Χωρίς κανείς να υποτιμά τα προβλήματα και τις διαμαρτυρίες, τελικά δεν γίναμε… Παρίσι αφού τα «πύρινα» καλέσματα έπεσαν στο κενό.

Οι συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας και οι πορείες πραγματοποιήθηκαν χθες χωρίς προβλήματα και ενδεχομένως κάποιοι να απογοητεύθηκαν αφού υπήρξαν πολλά καλέσματα να γίνουμε Παρίσι ή άλλες πόλεις όπου τις τελευταίες ημέρες είδαμε να επικρατεί το χάος.

Το «άντε και στα δικά μας» δεν πέρασε. Ούτε οι αφίσες και τα όσα έγιναν στα social media ούτε τα πανό στα… γαλλικά που έκαναν την εμφάνισή τους. Ούτε «η σπίθα που θα ανάψει τη φωτιά» υπήρξε. Θα μπορούσε κανείς να μιλήσει για υποτονικές συγκεντρώσεις. Όμως θα μείνουμε στον χαρακτηρισμό «ειρηνικές».

Αν μη τι άλλο, αυτή είναι και η ουσία όπως την είχε περιγράψει και η κυβέρνηση σημειώνοντας πως ουδείς αμφισβητεί το δικαίωμα της διαμαρτυρίας, αρκεί αυτό να λαμβάνει χώρα στα όρια του νόμου και του συντάγματος και φυσικά αρκεί να μη θελήσει κανείς ν’ αντιγράψει αυτά που έγιναν και γίνονται σε άλλες χώρες της Ευρώπης.

Η ίδια η κυβέρνηση άλλωστε αναγνωρίζει τα προβλήματα. Και στόχος της είναι η αντιμετώπιση της καθημερινότητας που διαμορφώνει η κρίση που τελικά δεν είναι «κρίση» ή «ακρίβεια» Μητσοτάκη, όπως αρέσκεται να υποστηρίζει η αντιπολίτευση στην προσπάθειά της να διεγείρει τα… πλήθη.

Όσοι ήθελαν να δουν κάτι διαφορετικό πήγαν… κουβά. Όσοι πίστεψαν στα μαοϊκά «μεγάλη αναταραχή, θαυμάσια κατάσταση», επίσης. Και οι πολίτες γύρισαν την πλάτη σε όλους όσοι θέλησαν να δημιουργήσουν συνθήκες «οργής και αγανάκτησης» για να αρχίσουν να χτίζουν και πάλι πολιτικές καριέρες.

Δεν σημαίνει αυτό ότι δεν υπάρχει δυσαρέσκεια. Δεν είναι παράλογο. Η κρίση είναι μεγάλη και χτυπά πολλούς. Όμως δεν βρισκόμαστε στο 2011, ούτε στο 2015, ούτε στο 2019. Έχει παραχθεί έργο. Έχει στηριχθεί η οικονομία και επτά χρόνια τώρα ενισχύονται και στηρίζονται οι πολίτες παρά τα συνεχή πλήγματα που δέχονται συνολικά οι χώρες.

Η σιωπηλή πλειοψηφία έκλεισε μια ακόμη φορά τ’ αυτιά στις Σειρήνες του λαϊκισμού επιλέγοντας τη σταθερότητα εν μέσω διεθνών καταιγίδων.