υπάρξει κάποια υποτυπώδης πολιτική διέξοδος για το κόμμα του Σωκράτη Φάμελλου.
Το σκηνικό στον ΣΥΡΙΖΑ θυμίζει πια όλο και περισσότερο μια παρατεταμένη εσωκομματική περιδίνηση, όπου η πολιτική σοβαρότητα δίνει τη θέση της σε ένα ατέρμονο παρασκήνιο γεμάτο αντιφάσεις και προσωπικές στρατηγικές.
Η τελευταία πράξη του δράματος παίζεται με φόντο την κίνηση των 73 «ανταρτών», οι οποίοι με επίσημο αίτημά τους ζητούν την άμεση σύγκληση της Κεντρικής Επιτροπής μέσα στο επόμενο δεκαπενθήμερο, και συγκεκριμένα μέχρι τις 15 Ιουλίου.
Το κόμμα βρίσκεται σε κατάσταση ολοκληρωτικής νευρικής κρίσης, με τα στελέχη να αναζητούν εναγωνίως πυξίδα σε ένα τοπίο πλήρους αποδιοργάνωσης, όπου οι προσωπικοί εγωισμοί επικρατούν της συλλογικής λογικής.
Οι 73 υπογράφοντες επικαλούνται την ανάγκη να συζητηθούν οι ραγδαίες πολιτικές εξελίξεις, οι συνεχείς παραιτήσεις μελών και ο στρατηγικός προσανατολισμός του χώρου, όμως πίσω από τις προσεκτικά διατυπωμένες θεσμικές εκφράσεις κρύβεται μια βαθιά υπαρξιακή αγωνία για το αύριο.
Στο επίκεντρο αυτής της πολιτικής θύελλας βρίσκεται ο Σωκράτης Φάμελλος, η στάση του οποίου προκαλεί πλέον από ειρωνικά χαμόγελα μέχρι έντονες αντιδράσεις στο εσωτερικό, με πολλούς να τον αντιμετωπίζουν σχεδόν σαν ένα σύγχρονο πολιτικό ανέκδοτο.
Εμφανίζεται να κάνει την πάπια, προσποιούμενος ότι δεν καταλαβαίνει το μέγεθος της κρίσης και τη γενικευμένη αποσύνθεση, ενώ οι επικριτές του τον κατηγορούν ανοιχτά ότι το μόνο που επιδίωκε μέχρι πρότινος ήταν να παραδώσει τα απομεινάρια του ΣΥΡΙΖΑ στα «πόδια» του Αλέξη Τσίπρα, του ανθρώπου που, κατά κοινή ομολογία πολλών, συνέβαλε καθοριστικά στη διάλυση του κομματικού οικοδομήματος.
Ωστόσο, το πολιτικό ένστικτο της επιβίωσης μπορεί να αποδειχθεί ισχυρότερο από κάθε άλλη επιδίωξη, οδηγώντας προσεχώς τον Σ. Φάμελλο σε μια θεαματική κυβίστηση.Κάποιες πληροφορίες από τους διαδρόμους της Κουμουνδούρου τον θέλουν να αλλάζει άρδην τροπάριο, εγκαταλείποντας τις θεωρίες περί παράδοσης των κλειδιών και αρχίζοντας να μιλά πιο συγκεκριμένα για αυτόνομη πορεία και εκλογική κάθοδο.
Για πολλούς πολιτικούς παρατηρητές πρόκειται για μια απεγνωσμένη προσπάθεια να διατηρήσει τη θέση του στο τιμόνι ενός μικρού πια κόμματος, ποντάροντας στη διατήρηση των δικών του προσωπικών προνομίων και ισορροπημάτων, έστω κι αν αυτό σημαίνει ότι ηγείται μιας διαρκώς συρρικνούμενης πολιτικής δύναμης.
Την ίδια στιγμή, το επίσημο κείμενο των μελών της Κεντρικής Επιτροπής προσπαθεί να ντύσει με έναν μανδύα σοβαρότητας αυτή τη χαοτική πραγματικότητα.
Στο αίτημά τους τονίζουν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ένα δημοκρατικό κόμμα της Αριστεράς με εκλεγμένα όργανα και συλλογικό σχέδιο, ζητώντας να προσδιοριστεί η στρατηγική για την επόμενη περίοδο, να εξεταστούν οι πολιτικές συνεργασίες και να προετοιμαστεί η παρουσία του κόμματος στη Διεθνή Εκθεση Θεσσαλονίκης, καθώς και να διασφαλιστεί η ετοιμότητα για ενδεχόμενες κάλπες.
Ομως η αριστερή πολιτική βάση παρακολουθεί μάλλον αποστασιοποιημένη, αν όχι εξοργισμένη, τις εσωτερικές ίντριγκες στελεχών που μοιάζουν να ενδιαφέρονται περισσότερο για τις καρέκλες τους παρά για την παραγωγή ουσιαστικής αντιπολίτευσης.
Οι επόμενες δύο εβδομάδες θα είναι καθοριστικές για το αν θα υπάρξει κάποια υποτυπώδης πολιτική διέξοδος. Η σύγκληση του οργάνου δεν θα είναι απλώς μια τυπική διαδικασία, αλλά μια μετωπική σύγκρουση για την πολιτική επιβίωση όσων έχουν απομείνει στο κόμμα.
Αν ο ΣΥΡΙΖΑ καταφέρει να βγει ζωντανός από αυτό το νέο μπάχαλο ή αν θα επιταχυνθεί η πορεία του προς την πλήρη πολιτική απαξίωση, είναι κάτι που θα κριθεί σε αυτή την επικείμενη, εκρηκτική συνεδρίαση.
