Ο ΣΥΡΙΖΑ της εποχής Τσίπρα, τουλάχιστον, υπηρέτησε με σθένος και συνέπεια τη λογική του «μπαταχτσή», οδηγώντας τη χώρα σε οικονομικό αδιέξοδο, απομόνωση και απαξία.
Αμετανόητος, ο κατακερματισμένος και συρρικνωμένος ΣΥΡΙΖΑ της Δούρου και του Πολάκη αντιδρά στην πρόωρη αποπληρωμή χρέους 13 δισ. ευρώ και… ζητάει τα ρέστα. «Ιδανικοί κι ανάξιοι εραστές» του χρέους, όπως τους δίδαξε ο πάλαι ποτέ ηγέτης της κυβερνώσας Αριστεράς, όταν διακήρυττε την πεισματική άρνησή του να πληρώσει τις υποχρεώσεις στο ΔΝΤ. Γιατί ο Αλέξης Τσίπρας –που τώρα κατεβάζει κινηματογραφικές πολιτικές μπροσούρες διακυβέρνησης σε σχήμα τριλογίας με τη νεόκοπη ΕΛΑΣ– ήταν αυτός που, τον Ιούνιο του 2015, ως πρωθυπουργός, φερόταν αποφασισμένος να τραβήξει τη διαπραγμάτευση μέχρι το τέλος του μήνα και να μην πληρώσει, αν χρειαστεί, το ΔΝΤ.
Η σιγουριά τον έφαγε
Στις συναντήσεις που είχε τότε στο Μέγαρο Μαξίμου με τον επικεφαλής του Ποταμιού, Σταύρο Θεοδωράκη, και την αείμνηστη πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ, Φώφη Γεννηματά, δήλωνε αισιόδοξος ότι οι δανειστές τελικά δεν θα επέλεγαν τη λύση εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ. Επέμενε ότι δεν πρόκειται να αποδεχθεί μια συμφωνία που δεν θα περιείχε πρόβλεψη για την αναδιάρθρωση του χρέους και δεν θα εξασφάλιζε πλήρως τη χρηματοδότηση της χώρας.
Ηταν τότε που, στο ενδεχόμενο να αντιδράσει σε μια «έντιμη συμφωνία», την οποία ο ίδιος υπερασπιζόταν και προωθούσε, η αριστερή πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ φέρεται να δήλωνε με περίσσια αυτοπεποίθηση και περηφάνια: «Κανένας δεν είναι πιο αριστερός από εμένα»!
Αυτή τη δεδηλωμένη αριστεροσύνη, η οποία έφθανε μέχρι την άρνηση πληρωμής του χρέους –παρά τη διάψευση των τότε κυβερνητικών πηγών– και οδήγησε τη χώρα στο χείλος της απόλυτης καταστροφής, φαίνεται ότι τιμούν σήμερα οι εναπομείναντες πολιτικοί καθοδηγητές της Κουμουνδούρου.
Δεν έγινε μάθημα
Ο ΣΥΡΙΖΑ ζητά έκτακτη σύγκληση της Διαρκούς Επιτροπής Οικονομικών Υποθέσεων της Βουλής και θέτει το ερώτημα γιατί η κυβέρνηση αποφάσισε την αποπληρωμή του φθηνού και ήδη ρυθμισμένου χρέους του πρώτου μνημονίου, με μεσοσταθμικό επιτόκιο περίπου 1,5%. Παράλληλα, ζητά την αναστολή της απόφασης έως ότου παρουσιαστούν όλα τα δεδομένα και εξεταστούν οι εναλλακτικές δυνατότητες αξιοποίησης των συγκεκριμένων πόρων.
Η Κουμουνδούρου, μάλιστα, θέλει να κληθούν στη συνεδρίαση ο Κυριάκος Μητσοτάκης και ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, Κυριάκος Πιερρακάκης. Υποστηρίζει ότι πρόκειται για «μείζονα οικονομική και πολιτική απόφαση» και καλεί όλα τα κόμματα να τοποθετηθούν καθαρά απέναντι στη συγκεκριμένη κυβερνητική επιλογή. Ταυτόχρονα, ζητά να εξεταστεί διαφορετική αξιοποίηση των 13 δισ. ευρώ, ώστε «να κατευθυνθούν σε πολιτικές με ισχυρό κοινωνικό και αναπτυξιακό αποτύπωμα».
Θέλει, δηλαδή, ο ΣΥΡΙΖΑ πολιτική και θεσμική νομιμοποίηση της τακτικής του… μπαταχτσή. Αιτείται ενημέρωση του Κοινοβουλίου για το συνολικό κόστος και τους όρους του χρέους που πρόκειται να αποπληρωθεί, τους λόγους για τους οποίους επιλέγεται η εξόφληση φθηνού, ρυθμισμένου χρέους αντί της αξιοποίησης των διαθέσιμων πόρων για άλλες κρίσιμες ανάγκες, καθώς και τις εναλλακτικές δυνατότητες αξιοποίησης των 13 δισ. ευρώ. Ζητά, επίσης, να αποτιμηθεί το επιπρόσθετο βάρος σε τόκους που προκύπτει από τη μη αποπληρωμή ακριβού χρέους.
Το… αριστερόμετρο
Με την κίνηση αυτή, που αφορά την τεχνική λεπτομέρεια της διευθέτησης του χρέους, επιχειρεί να κάνει αριστερή αντιπολίτευση, αδιαφορώντας αν τελικά το… πάπλωμα θα κληθεί να το πληρώσει και πάλι –και μάλιστα ακριβότερα– ο πολίτης για τον οποίο δήθεν αγωνιά και κόπτεται.
Μήπως ο ΣΥΡΙΖΑ θα νιώσει δικαιωμένος για την αριστεροσύνη του αν η κυβέρνηση πράξει ό,τι έκανε ο Τσίπρας τον Μάιο του 2015, όταν, σε τηλεφωνική επικοινωνία με τον Αμερικανό υπουργό Οικονομικών, Τζακ Λιου, του είπε πως «με τα σημερινά δεδομένα είναι εξαιρετικά δύσκολη, αν όχι αδύνατη, η πληρωμή των δόσεων του Ιουνίου στο ΔΝΤ»;
Μήπως νοσταλγεί την έκτακτη επίσκεψη του Γιάνη Βαρουφάκη στην Ουάσιγκτον, το καθολικό Πάσχα του 2015, έπειτα από πρόσκληση της τότε επικεφαλής του Ταμείου, Κριστίν Λαγκάρντ, ενώ η Αθήνα διαμήνυε ότι δεν θα πλήρωνε την επικείμενη δόση της στο Ταμείο;
Τότε, τα χαμόγελα της «σιδηράς κυρίας» του ΔΝΤ με το δερμάτινο μπουφάν και του Βαρουφάκη με το Burberry κασκόλ έφεραν… πολικό ψύχος στη χώρα. Τότε, η προσωρινή συνεννόηση Στουρνάρα και Κατσάμπα, εκπροσώπου της Ελλάδας στο Ταμείο, εξασφάλισε την πληρωμή 750 εκατ. ευρώ από τον λογαριασμό «εκτάκτου ανάγκης». Για να έρθει η 1η Ιουλίου, οπότε η Ελλάδα αθέτησε κανονικά την πληρωμή της στο Ταμείο και έδωσε την αφορμή να κατατάσσεται από τα διεθνή ειδησεογραφικά πρακτορεία μεταξύ της Ζιμπάμπουε και του Σουδάν.
Οσο για τον Τσίπρα, τον Μάρτιο του 2019 προανήγγειλε την πρόωρη εξόφληση των δανείων του ΔΝΤ, αξιοποιώντας ταμειακά διαθέσιμα της χώρας με σκοπό την εξοικονόμηση πόρων. Τα επιτόκια ήταν υψηλά, περίπου 5,13%, σε σύγκριση με το χαμηλότερο κόστος δανεισμού της Ελλάδας από τις αγορές την ίδια περίοδο.
Τελικά, η πρόωρη αποπληρωμή του υπολοίπου των δανείων του ΔΝΤ εγκρίθηκε από το Eurogroup τον Φεβρουάριο του 2022, επί κυβέρνησης Μητσοτάκη. Και τώρα κάποιοι επενδύουν και πάλι στην επιστροφή των τακτικών του… τζάμπα μάγκα, που η χώρα καταδίκασε με σαφήνεια, αφού της κόστισε ακριβά.
