Η εκκίνηση των διαδικασιών για τη συνταγματική αναθεώρηση υπό τις υπάρχουσες συνθήκες συνιστά τολμηρό βήμα υπέρβασης του αναχρονιστικού κομματισμού.

Η πρωτοβουλία του πρωθυπουργού, Κυριάκου Μητσοτάκη, εν μέσω... υποβοηθούμενων εντάσεων και κλιμακούμενης τοξικότητας, όπως κατέδειξαν οι αντιδράσεις των κομμάτων της αντιπολίτευσης, ξαναβάζει την πολιτική στο επίκεντρο των εξελίξεων υπό τη μορφή διακυβεύματος από το οποίο θα κριθεί η ωριμότητα του πολιτικού συστήματος.

Πέραν αυτού, το γεγονός ότι ο διάλογος θα ανοίξει από την παρούσα Βουλή, ώστε η αναθεώρηση να ολοκληρωθεί από την επόμενη, δίνει τη δυνατότητα στην αξιωματική αντιπολίτευση να πάρει αποστάσεις από τον λαϊκισμό και να συνταχθεί με τις υγιείς πολιτικές δυνάμεις, όπως έπραξε την περίοδο της κρίσης και της επιχειρούμενης από τον ΣΥΡΙΖΑ «δραχμοποίησης» της Ελλάδας.

Προφανώς συναίνεση δεν σημαίνει συμπόρευση, αλλά και σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να εκληφθεί από το ΠΑΣΟΚ ως «ευκαιρία» ενός διαλόγου που θα έχει τη μορφή «δούναι και λαβείν». Να το πω πιο απλά, σου «δίνω» το άρθρο 16 και εσύ δεν προχωράς στον επανακαθορισμό της έννοιας της μονιμότητας στο Δημόσιο.

Σε κάθε περίπτωση, η έννοια των «ευρύτερων συναινέσεων» δεν συνεπάγεται την «ιδεολογική αιχμαλωσία» της Νέας Δημοκρατίας.