Ακυρώθηκε, με απόφαση του Αρείου Πάγου, η καταδίκη του πρώην επικεφαλής της ΕΛΣΤΑΤ για τα όσα είχε αποκαλύψει το 2010 περί πραγματικών στοιχείων για το έλλειμμα και το χρέος της χώρας.
Η απόφαση του Αρείου Πάγου
Με απόφασή του ο Αρειος Πάγος ακυρώνει την καταδίκη σε βάρος του Ανδρέα Γεωργίου, πρώην επικεφαλής της ΕΛΣΤΑΤ, για τα όσα είχε αποκαλύψει το 2010 περί πραγματικών στοιχείων για το έλλειμμα και το χρέος της χώρας. Είχε προηγηθεί, τον Μάρτιο του 2023, η ομόφωνη καταδίκη της Ελλάδας από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων για την παραβίαση του δικαιώματος του Ανδρέα Γεωργίου σε μια δίκαιη δίκη.
Με αυτή τη σκηνή πέφτει οριστικά η αυλαία σε μία σκοτεινή και βρόμικη σελίδα στα πολιτικά και δικαστικά χρονικά της μεταπολιτευτικής ιστορίας της χώρας. Τίτλοι τέλους σε ένα από τα πλέον σκιώδη και μολυσματικά πολιτικά μονόπρακτα ανθρωποφαγίας στον βωμό του μικροκομματικού συμφέροντος.
Τα πραγματικά στοιχεία
Ο Ανδρέας Γεωργίου, σε μία… αυτονόητη πράξη, εφάρμοσε τους ευρωπαϊκούς κανόνες για να υπολογίσει τα μεγέθη του ελλείμματος και του χρέους, βάζοντας τέλος στην… κάλπικη εποχή των «Greek Statistics». Στοχοποιήθηκε με αγριότητα και κηρύγματα μίσους για πολιτικές σκοπιμότητες και παραπέμφθηκε στη Δικαιοσύνη.
Η μακροχρόνια δικαστική του περιπέτεια έληξε οριστικά με την πλήρη δικαίωσή του από τον Αρειο Πάγο τον Σεπτέμβριο του 2026, εγείροντας σοβαρά ζητήματα για το ελληνικό σύστημα απονομής δικαιοσύνης. Οταν ο Ανδρέας Γεωργίου ανέλαβε επικεφαλής της ΕΛΣΤΑΤ το 2010, η χώρα βρισκόταν ήδη σε βαθιά κρίση και είχε υπογράψει το πρώτο μνημόνιο.
Το παράπτωμα του Α. Γεωργίου που, σύμφωνα με τους επικριτές και πολέμιούς του, άγγιζε τα όρια της… εσχάτης προδοσίας ήταν ότι αποτύπωσε το πραγματικό μέγεθος του ελλείμματος του 2009, αναθεωρώντας το στο 15,4% του ΑΕΠ, συμπεριλαμβάνοντας, με βάση τα στοιχεία της Eurostat, τα χρέη των ΔΕΚΟ.
Το πολιτικό σύστημα ανασκουμπώθηκε όταν αντιλήφθηκε ότι οι υπολογισμοί Γεωργίου θα… έβγαζαν στη σέντρα τους πολιτικά υπεύθυνους της δημοσιονομικής εκτροπής της περιόδου 2004-2009 και, με… πρωτοπόρες τις δυνάμεις του λαϊκισμού, κατασκεύασε ένα βολικό αφήγημα.
Ισχυρίστηκαν, λοιπόν, οι εκπρόσωποι της διακυβέρνησης ότι ο Α. Γεωργίου «διόγκωσε τεχνητά» το έλλειμμα για να οδηγήσει την Ελλάδα στα μνημόνια και του απέδωσαν εμμέσως εγκληματικές ευθύνες για την ενδεχόμενη χρεοκοπία της χώρας.
Τι υπολόγισε η ΕΛΣΤΑΤ
Για να αναδείξει τα πραγματικά στοιχεία, ο Α. Γεωργίου υπολόγισε τα δημοσιονομικά ισοζύγια των συσσωρευμένων υποχρεώσεων των σιδηροδρόμων και άλλων δημόσιων επιχειρήσεων, το τεράστιο εμπορικό χρέος που είχε συσσωρευτεί προς τους προμηθευτές του Δημοσίου και κατέδειξε τις υπερβολικά αισιόδοξες φορολογικές εκτιμήσεις που διόγκωναν τα έσοδα με ποσά από την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής.
Και μπορεί ο τρόπος υπολογισμού του χρέους και του ελλείμματος που εφάρμοσαν οι αρχές της χώρας να ήταν μία… πεπατημένη μέθοδος και τακτική, αλλά την κρίσιμη δεκαετία, πριν σκάσει η φούσκα και αποκαλυφθεί η δημοσιονομική κρίση, μάλλον οι διαδοχικοί κυβερνώντες το παράκαναν.
Ετσι, απέναντι στις τότε αποκαλύψεις Γεωργίου συντεταγμένα συνασπίστηκαν και μέσω της Δικαιοσύνης επιχείρησαν να… εξοντώσουν την όποια θεσμική υπόσταση και παρέμβαση του τότε επικεφαλής της ΕΛΣΤΑΤ.
Επτά δίκες
Ούτε μία ούτε δύο, αλλά επτά ήταν οι δίκες κατά του Ανδρέα Γεωργίου. Το 2011 ξεκίνησε ο… μαραθώνιος, στον οποίο καταγράφηκαν δύο αθωώσεις, που αναιρέθηκαν από την εισαγγελία του Αρείου Πάγου, και καταδίκη δύο ετών το 2017 με αναστολή για «παράβαση καθήκοντος».
Η καταδικαστική απόφαση, ωστόσο, και το έωλο και αντιφατικό σκεπτικό της είναι μάλλον και αυτά που σηματοδοτούν την αρχή του τέλους για την οριστική δικαίωση του Α. Γεωργίου. Η παράβαση που φέρεται να διέπραξε έγκειται στο ότι έστειλε στη Eurostat τα πραγματικά στοιχεία για τα δημόσια οικονομικά της Ελλάδας, χωρίς προηγουμένως να τα εγκρίνει το διοικητικό συμβούλιο της ΕΛΣΤΑΤ.
Η λειτουργία του διοικητικού συμβουλίου είχε ανασταλεί, όταν αποκαλύφθηκε ότι ο υπολογιστής του επικεφαλής της Αρχής παραβιαζόταν συστηματικά από τον αναπληρωτή του, με σκοπό να υποκλέπτονται οι επικοινωνίες του με τις Βρυξέλλες.
Για περισσότερα από 15 χρόνια, ο Ανδρέας Γεωργίου βρέθηκε εγκλωβισμένος σε ένα θέατρο του παραλόγου και η χώρα εκτέθηκε σε όλο τον κόσμο. Η εμμονική δίωξη ενός διεθνώς αναγνωρισμένου οικονομολόγου προκάλεσε την έντονη αντίδραση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, του ΔΝΤ και διεθνών στατιστικών ινστιτούτων, πλήττοντας σοβαρά και την αξιοπιστία της ελληνικής Δικαιοσύνης.
Η ευρωπαϊκή παρέμβαση
Ο Αρειος Πάγος με την αθωωτική του απόφαση έβαλε τέλος στη δικαστική δίωξη που υπέστη ο Ανδρέας Γεωργίου, ο οικονομολόγος που κλήθηκε να εγκαταλείψει τη σταδιοδρομία του στο ΔΝΤ, για να γίνει το 2010 πρόεδρος της Ελληνικής Στατιστικής Υπηρεσίας, ΕΛΣΤΑΤ. Έκανε, όμως, το λάθος να βγει έξω από τη… γραμμή της πεπατημένης που είχε συμφωνήσει το πολιτικό σύστημα διακυβέρνησης της χώρας και να αποκαλύψει το πραγματικό μέγεθος του ελληνικού δημόσιου χρέους.
Προοίμιο της απόφασης του Ανώτατου Δικαστηρίου της χώρας ήταν η απόφαση που έλαβε το 2023 το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, υποχρεώνοντας τον Αρειο Πάγο να επανεξετάσει μια υπόθεση που μέχρι τότε είχε διεξαχθεί κατά τρόπο που παραβίαζε το δικαίωμα σε δίκαιη δίκη.
Από όλη αυτή την περιπέτεια, με θύμα πρωτίστως τον Α. Γεωργίου και την οικογένειά του, παραμένει αναπάντητο από αυτούς που οφείλουν να πάρουν σαφή θέση -κυρίως τους πολιτικούς και τα πολιτειακά στελέχη- το εξής: Οι όποιες αποφάσεις στ’ όνομα της χώρας και της λειτουργίας της κεντρικής διοίκησης πρέπει να βασίζονται σε πραγματικά δεδομένα ή σε… διαμορφωμένα, «πειραγμένα» στοιχεία, προσαρμοσμένα στις εκάστοτε πολιτικές ανάγκες;
