Έναν μήνα, σχεδόν, μετά την έναρξη των αμερικανοϊσραηλινών αεροπορικών επιδρομών κατά του Ιράν, ο πόλεμος έχει ήδη διαμορφώσει το τοπίο της εσωκομματικής μάχης των Ρεπουμπλικανών για το 2028.
Ο αντιπρόεδρος Βανςκαι ο υπουργός Εξωτερικών Ρούμπιο, οι δύο κύριοι διεκδικητές της διαδοχής Τραμπ, βλέπουν τις προοπτικές τους να επηρεάζονται άμεσα από την εξέλιξη της σύγκρουσης.
Ο Βανς, εκπρόσωπος της πτέρυγας «America First», είχε εκφράσει επιφυλάξεις για τη στρατιωτική εμπλοκή στο Ιράν. Σύμφωνα με ρεπορτάζ του Hill και του Politico, ο Τραμπ τον χαρακτήρισε «λιγότερο ενθουσιώδη» για την επιχείρηση, ενώ ο ίδιος εμφανίστηκε επιφυλακτικός σε δηλώσεις του, υπερασπιζόμενος μόνο την «περιορισμένη» στόχευση πυρηνικών εγκαταστάσεων.
Αυτή η στάση, που αντανακλά την ιστορική του αντίθεση σε «αιώνιους πολέμους», έρχεται σε αντιδιαστολή με τις πράξεις της διοίκησης Τραμπ και του κοστίζει πολιτικά: δημοσκοπήσεις του Center Square (17 Μαρτίου) δείχνουν ότι το προβάδισμά του έχει μειωθεί από 50% σε περίπου 45%, ενώ σε αγορές πρόβλεψης (Federal News Network, 11 Μαρτίου) η πιθανότητά του για υποψηφιότητα έπεσε κάτω από 37%.
Αντίθετα, ο Ρούμπιο, ως υπουργός Εξωτερικών, έχει αναδειχθεί σε κεντρικό πρόσωπο της επιχείρησης. Σύμφωνα με το NBC News και τους «New York Times», ήταν παρών στο «πολεμικό δωμάτιο» του Μαρ α Λάγκο, ενημέρωσε το Κογκρέσο και προωθεί σκληρή γραμμή κατά του ιρανικού καθεστώτος. Θέση που υπερασπιζόταν χρόνια ως γερουσιαστής.
Οι δωρητές στο Μαρ α Λάγκο δείχνουν την ξεκάθαρη υποστήριξή τους στο πρόσωπό του ως «διάδοχο» του Τραμπ, ενώ δημοσκοπήσεις δείχνουν άνοδο 3-5 ποσοστιαίων μονάδων (17%-27% σε εθνικές έρευνες). Το 77%-85% των Ρεπουμπλικανών εγκρίνει τις επιδρομές (Reuters/Ipsos), ενισχύοντας το προφίλ του Ρούμπιο.
Οι συνέπειες είναι διπλές. Αν η επιχείρηση ολοκληρωθεί γρήγορα με «νίκη» (όπως υποστηρίζει ο Τραμπ), ο Ρούμπιο θα εμφανιστεί ως το ικανό «γεράκι» που υλοποίησε την ισχυρή εξωτερική πολιτική. Αν όμως το κόστος ανθρώπινων ζωών και δολαρίων αυξηθεί, η σκεπτικιστική στάση του Βανς μπορεί να τον αναδείξει ως τον «υπεύθυνο» που προειδοποιούσε για «παγίδες».
Αν ο πόλεμος παραταθεί και οι τιμές πετρελαίου –που έχουν εκτοξευθεί πάνω από 30%– πλήξουν την τσέπη των ψηφοφόρων, οι Ρεπουμπλικανοί, που προτιμούν οικονομική σταθερότητα, και πάλι μπορεί να στραφούν στον πιο «πραγματιστή» Βανς.
Σε κάθε περίπτωση, ο πόλεμος με το Ιράν δεν είναι απλώς εξωτερική κρίση: είναι ο καταλύτης που μπορεί να αποφασίσει αν το 2028 θα είναι η χρονιά του Ρούμπιο ή του Βανς.
