Όλα τα σφάζουν και όλα τα μαχαιρώνουν οι… ειδήμονες των πάνελ, που μπορεί να μην έχουν βρεθεί ούτε μία φορά στο πεδίο, αλλά είναι «φωτεινοί παντογνώστες».
Γράφει η Έρση Παπαδάκη
Οι δύσκολες ώρες που βιώνει η χώρα με τη μεγάλη φωτιά στην Αττικοβοιωτία και η τραγωδία με τους τρεις πυροσβέστες που έπεσαν νεκροί την περασμένη εβδομάδα σε Κρήτη και Πελοπόννησο, αλλά και τους δύο χειριστές του ελικοπτέρου που συγκρούστηκε με άλλο στην Ψάθα συγκλονίζουν.
Ο τρόπος ωστόσο με τον οποίο επιλέγουν να προσεγγίσουν την τραγωδία και τις δύσκολες στιγμές στο πεδίο της φωτιάς ορισμένοι «δημοσιολογούντες» και κυρίως όσοι τις τελευταίες ημέρες έχουν… εγκατασταθεί στα τηλεοπτικά στούντιο και φιγουράρουν στα τηλεοπτικά «παράθυρα» προκαλεί ενόχληση και οργή στην πλειονότητα των (σκεπτόμενων) πολιτών.
Ολοι αυτοί οι «δημοσιολογούντες», ανεξαρτήτως της ιδιότητάς τους, μέσα στο ασφαλές γι’ αυτούς περιβάλλον των στούντιο και των «παραθύρων», σχολιάζουν επί ώρες και με ύφος χιλίων καρδιναλίων αυτά ακριβώς που κάνουν ή δεν κάνουν οι πυροσβέστες και όλοι όσοι βρίσκονται δίχως υπερβολή 24 ώρες το 24ωρο στο πεδίο και δίνουν την πραγματική μάχη με τις φλόγες.
Θυμούνται αίφνης την κλιματική κρίση και την ανάγκη να υπάρξει μια συνολική και κυρίως προληπτική πολιτική για την αντιμετώπισή της, αλλά απουσιάζουν από τις σχετικές συζητήσεις όταν γίνονται με πρωτοβουλία της κυβέρνησης και των αρμοδίων αρχών.
Πάντα φταίει η κυβέρνηση
Οταν θέλουν μάλιστα κάποιοι από αυτούς να κάνουν αντιπολίτευση, απλώς επιρρίπτουν τις ευθύνες στην κυβέρνηση άκριτα, ξεχνώντας τότε εντέχνως ότι υπάρχει η κλιματική κρίση και η διαρκής απειλή της και ψάχνουν να βρουν λάθη στον σχεδιασμό της αντιπυρικής περιόδου και την πολιτική της κυβέρνησης…
Ακόμη και στην τραγική στιγμή της σύγκρουσης και της πτώσης των πυροσβεστικών ελικοπτέρων, οι ίδιοι ήταν που έσπευσαν να βγάλουν πορίσματα από τα τηλεοπτικά «παράθυρα» και να αρνηθούν έτσι το καθήκον των αληθινών εμπειρογνωμόνων και όσων καλούνται να κάνουν αυτήν τη δουλειά.
Ούτε λόγος να γίνεται βέβαια στον σεβασμό της ανθρώπινης ζωής, αφού προέχει να δείξουμε ότι… κατέχουμε τα πάντα. Να δείξουμε ότι εμείς κατέχουμε τη μοναδική αλήθεια και ότι έχουμε το δικαίωμα, τάχα, να κρίνουμε και να επικρίνουμε όλους τους άλλους. Αδιαφορώντας και πάλι για το γεγονός ότι όλοι αυτοί που συμπεριφέρονται κατ’ αυτόν τον τρόπο στη συντριπτική πλειονότητά τους δεν έχουν καν βρεθεί έστω και μία φορά στο πεδίο για ν’ αντιμετωπίσουν μία πυρκαγιά ή μια φυσική καταστροφή.
Στην Ελλάδα άλλωστε είναι επίσης γνωστό ότι τα ξέρουμε όλα και όπως λέει ο ίδιος ο σοφός λαός «τα σφάζουμε και τα μαχαιρώνουμε όλα».
Να θυμηθούμε άραγε την περίοδο της οικονομικής κρίσης και των μνημονίων που όλοι είχαν… αποκλειστικές πληροφορίες για όσα λέγονται και γίνονται πίσω από κλειστές πόρτες στην Ευρώπη;
Να θυμηθούμε την περίοδο της πανδημίας και του κορονοϊού, όπου κατά βάση οι ίδιοι «δημοσιολογούντες» αγόρευαν για τα lockdown και τα εμβόλια με ανεύθυνο τρόπο, αδιαφορώντας για το γεγονός ότι έπαιζαν κυριολεκτικά με την υγεία και την ίδια τη ζωή των πολιτών;
Ή να θυμηθούμε πρόσφατα παραδείγματα, όπως την ένταση στη Μέση Ανατολή και την ενεργειακή κρίση όπου «πωλούσαν» και πάλι αναλύσεις και δήθεν πληροφορίες για τις εξελίξεις, την τιμή του πετρελαίου ή ακόμη και τις στρατιωτικές επιχειρήσεις στο πεδίο!
Αν κινδυνεύουμε συνεπώς από κάτι, αυτό δεν είναι (μονάχα) η κλιματική κρίση και οι mega-πυρκαγιές. Είναι όλοι όσοι θυμίζουν το παλιό, κλασικό παιχνίδι του «φωτεινού παντογνώστη», το οποίο ήταν διάσημο για τις προηγούμενες γενιές, πριν από την εποχή του Διαδικτύου και των smartphones.
Οι σύγχρονοι «φωτεινοί παντογνώστες» λοιπόν είναι όσοι… ανθούν στα τηλεοπτικά «παράθυρα» ως άλλοι «μαϊντανοί» και θεωρούν ότι μπορούν να σχολιάζουν τους πάντες και τα πάντα, αλλά από την άνεση της καρέκλας τους και τον κλιματισμό του τηλεοπτικού στούντιο…
