Την προηγούμενη εβδομάδα ακούσαμε αρχικά τον Νίκο Ανδρουλάκη και στη συνέχεια τον Αλέξη Τσίπρα να υπόσχονται δωρεάν μετακινήσεις με τα δημόσια Μέσα Μαζικής Μεταφοράς σε Αττική και Θεσσαλονίκη.
Ο μεν πρώτος για τους νέους έως 24 ετών και ο δεύτερος για όλους. Και οι δύο μίλησαν για κοστολογημένη πρόταση στην πρώτη περίπτωση περίπου 30 εκατ. ευρώ και στη δεύτερη περίπου 250 εκατ. ευρώ.
Ας ξεκινήσουμε με μια βασική παραδοχή: η κοστολόγηση ενός μέτρου είναι η μία όψη του νομίσματος. Η άλλη όψη έχει να κάνει με το πού θα βρεθούν τα χρήματα.
Για παράδειγμα, τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς έχουν κόστος. Κόστος λειτουργικό, κόστος μισθολογικό, όπως κάθε επιχείρηση. Κατ’ επέκταση τα προτεινόμενα μέτρα πρέπει να χρηματοδοτηθούν από τον ιδιοκτήτη, δηλαδή το Δημόσιο, δηλαδή το κράτος, δηλαδή τους φορολογούμενους.
Οπότε; Δεδομένου ότι το κράτος έχει έσοδα από φόρους το κόστος μετακυλίεται στους φορολογούμενους. Και σε αυτούς που δεν χρησιμοποιούν τα ΜΜΜ. Και στον κάτοικο ενός ορεινού χωριού ή ενός ακριτικού νησιού ή άλλων περιοχών στην περιφέρεια. Με απλά λόγια, θα πρέπει να γνωρίζουν οι πολίτες αν θα αυξηθούν οι φόροι τους.
Το ίδιο ισχύει και για την πρόταση του Αλέξη Τσίπρα για την ενέργεια και την «ελάχιστη εγγυημένη τιμή για τα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις» και τη μεσοσταθμική μείωση του κόστους «κατά 30%». Τι θα σημάνει αυτό και ποιος θα είναι ο διαφορετικός της ρόλος στον οποίο αναφέρθηκε;
Διότι και εδώ τα πράγματα είναι απλά: αν τα κέρδη του κράτους μειωθούν τότε μειώνονται τα έσοδα του κράτους.
Άρα; Πώς δηλαδή θα χρηματοδοτούνται άλλες παροχές ή οτιδήποτε άλλο εάν μειώνονται από παντού τα έσοδα. Και δεν μιλάμε για επιδοματικές πολιτικές. Μιλάμε συνολικά για τις κρατικές παρεμβάσεις.
Μήπως πίσω από όλες τις παροχές κρύβονται νέοι φόροι ή αυξήσεις φόρων; Αν μη τι άλλο, αυτά θα πρέπει στην πορεία και την παρουσίαση των προγραμμάτων να διευκρινιστούν.
Υγ.: Σε κάθε περίπτωση, τα pass αφορούν τους ευάλωτους σε όλη την επικράτεια και ως εκ τούτου δεν είναι συγκρίσιμα μεγέθη. Αποτελούν ένα είδος στήριξης, αλλά συνοδεύονται και από μόνιμα μέτρα και όχι εφάπαξ.
Υγ.1: Να ξεκαθαρίσουμε και κάτι ακόμη: στις αστικές συγκοινωνίες υπάρχουν μηνιαίες κάρτες με 30 ευρώ –13,5 το μειωμένο για τους φοιτητές και άλλες ομάδες–, υπάρχει τιμολόγηση που μειώνει το κόστος το μηνιαίο που μάλλον δεν ανέρχεται σε… 80 ευρώ για τους «νέους και τα λαϊκά στρώματα» όπως είπε ο πρόεδρος της ΕΛΑΣ.
