Οι προηγούμενες κυβερνήσεις των ΗΠΑ υιοθέτησαν μια ιδεαλιστική πολιτική «εξαγωγής δημοκρατίας» που κόστισε τρισεκατομμύρια δολάρια και χιλιάδες ζωές χωρίς κανένα ουσιαστικό αποτέλεσμα.
Σε κάθε χώρα που είχαν συμφέρον να εμπλακούν, προσπαθούσαν παράλληλα να την εκδημοκρατήσουν. Στο Ιράκ η εισβολή του 2003 υποτίθεται ότι θα έφερνε σταθερότητα και δημοκρατία. Αντί γι’ αυτό, η χώρα βυθίστηκε σε εμφύλιο, γεννήθηκε το Ισλαμικό Κράτος και το Ιράν απέκτησε μεγαλύτερη επιρροή.
Στο Αφγανιστάν, μετά από 20 χρόνια παρουσίας και 2,3 τρισεκατομμύρια δολάρια, οι Ταλιμπάν επέστρεψαν δριμύτεροι το 2021. Η Λιβύη μετά την ανατροπή του Καντάφι έγινε αποτυχημένο κράτος και πύλη για τη μετανάστευση προς την Ευρώπη. Η κοινή συνισταμένη; Ιδεαλισμός χωρίς ρεαλισμό.
Οι ΗΠΑ προσπάθησαν να μετατρέψουν φυλετικές και θρησκευτικές κοινωνίες σε δυτικές δημοκρατίες, αγνοώντας ιστορία, πολιτισμό και τοπικές ισορροπίες. Το κόστος ήταν τεράστιο: οικονομικό, ανθρώπινο και γεωπολιτικό.
Ο Ντόναλντ Τραμπ εισήγαγε μια ριζικά διαφορετική προσέγγιση: πραγματισμό και «America First». Αντί να στέλνει στρατεύματα για να «εκδημοκρατίσει» τον κόσμο, εστίασε στην οικονομική και στρατηγική υπεροχή των ΗΠΑ. Στη Βενεζουέλα κέρδισε όσα ήθελε με μια απλή αλλαγή του προέδρου. Η νέα πρόεδρος, και πρώην αντιπρόεδρος του Μαδούρο, έχει κάνει συμφωνία με τις ΗΠΑ για τα πετρέλαια της χώρας.
Η Κούβα θα έρθει σύντομα σε συμφωνία δίχως να πέσει τουφεκιά. Στο Ιράν επιδιώκει να βρεθεί κάποιος με τον οποίο να μπορεί να συνεννοηθεί. Εάν πέσει το καθεστώς καλώς, εάν βρεθεί κάποιος του καθεστώτος να έρθει σε συμφωνία με τις ΗΠΑ, πάλι καλώς.
Δεν ξοδεύει δισεκατομμύρια σε άσκοπες εισβολές, σκοπός του είναι η επιβράδυνση την ανόδου του Πεκίνου. Τα πλήγματα σε Βενεζουέλα και Ιράν είναι καίρια. Αν οι ΗΠΑ άφηναν τα πράγματα ως είχαν, η Κίνα θα είχε γίνει νούμερο ένα υπερδύναμη μέσα σε λίγα χρόνια.
Χωρίς τους δασμούς Τραμπ και τις περιοριστικές πολιτικές, το Πεκίνο θα είχε κατακτήσει την τεχνολογική υπεροχή, θα είχε ολοκληρώσει το «Made in China 2025» και θα είχε μετατρέψει το δολάριο σε δευτερεύον νόμισμα. Η στρατηγική Τραμπ δεν ήταν ιδεαλισμός αλλά καθαρός ρεαλισμός: Δίνει στις ΗΠΑ χρόνο να αντεπιτεθούν.
Ο πραγματισμός Τραμπ δεν είναι απλώς πολιτική επιλογή· είναι η μόνη λογική απάντηση για να παραμείνει η Αμερική πρώτη.
